Πέφτει η νύχτα στο Μιλάνο

Τα πολυβόλα της μέρας σταμάτησαν. Δεν ακούγονται φωνές. Η νύχτα άυλη πέφτει στην πόλη. Η καρδιά ακούραστη όμως δεν θέλει να πάει σπίτι. Κι ας άκουσε τόσα σήμερα. Τα ραδιόφωνα, οι τηλεοράσεις, τα κινητά την κυνήγησαν ανελέητα. Οι αναπνοές της, κρατημένες κάποιες μέσα στη μέρα, πηγαινοέρχονται ήρεμα τώρα. Η άνοιξη φέτος δεν είναι ευανάγνωστη. Τη μόλυνε ένας ιός, αμφιβολίες και επιφυλάξεις εμποδίζουν τον ερχομό της. Σήμερα δεν μπορώ να πω όπως κάθε χρόνο:

«Καθ’ οδόν/ (7 και 30’ πρωινή προς εργασίαν) συναντώ τον Μάρτιο/ ευδιάθετον, υπαινιγμών πλήρη/ περί ανοίξεως και λοιπά. Αναβάλλω την υπόστασή μου, ανακόπτω τη σύμβασή μου/ με το χειμώνα και διασπείρομαι σε χώμα. Μια μικρή γη φυσική συντελούμαι, ξαπλωμένη, απλωμένη/ απέναντι στο καθ’ όλα σύμφωνο/ σύμπαν. Φυτεύομαι άνθη,/ ανθίζω συναισθήματα, και είμαι πολύ καλά εις άπλετον προορισμόν/ και τοποθέτησιν.

Σήμερα, αυτή την ώρα λέω μόνο: “Απαγορεύεται η άνοιξις!” ξάφνου μια πινακίδα – σύννεφο απειλεί. Αμέσως μια βροχή άρχισε κι έλεγε εις βάρος της ανοίξεως/ και εις βάρος μου, ένας δύσθυμος άνεμος/ μου κατάσχει τα άνθη, μου κατάσχει τα συναισθήματα και μ’ οδηγεί στο Γραφείο».

Στο Μιλάνο, κανονικά αυτή την ώρα, οι άνθρωποι θα περπάταγαν δίπλα στο κανάλι του Navigli και τα παιδιά θα τράβαγαν τους γονείς τους για μια βόλτα με το καραβάκι που πάει βόλτα μέσα στο κανάλι. Ο φούρνος της Φραντζέσκας θα είχε ουρές για ένα πανίνι και οι κουρασμένοι από τη δουλειά θα πέρναγαν πρώτα για ένα ποτό από του Αντόνιο.

Αυτά δεν γίνονται απόψε στο Μιλάνο και εδώ, καθισμένος στο παγκάκι δίπλα στο μεγάλο κανάλι, φαντάζεται πως αυτή η νύχτα που πέφτει απόψε στο Μιλάνο θα είναι η τελευταία του φόβου, του εφιάλτη, του ιού. Ο φόβος δίνει όξυνση στη γεύση, λες και περπατάς σε μια ακραία εσχατιά του κόσμου. Ας μην εκτροχιαστεί φέτος η άνοιξη, και σκέφτεται μια τον ιό και μια τους πρόσφυγες και τους μετανάστες. Ας αρχίσουν να έρχονται τα σινιάλα της ελπίδας. Η ποιήτρια, πριν αποχωρήσει στο βάθος του χρόνου, είχε πει:

«Η νύχτα, όνομα ουσιαστικόν, γένους θηλυκού, ενικός αριθμός. Πληθυντικός αριθμός οι νύχτες. Οι νύχτες από δω και πέρα». Δεν είναι πια εδώ να τη ρωτήσει γι’ αυτό το «από δω και πέρα». Ας έχουν όμως κάτι από την κατάργηση της σύμβασης με τον χειμώνα, με τον φόβο μας. Σηκώνεται να επιστρέψει σπίτι. Η νύχτα έπεσε πια πυκνή στο Μιλάνο. Οι άνθρωποι βλέπουν ειδήσεις.