Οπου και όποτε και να καταλήξουν οι 27 της Ε.Ε. ως προς τη στήριξη της επανεκκίνησης της οικονομίας την επόμενη μέρα της πανδημίας, θα πρόκειται για έναν συμβιβασμό με ολιγόμηνο ορίζοντα.
Πόσο θα διαρκέσει η πανδημία, θα υπάρξει δεύτερο κύμα το φθινόπωρο, όπως ήδη προεξοφλείται, και ίσως και τρίτο, όπως πολλοί φοβούνται χωρίς να τολμούν να το πουν, και αν ναι, θα υπάρξει και νέο γενικευμένο lockdown;
Απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα δεν μπορούν να δοθούν, με τους σημερινούς συσχετισμούς Βορρά-Νότου στην Ε.Ε.-ευρωζώνη να μην είναι κάτι παραπάνω από τον ορισμό των δημοσκοπήσεων, δηλαδή φωτογραφίες της στιγμής.
Σήμερα η γλώσσα της ισχύος που υιοθετούν Γερμανία και Ολλανδία απέναντι στον Νότο στηρίζεται στην εκτίμηση ή μάλλον στην ευχή το σοκ της πανδημίας να είναι ελέγξιμο και διαχειρίσιμο, χωρίς να ανατραπούν οι συσχετισμοί και οι ισορροπίες υπέρ του Βορρά που διαμορφώθηκαν την τελευταία δεκαετία στη σκιά της κρίσης στην ευρωζώνη.
Σε ένα παγκόσμιο τοπίο που μοιάζει με κινούμενη άμμο, η εμμονή της Γερμανίας και των συμμάχων της στις κόκκινες γραμμές αποφυγής αμοιβαιοποίησης των κινδύνων μέσω κοινού δανεισμού αλλά και μεταφοράς πόρων εντός της ευρωζώνης παραπέμπει όχι μόνο σε αλαζονεία της ισχύος αλλά σε άρνηση της πραγματικότητας με την ψυχαναλυτική έννοια του όρου.
Η περιχαράκωση του μπλοκ του Βορρά θα μπορούσε να εικονογραφηθεί με το σαλόνι της πρώτης θέσης του «Τιτανικού», όπου οι επιβάτες εξακολουθούσαν να χορεύουν και μετά την πρόσκρουση του πλοίου στο παγόβουνο.
Ποιος πριν από λίγες βδομάδες θα μπορούσε να πιστέψει ότι οι πωλητές πετρελαίου θα πλήρωναν τους αγοραστές για να απαλλαγούν από αποθέματα τα οποία δεν υπάρχει χώρος να αποθηκευτούν;
Είναι βέβαιο ότι ο ιστορικός του μέλλοντος θα δυσκολευτεί να πιστέψει πως στην αρχή της μεγάλης ανατροπής που σηματοδότησε η πανδημία, στο Βερολίνο και στη Χάγη πίστευαν ότι το κόστος είναι διαχειρίσιμο με αλληλεγγύη υπό όρους και προαπαιτούμενα, που να διασφαλίζουν ότι πρόκειται για έκτακτη απόκλιση η οποία θα τερματιστεί όταν συντρέξουν οι προϋποθέσεις για επιστροφή στην «ενάρετη» δημοσιονομική πειθαρχία.
