Η εμφάνιση του ιού ως ευκαιρία αύξησης της εμπιστοσύνης κράτους-πολίτη

Η κοινωνία εμπιστεύτηκε την πολιτεία ίσως για πρώτη φορά σε τόσο μεγάλο βαθμό τηρώντας το «μένουμε σπίτι». Αυτή η συγκυρία είναι ένα χρήσιμο κοινωνικό πείραμα, αν συγκρίνουμε την κατάσταση που βιώνουμε με την πανδημία του 1918.

Οταν απειλείται ολόκληρος ο πλανήτης, κανείς δεν σκέφτεται αν υπάρχει η επιλογή να πάμε να ζήσουμε κάπου αλλού. Η συλλογική μας συνείδηση έχει αλλάξει, αν αναλογιστείς ότι λίγους μήνες πριν κάποιοι διαμαρτύρονταν γιατί έπρεπε να βγουν έξω από το μπαρ για να καπνίσουν ή εκνευρίζονταν γιατί δεν είχε πολλές αργίες ο Μάρτιος. Σήμερα έχουν αλλάξει πολλά, ο καθένας προσδιορίζει προς ποια κατεύθυνση έχει ουσία να επενδύει τον ελεύθερο χρόνο που έχει μέσα στο σπίτι. Αυτός είναι ο συντελεστής ποιότητας σε σχέση με τον χρόνο.

Γνωρίζουμε ποιος γείτονας γύρισε από το εξωτερικό και βγαίνουμε στο μπαλκόνι κοιτώντας προσεκτικά προς τη μεριά του μήπως και τόλμησε να παραβιάσει την καραντίνα. Νέες συνήθειες, νέες αναζητήσεις υπό τον φόβο εξάπλωσης του ιού. Στο χέρι μας είναι να επαναπλαισιώσουμε τα εργαλεία των νέων τεχνολογιών, ώστε το χρονικό διάστημα μετά τα μέτρα αυτοπεριορισμού να επανέλθουμε στην καθημερινότητα με περισσότερη ενσυναίσθηση για τον συνάνθρωπο και αυξημένη κριτική σκέψη για τις πηγές που ενημερωνόμαστε.

Οσο το εμβόλιο αργεί, εμείς οφείλουμε με τη στάση μας να φροντίζουμε να καθυστερεί η εξάπλωση του ιού, δημιουργώντας τις συνθήκες για να δούμε πιο γρήγορα τη ζωή μετά την καραντίνα. Η δύσκολη αυτή περίοδος ας συμβάλει στην περαιτέρω ωρίμανση της ελληνικής κοινωνίας αφήνοντας τον Covid-19 στην Ιστορία ως μια κακή ανάμνηση.

* αντιδήμαρχος Διαχείρισης Απορριμμάτων Νέας Σμύρνης