Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Χορεύοντας με τον θάνατο
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Χορεύοντας με τον θάνατο

  • A-
  • A+
Μνήμη Γιάννη Δάλλα.

Ο Φλεβάρης μπορεί να μη γεμίζει το μάτι, να του βρήκαν διάφορα σουσούμια, όμως τη ζημιά την έκανε ο φετινός μήνας. «Σπίτι μείναμε μόνο δυο: ο Αγιος Φεβρουάριος κι εγώ», κατά πώς έγραφε ο ποιητής. Μετράμε απουσίες, μακραίνει το κατάστιχο για το Ψυχοσάββατο. Φαίνεται πως ο χάρος αρέσκεται να στήνει χορό με την ποίηση και τη μουσική. Των κεκοιμημένων Κατερίνας, Κικής και Γιάννη. Σειέται ο κάτω κόσμος από τις φωνές που καλωσορίζουν τους νέους μύστες στον κόσμο του ασφόδελου.

Ο θάνατος χορεύει τον μακρόσυρτο ηπειρώτικο χορό δίπλα στον Λούρο, το ποτάμι που το είπανε Βωβό. Αναζητάει πέρασμα για τον κάτω κόσμο μέσα από τα νεροφίδια που σιωπούν, να μην ταράξουν τον ύπνο του αγαπημένου τους, που τραγούδησε την ασημαντότητά τους. Ολα σιωπούν. Οι ιτιές κλαίουσες γονατίζουν μπρος στον πρωτόφαντο χορό του θανάτου με τους ποιητές, υμνώντας την τέχνη που μαλακώνει την ψυχή της αιωνιότητας.

Ο Φεβρουάριος που έγινε Αγιος μειδιά. Η ταπεινότητά του εξαγνίζει τον χρόνο. Πάντα στο μεταίχμιο. Ανάμεσα στον θάνατο και τη ζωή, τον χειμώνα που εκκολάπτει την άνοιξη. Περιμένει την γκάιντα, τον ζουρνά, το κλαρίνο και το νταούλι ν’ απελευθερώσουν τους πρωτεϊκούς ήχους τους, να καλέσουν τους κεκοιμημένους στον χορό της αιωνιότητας.

Τελευταία βδομάδα της Αποκριάς και οι δυο μύστες της ποιητικής ευωχίας, μεταμφιεσμένοι σε ακολούθους του γητευτή χάρου, χορεύουν μαζί του τον χορό της αιώνιας ζωή απαγγέλλοντας τους στίχους τους. Είναι η ποίηση, η δημιουργία που χλευάζει τον θάνατο. Η μόνη, λυτρωτική απάντηση του φθαρτού ανθρώπου σ’ αυτόν τον άνισο αγώνα. Η γνώση που γίνεται σοφία και συνείδηση για τη ματαιότητα της αλαζονείας, της υπερφίαλης υμνολογίας του μικρόκοσμου και του εγωτικού εαυτού.

«Τυχεροί» οι ποιητές που έφυγαν από τον μικρόκοσμο σε καιρούς που ανοίγουν ρωγμές. Τότε που δοξάζεται η αταξία και σαρκάζεται η πίστη στην εγωτική μας κανονικότητα. Τον καιρό που οι άνθρωποι θυμούνται τη μεγάλη αλήθεια, πως είναι δηλαδή συνοδοιπόροι στη μεγάλη πορεία προς τον κόσμο του ασφόδελου.

Είναι ο Φεβρουάριος που τους μαθαίνει το αιώνιο μυστικό, που δεν τολμούν να παραδεχτούν. Μια αέναη πάλη ανάμεσα στην άρνηση αυτού που υπάρχει και στην κατάφαση μιας άλλης στάσης, πιο γήινης και ανθρώπινης απέναντι στην ύβρη που διαπράττεται στο δώρο της ζωής. Για όλους.

Η τελευταία Κυριακή των Απόκρεων, έτσι κι αλλιώς, είναι μια πρό(σ)κληση για απαλλαγή από βεβαιότητες και καθωσπρεπισμούς. Μακριά από τις πολυτελείς, επίχρυσες μάσκες της ματαιοδοξίας. Είναι η ετήσια συνάντηση της ζωής με τον σαρκασμό του θανάτου, όπου οι άνθρωποι προσέρχονται γυμνοί, με τη γήινη υπόστασή τους. Χωρίς καν το φύλλο συκής της κανονικότητάς τους.

ΑΠΟΨΕΙΣ
Το νερό
Το νερό ήταν πάντα αείζωον, πηγή ζωής και υλικό σύμβολο για την έκφραση μεταφυσικών αγωνιών, για να οριοθετήσει την έννοια της αμαρτίας και του ιερού, στον τρόπο που αναζωογονούνται και αναπαράγονται οι...
Το νερό
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η εκτός ελέγχου θεωρία
Ακόμα και σήμερα που ο Χάρος βγήκε παγανιά. Κι επειδή ζω σε μια χώρα όπου πεθαίνουν χίλιοι άνθρωποι κάθε μέρα, οι προσπάθειες του Αγκάμπεν και των θαυμαστών του Φουκό να δικαιώσουν πάση θυσία τις θεωρίες τους...
Η εκτός ελέγχου θεωρία
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η σημαία της καρδιάς μας
Ο Μανώλης Γλέζος είναι η κλασική διαδρομή των αγώνων και της ιστορίας τους στην Ελλάδα. Ο Μανώλης Γλέζος είναι η δικιά μας σημαία.
Η σημαία της καρδιάς μας
ΑΠΟΨΕΙΣ
Αποχαιρετισμός στον Μανώλη Γλέζο
Στην αθανασία πέρασε ο Μανώλης της Αντίστασης, ο Μανώλης της Ελλάδας, ο Μανώλης της Αριστεράς, ο αιώνιος έφηβος Μανώλης.
Αποχαιρετισμός στον Μανώλη Γλέζο
ΑΠΟΨΕΙΣ
Μοναχικοί θάνατοι
Μοναχικοί θάνατοι. Μοναχικές κηδείες, που συνοδεύονται από τον φόβο για έναν αντίπαλο που τον γέννησε η αλαζών εποχή μας. Αδύναμοι να τιμήσουμε αυτούς που αποχωρούν με όλες τις τιμές που τους πρέπουν....
Μοναχικοί θάνατοι
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ιστορική λευχαιμία
Αν κάτι ζητάει από μας όσων το αίμα πότισε τα βουνά της ελληνοαλβανικής μεθορίου, τους δρόμους των πόλεων, τους τόπους των εκτελέσεων, είναι να μιλήσουμε ταπεινά γι’ αυτό που έκαναν.
Ιστορική λευχαιμία

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας