O πρώτος εγχώριος τίτλος στο μπάσκετ για φέτος κρίθηκε το βράδυ της Κυριακής και βάφτηκε στα χρώματα της ΑΕΚ. Σε μία μέρα που σύσσωμος ο «κιτρινόμαυρος» οργανισμός βρέθηκε σε κατάσταση μέθης, καθώς πέρα από το πέμπτο Κύπελλο Ελλάδας στην ιστορία του μπασκετικού τμήματος, την Κυριακή νίκησε επίσης η ποδοσφαιρική ΑΕΚ τον Άρη στη Θεσσαλονίκη, ενώ το τμήμα χάντμπολ σημείωσε μία σπουδαία ευρωπαϊκή πρόκριση. Η Lady Hope στάθηκε περισσότερο στο επίτευγμα του μπάσκετ.
H AEK προετοιμαζόταν για αυτόν τον τελικό έχοντας πολλά πράγματα να κάνει. Δεν είχε μπροστά της μονάχα το να «φιξάρει» τα συστήματα του αντιπάλου, να βρει τα δικά της αγωνιστικά πλάνα και να ελέγξει το δεδομένο άγχος ενός τέτοιου αγώνα. Είχε να αντιμετωπίσει και δύο ακόμα παραμέτρους που δυσκόλευαν πολύ το έργο της. Τα όσα είχαν συμβεί με την αποχώρηση του Σαντ Ρος και τους τραυματισμούς (και τις απουσίες) Λάνγκφορντ και Γκίκα δημιουργούσαν επείγουσα ανάγκη για νέο συντονισμό. Με μικρά χρονικά περιθώρια. Ακόμα και η ενσωμάτωση του πολύπειρου Νίκου Ζήση χρειαζόταν σωστές κινήσεις για να γίνει αποτελεσματική στην πράξη.
Από την άλλη, απέναντί της ήταν ο Προμηθέας Πατρών. Επομένως, πιθανή ήττα θα σηματοδοτούσε πλήγμα στο γόητρο, που θα υποθήκευε τους επόμενους βηματισμούς. Είναι άλλο πράγμα, κυρίως στις συνειδήσεις των φίλων μίας ομάδας όπως η ΑΕΚ, να χάνεις έναν τελικό από ένα βαρύ όνομα όπως φερ΄ειπείν ο Παναθηναϊκός και άλλο από ένα σαν τον Προμηθέα. Ακόμα και αν οι Πατρινοί έχουν μία πολύ καλή και δυσκολοκατάβλητη ομάδα, ακόμα και αν για oρισμένους γνώστες παίζει αυτοί να ήταν το (λίγο πιο πολύ…) φαβορί απέναντι στην ΑΕΚ. Η ομάδα του Ηλία Παπαθεοδώρου είχε να χάσει πολλά περισσότερα από ένα απλό τρόπαιο…
Οι λεπτομέρειες στα τελευταία λεπτά του αγώνα βοήθησαν την ΑΕΚ να πάρει τελικά το Κύπελλο Ελλάδας. Τίτλοι σαν αυτόν ανταμείβουν αυτούς που προσπαθούν επίμονα και υπομονετικά, δηλαδή κυρίως τους ανθρώπους μίας διοίκησης που σε πολύ δύσκολους καιρούς ασχολούνται με το άθλημα και βάζουν αρκετά χρήματα. Ο τέταρτος τίτλος της ΑΕΚ μέσα σε εικοσιτέσσερις μήνες καταγράφηκε πια στην ιστορία και τοποθετείται και αυτός στην πλούσια τροπαιοθήκη του συλλόγου (που αριθμεί συνολικά 17 τρόπαια στον ελληνικό και στο διεθνή ανταγωνισμό). Μετά το Κύπελλο Ελλάδας του 2018, το FIBA Champions League του ίδιου έτους και το Διηπειρωτικό του 2019, ήρθε και αυτός της Κυριακής για να σταθεροποιήσει τις υψηλές πτήσεις της μπασκετικής ΑΕΚ. Η τελευταία διετία είναι δίχως καμία αμφιβολία μία από τις πιο επιτυχημένες διαχρονικά στην ιστορία του συλλόγου.
Οι συνεχόμενοι τίτλοι που έρχονται εδώ και δύο χρόνια συμβάλλουν στο να συνεχιστεί η προσπάθεια και με όρεξη, και με εμπιστοσύνη, και με νέους στόχους. Eνισχύουν τα ατομικά βιογραφικά, αλλά και το συλλογικό brand name. Και ως εταιρεία και ως αγωνιστικό εκτόπισμα. Στην ΑΕΚ καταλαβαίνουν τι σημαίνει η φανέλα της ομάδας και έχουν πολύ καλή γνώση για τη θέση της στον ανταγωνισμό, τόσο τον ευρωπαϊκό, όσο και τον εγχώριο. Η διατήρηση των κεκτημένων είναι η βασική προϋπόθεση για τη μελλοντική επιτυχή απόπειρα περαιτέρω ανεβάσματος του επιπέδου. Η Lady Hope βλέπει τη μπασκετική ΑΕΚ να εξακολουθεί να προχωράει σωστά. Με σύνεση, συνέπεια, πάθος και λογική…
