Το πρόβλημα με τους περίφημους «αρμούς» της εξουσίας στους οποίους αναφέρθηκε ο Αλέξης Τσίπρας είναι πολύ βαθύτερο από την έτσι κι αλλιώς παρεξηγήσιμη φράση του. Διαφορετικά δεν θα χρειαζόταν η διευκρίνιση. Υποκριτική είναι όμως η αντίδραση της Ν.Δ. και του ΚΙΝ.ΑΛΛ. που βγήκαν στα κεραμίδια.
Λες και έχουν ξεχαστεί οι πρακτικές τους στα χρόνια που κυβέρνησαν. Η λογική του κράτους-λάφυρο και τα κομματικά παραμάγαζα τόσων ετών τίνος δημιούργημα είναι; Εξαιρέσεις υπήρξαν, αλλά ο κανόνας ήταν τα «δικά μας» «γαλάζια» και «πράσινα» παιδιά.
Δυστυχώς ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ παρεξέκλινε από αυτή τη γραμμή, αν και 4,5 χρόνια κυβέρνησης δεν συγκρίνονται με 40. Θα αποτελούσε ελαφρυντικό, αν διέφερε η συνολική αντίληψη. Οσο όμως οι πολιτικές δυνάμεις δεν μιλάνε για θεσμούς και τη θωράκισή τους, αλλά για «αρμούς» και πώς θα ελέγξουν την εξουσία, τόσο η δημοκρατία μας θα γίνεται καχεκτική και το πολιτικό σύστημα παντελώς αναξιόπιστο στα μάτια της κοινωνίας.
