Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ραψωδίες στην παραλία
© Siloto | Dreamstime.com
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ραψωδίες στην παραλία

  • A-
  • A+

Τα πράγματα έχουν αλλάξει. Η μικρή παραλία δεν είναι μόνο η παραλία όπου κάθε μέρα στις 7 π.μ., χειμώνα καλοκαίρι, ο ηλικιωμένος κύριος έβγαζε βόλτα τον σκύλο του ή τα αγόρια φιλούν για πρώτη φορά τα γυμνασιοκόριτσα ή κάνουν το πρώτο τους μπάνιο τα μωρά της περιοχής. Η παραλία έχει γίνει ο τόπος όπου ξενυχτούν κάθε βράδυ παρέες προσφύγων κουβεντιάζοντας, τραγουδώντας και κοιτώντας ολόκληρη τη νύχτα τη θάλασσα του Αιγαίου.

Τώρα, στις ετησίες του Αυγούστου, το αέρι φέρνει ομιλίες από άλλους τόπους, ονόματα που προφέρονται δύσκολα. Δεν καταλαβαίνω τι λένε. Μόνο νιώθω πως δεν ήρθαν για να μείνουν εδώ, γιατί το βλέμμα τους ταξιδεύει κάπου μακριά. Εδώ είναι ένας προσωρινός τόπος που θα οδηγήσει στον επόμενο. Ισως γι' αυτό επιλέγουν την παραλία με τη θάλασσα σε διαρκή κίνηση, ποτέ σταθερή, πάντα περιπλανώμενη.

Πάντως, μια δική μας λέξη ανταλλάσσεται από στόμα σε στόμα, με την προφορά που είναι βαριά γιατί έχει πάνω της το χώμα της ερήμου. Η λέξη αυτή είναι: δουλειά. Ν-τ-ο-υ-λ-ι-α, χωρίς τόνο, χωρίς τους περιορισμούς της ορθογραφίας. Νέτη, σκέτη, ανορθόγραφη, ό,τι να 'ναι δουλειά. Είναι το εισιτήριο, είναι η τροφή, είναι η αξιοπρέπεια ανάμεσά τους.

Οσοι έχουν καταφέρει να βρουν αυτό το πολυπόθητο αγαθό συμβουλεύουν και τους άλλους. Στο τέλος της μέρας θέλουν να είναι σε ένα ασφαλές μέρος όπου θα κοιμηθούν. Ερχεται χειμώνας. Οπότε…ντουλια… οπωσδήποτε. Το ίδιο ισχύει και για τους ντόπιους της περιοχής. Το καλοκαίρι θα πάρει μαζί του τους τουρίστες. Η δουλειά καθορίζει τη ζωή τους. Η ανεργία είναι προσφυγιά ακόμα και στην πατρίδα σου.

Προχθές το βράδυ, στη μικρή παραλία, εκτός από τους πρόσφυγες ήταν και μια παρέα νεαρών αγοριών. Ενα φορητό ηχείο άπλωνε στον τόπο έναν μονότονο ρυθμό ραπ και ο χειμαρρώδης λόγος ξεχυνόταν στη θάλασσα, τον έπαιρναν τα κύματα και τον έφερναν πίσω. Σαν απαγγελία μυστηριώδης, ενός παράξενου προφήτη.

Είμαι σίγουρη πως αν οι πρόσφυγες τον καταλάβαιναν θα τραγουδούσαν μαζί του. Ελεγε κάτι σαν:

«Κάνουμε θαύματα / γράφουμε να δείξουμε πώς έχουνε τα πράγματα

διαχρονικοί σαν αγάλματα / μόνοι αληθινοί ενάντια στα μεταλλάγματα

γινόμαστε ρέμα και σπάμε τα φράγματα…».

Σύγχρονες ραψωδίες στην παραλία. Βλέπω τις παρέες δίπλα δίπλα. Λίγα πράγματα θέλουν οι άνθρωποι τελικά για να είναι ευτυχισμένοι. Η ασφάλεια είναι ένα από τα βασικά. Θυμάμαι και τον μέγα ραψωδό, ανυπολόγιστα χρόνια πριν, κι εκείνος, για μια μικρή παραλία απάγκιο να μιλά:

«Μόλις εφτάσαμε, καθίσαμε στον άμμο το καράβι,

κι εμείς εβγήκαμε στο ακρόγιαλο της θάλασσας απάνω

και καρτερούσαμε κοιμάμενοι τη θείαν Αυγή να φέξει.

Κι η Αυγή σα φάνη η πουρνογέννητη και ροδοδαχτυλάτη,

στης Κίρκης το παλάτι πρόσταξα να δράμουν οι συντρόφοι…»

ΑΠΟΨΕΙΣ
Κουρδικό τραγούδι
Πριν από κάποια χρόνια, τα μέλη μιας παιδικής χορωδίας Κούρδων κατηγορήθηκαν για προπαγάνδα υπέρ του εκτός νόμου Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (ΡΚΚ). Η δίκη έγινε στο Ντιγιάρμπακιρ στη νοτιοανατολική...
Κουρδικό τραγούδι
ΑΠΟΨΕΙΣ
Στα ίσαλα της ποίησης
Να ’μαστε στη μέση της ποίησης, γιατί τι άλλο είναι το καλοκαίρι κι ο Ιούλιος κι ο Αύγουστος παρά μέρος ενός ποιήματος του χρόνου. Μ’ αυτή την ελληνικότητα του χώρου σε φως και ήχο. Με κλειστά μάτια δέχεσαι τη...
Στα ίσαλα της ποίησης
ΑΠΟΨΕΙΣ
Αλλη μια φάμπρικα…
Αλλη μια γενιά εμιγκρέδων; Θα ήθελα να ελπίζω πως όχι, αλλά όλο και περισσότεροι γονείς αποχαιρετούν τα παιδιά τους στα αεροδρόμια. Στο «εδώ και στο τώρα». Με την ίδια ελπίδα που αποχαιρετούσαν τα παιδιά τους...
Αλλη μια φάμπρικα…
ΑΠΟΨΕΙΣ
«Ο βασιλιάς ο Ηλιος ζει»
«Αυτή την εβδομάδα συζητάμε για τον Ελύτη». Κάθε εβδομάδα, στην είσοδο της τάξης, υπήρχε μια ζωγραφιστή αναγγελία για το θέμα συζήτησης των ημερών. Λίγο πριν τις καλοκαιρινές διακοπές, διάβασα τη συγκεκριμένη...
«Ο βασιλιάς ο Ηλιος ζει»
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το πιο τίμιο, το κορμί του
Ο σύντροφος Ντάριο πάει υποψήφιος για τον Παράδεισο. Δεν ξέρω αν ο Αγιος Πέτρος θα προβάλει ενστάσεις, με δεδομένες τις απανωτές κριτικές που ο αποθανών είχε εξαπολύσει εδώ και πολύ καιρό ενάντια στην Καθολική...
Το πιο τίμιο, το κορμί του
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το μπουλούκι
Τα παιδάκια ήταν ανέμελα κι ευτυχισμένα, όπως θα ’πρεπε να είναι όλα τα παιδιά – και ειδικά το καλοκαίρι.
Το μπουλούκι

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας