Δημοσκοπική εκτόξευση της Μέρκελ και της CDU-CSU στη Γερμανία με ποσοστό που πλησιάζει το 40%, ενώ την ίδια στιγμή στη Γαλλία μόνο το ένα πέμπτο των πολιτών πιστεύει ότι η Λεπέν θα έκανε καλύτερη διαχείριση της πανδημίας απ’ ό,τι ο Μακρόν.
Ποτέ άλλοτε από τότε που οι δημοσκοπήσεις καταγράφουν αλλά και ταυτόχρονα επηρεάζουν τη συμπεριφορά των πολιτών δεν έχει επιβεβαιωθεί ο ορισμός των μετρήσεων, ως φωτογραφίας της στιγμής.
Η διαχείριση της πανδημίας και η προστασία της υγείας των πολιτών λειτουργούν –όπως συνήθως γίνεται σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης– ως δυναμική συσπείρωσης πέριξ της κυβερνητικής εξουσίας.
Από τον Σεπτέμβριο, που θα πρέπει να ληφθούν σκληρά μέτρα για την αντιμετώπιση του κόστους των παρενεργειών της πανδημίας στην οικονομία, οι διαθέσεις της κοινής γνώμης σε παγκόσμιο επίπεδο θα αρχίσουν να συνδιαμορφώνονται από μια διπλή ανασφάλεια: τον φόβο για νέο κύμα της πανδημίας αλλά και το δέος μιας ύφεσης, η οποία σύμφωνα με την πλειονότητα των αναλύσεων θα είναι πολύ χειρότερη αυτής που ακολούθησε μετά την κρίση του 1929.
Αλλωστε είναι επιβεβαιωμένο από την Ιστορία ότι η καλή διαχείριση-αντιμετώπιση μιας πρόκλησης, όπως η πανδημία σήμερα και ο πολεμος παλαιότερα, δεν σημαίνει και εκλογική επιβράβευση όταν φτάνει η ώρα των επιλογών για την επόμενη μέρα.
Το παράδειγμα του «πατέρα της νίκης» Τσόρτσιλ, τον οποίο οι ψηφοφόροι έστειλαν στο σπίτι του λίγες βδομάδες μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου την άνοιξη του 1945, είναι γνωστό.
Σήμερα δεν μπορεί να προσδιοριστεί χρονικά η αποτελεσματική αντιμετώπιση της πρόκλησης της πανδημίας, αλλά ταυτόχρονα δεν μπορούν να διατυπωθούν –ούτε ως σενάρια εργασίας– εκτιμήσεις για το πότε θα μπορούμε να μιλάμε για επόμενη μέρα.
Ποιος θα αποτολμούσε σήμερα να προβλέψει την έκβαση της εκλογικής μονομαχίας Τραμπ – Μπάιντεν;
Η σπασμωδική νευρικότητα του Τραμπ και η αμήχανη σιωπή του Μπάιντεν πιστοποιούν, αν μη τι άλλο, ότι η αβεβαιότητα κυριαρχεί στα εκλογικά επιτελεία και των δύο μονομάχων.
