Κυριε διευθυντά,
στο φύλλο της Παρασκευής 18.10.2019 και στη στήλη «Τρίτη ματιά», ο συνεργάτης της έγκριτης εφημερίδας σας κ. Τριανταφυλλίδης, με το κείμενο «Η Ελένη ξανασταυρώνεται», σχολίασε την απόφαση του νέου διευθυντή του «Εθνικού», Δ. Λιγνάδη, να τιμήσει την σπουδαία κατά γενική ομολογία ηθοποιό Ελένη Παπαδάκη, η οποία είχε το γνωστό τραγικό τέλος, δίνοντας το όνομά της σε μια αίθουσα του θεάτρου «Ρεξ». Η ενέργεια αυτή του κ. Λιγνάδη προκάλεσε, όπως ήταν επόμενο, θετικές και αρνητικές αντιδράσεις, καθώς η «υπόθεση Παπαδάκη» συνεχίζει να ερεθίζει και να διεγείρει πολιτικά πάθη.
Καθολική είναι σήμερα η αντίληψη ότι η εκτέλεσή της από ομάδα της ΟΠΛΑ ήταν έγκλημα και πολιτικό λάθος. Ετσι το αντιμετώπισε, άλλωστε, και το ΚΚΕ, το οποίο καταδίκασε έκτοτε την πράξη και τιμώρησε σκληρά, με δημόσια εκτέλεση, τους εκτελεστές της. Τον δε αρχηγό της ομάδας, Ορέστη, κατήγγειλε ο Ζαχαριάδης ως πράκτορα της Ιντέλιτζενς Σέρβις, αγγλικής υπηρεσίας πληροφοριών. Να σημειωθεί, βέβαια, ότι η καταγγελία κάποιου ως πράκτορα ήταν συνήθης πρακτική του Ζαχαριάδη, για να αποποιείται τις όποιες ευθύνες του, και προφανώς ο Ορέστης δεν ήταν όργανο του ταξικού εχθρού, αλλά απλά, μέσα στην παραζάλη της ανώμαλης εκείνης περιόδου, με υπερβάλλοντα ζήλο προχώρησε στη δολοφονία της Παπαδάκη.
Η τιμωρία της οποίας, σύμφωνα με το τότε ισχύον άγραφο δίκαιο της αυτοδικίας, δεν θα έπρεπε να ξεπερνά το κούρεμα «εν χρω» που υπέστησαν οι ερωμένες των κατακτητών και των συνεργατών τους, αφού και η ίδια υπήρξε ερωμένη του δωσίλογου δοτού πρωθυπουργού κυβέρνησης Κουίσλινγκ, Ι. Ράλλη, ο οποίος μάλιστα υπήρξε ο εμπνευστής και δημιουργός των Ταγμάτων Ασφαλείας.
Στο άρθρο του ο κ. Τριανταφυλλίδης αναφέρεται και στα κουτσομπολιά της εποχής, θέτοντας μάλιστα και το ερώτημα –το οποίο δεν απαντά, αφήνοντάς μας με την απορία– γιατί η Παπαδάκη τα έφτιαξε με τον «μη θελκτικό» Ράλλη! Αυτός, ο τόσο έμπειρος στα κοινωνικά και ερωτικά, φαίνεται να αγνοεί την αφροδισιακή δύναμη της εξουσίας, κάθε εξουσίας…
Το πιο ενδιαφέρον όμως σημείο του άρθρου του κ. Τριανταφυλλίδη, το οποίο και αποτέλεσε το βασικό κίνητρο για την παρούσα επιστολή μου, είναι πως ο συντάκτης αποδέχεται και εγκρίνει την απολύτως καταδικαστέα άποψη, την οποία επικαλούνται διαχρονικά όλοι οι «συνεργάτες» των ολοκληρωτικών, αντιλαϊκών έως και κατοχικών καθεστώτων, ότι δήθεν εξαγνίζονται, όταν «κάνουν καλό και βοηθάνε τους ανθρώπους, όσο μπορούνε»!
Αυτό ισχυρίζονταν και θα ισχυρίζονται εσαεί όσοι προδίδουν την πατρίδα τους ή τη Δημοκρατία ως συνεργάτες και στηρίγματα των ανώμαλων καθεστώτων για να δικαιολογήσουν στον εαυτό τους και στους τρίτους «το έγκλημά τους». Αυτή δυστυχώς είναι η κρατούσα στη «σιωπηλή», εγώ θα έλεγα μικροαστική, πλειοψηφία άποψη, η οποία και πρέπει να καταδικασθεί και καταπολεμηθεί με σφοδρότητα από όλους τους αριστερούς.
Γράφει λοιπόν ο κ. Τριανταφυλλίδης: «Από αυτή δε τη θέση όλοι ομολογούν πως μόνο καλό έκανε προσπαθώντας να βοηθήσει τους Ελληνες [προφανής πλεονασμός γιατί δεν μπορούσε να έχει και άλλους] συναδέλφους της όσο μπορούσε. Κανείς δεν έπαθε κάτι κακό απ’ αυτήν» λένε «τα κουτσομπολιά των κατοπινών χρόνων, τα οποία όμως επιβεβαιώνουν και τη ζήλια των συναδέλφων της». Πέραν του γεγονότος ότι τα κουτσομπολιά δεν αποτελούν αξιόπιστη πηγή, είναι αυτονόητο ότι κάθε δωσίλογος ή μη «συνεργάτης» έχει δύο λόγους να είναι μεγάθυμος και να βοηθάει τους άλλους: 1. Από αισθήματα ενοχής και 2. Γιατί είναι μεγάλη ικανοποίηση να δείχνεις ότι έχεις δύναμη και εξουσία, έστω και δοτή ή προσωρινή.
Κι επιπλέον να σημειωθεί ότι ακόμη κι αν η Ελένη Παπαδάκη «δεν έβλαψε κανέναν» με δική της πράξη ή παράλειψη, και μόνο η δημόσια εμφάνισή της ως ερωμένης του πρωθυπουργού, αυτής της διάσημης ηθοποιού αποτελούσε ενεργητική στήριξη του καθεστώτος και ήταν αποδοκιμαστέα.
Κλείνω τον σχολιασμό μου συμφωνώντας με την άποψη του ΚΚΕ, αλλά και άλλων πολλών ότι υπάρχουν πολλοί σπουδαίοι έλληνες ηθοποιοί που θα μπορούσαν και θα έπρεπε να τιμηθούν από τον κ. Λιγνάδη, αλλά αυτός για πολιτικούς, προφανώς, λόγους επέλεξε την Ελένη Παπαδάκη. Αντίδωρο ίσως για τον διορισμό του.
Καιρός, όπως ζητάει και ο γνωστός κομμουνιστοφάγος Σάκης Μουμτζής, να προβάλει η ΕΡΤ την «Ελένη» του Γκατζογιάννη, για να καταρρεύσει επιτέλους η ιδεολογική ηγεμονία της Αριστεράς.
*Συν/χος δικηγόρος Θεσσαλονίκης
