Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Επιστροφή στην κανονικότητα;
EUROKINISSI/ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Επιστροφή στην κανονικότητα;

  • A-
  • A+

Την άνοιξη του 1968 στη Γαλλία, λίγο μετά την παλινόρθωση των συντηρητικών με τον Ντε Γκολ και την υποχώρηση των μαχητικών διαδηλώσεων που συντάραξαν το Παρίσι και αποτέλεσαν το έναυσμα της αντικαπιταλιστικής αμφισβήτησης σε όλο τον κόσμο, οι εξεγερμένοι κυκλοφόρησαν μια αφίσα. Το εικαστικό της απεικόνιζε πρόβατα που επιστρέφουν στο μαντρί. Η λεζάντα έγραφε «Επιστροφή στην ομαλότητα». Ο όρος «κανονικότητα» δεν υπήρχε τότε στο πολιτικό λεξιλόγιο.

Δεν υπαινίσσομαι ότι τα 4 και 1/2 χρόνια διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ έχουν αναλογίες με τον Μάη του '68 – καμία σχέση· η ανησυχία όμως του μπλοκ εξουσίας στην Ελλάδα με το ενδεχόμενο μιας νέας τετραετίας διακυβέρνησης της χώρας από τη ριζοσπαστική Αριστερά έχει αναλογίες και ομοιότητες. Τον φόβο της οικονομικής (και μιντιακής) ολιγαρχίας ότι μένει στην απέξω επί μακρόν. Την ανησυχία των «νοικοκυραίων», ότι οι εποχές της «ευημερίας» δεν επανέρχονται, έστω με εκείνην την πλαστή ευημερία των μικρομεσαίων με δανεικά και επιχειρηματική ασυδοσία. Τον τρόμο της αντιδραστικής Δεξιάς, ότι η αριστερή ιδεολογία «μολύνει» το κοινωνικό σώμα και ότι οι δικές της ιδέες: του εθνικισμού, του ρατσισμού, της ομοφοβίας, χάνουν συνεχώς έδαφος, ιδιαίτερα στη νέα γενιά.

Η αλήθεια είναι ότι πολλοί βοήθησαν στη δεξιά παλινόρθωση και όχι μόνο το «ακραίο κέντρο» του ΚΙΝ.ΑΛΛ. και των παλιών εκσυγχρονιστών του Σημίτη. Το διαπιστώνεις ακόμα και σήμερα όταν τμήματα της Αριστεράς επιμένουν στην «ανεδαφική» ερμηνεία ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ φταίει για όλα», κλείνοντας τα μάτια σε ό,τι συμβαίνει γύρω τους, στην ενδοχώρα αλλά και παγκοσμίως. Κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν αυτό που καταλαβαίνει το 1/3 της ελληνικής κοινωνίας, αυτό που καταλαβαίνουν ως απειλή οι άνθρωποι της μισθωτής εργασίας και τα λαϊκά στρώματα.

Αντίθετα, απασχολεί ιδιαίτερα τις καθεστωτικές δυνάμεις αυτό το 31,5% του ΣΥΡΙΖΑ, ενδεχομένως γιατί αυτοί γνωρίζουν ότι δεν είναι ασφαλές το θηριώδες ποσοστό του 40% και της κοινοβουλευτικής αυτοδυναμίας, ούτε ο Χρυσοχοΐδης με τους κουμπουροφόρους, την καταστολή και τον ποινικό αυταρχισμό. Ούτε το συγκεντρωτικό κράτος των «ημέτερων» παρέχει βεβαιότητες μακροημέρευσης, πόσω μάλλον ηγεμονίας.

Οι νοήμονες ή οι διορατικοί το κατάλαβαν στις 40 πρώτες ημέρες της κυβέρνησης Μητσοτάκη και γι’ αυτό άλλαξε ο χαβάς. Επαιξε ρόλο και η παγκόσμια αβεβαιότητα, που δεν επιτρέπει την αισιοδοξία της αναπτυξιακής έκρηξης, η οποία θα σκέπαζε τις διαμαρτυρίες των ηττημένων των αγορών. Ολα δείχνουν ότι πάμε σε ύφεση της παγκόσμιας οικονομίας, με τον χορό της ύφεσης να σέρνουν οι τρεις μεγάλες οικονομίες: των ΗΠΑ, της Κίνας και της Γερμανίας, η κάθε μια για τις δικές της αιτίες, που σημαίνει ότι δεν είναι εύκολες οι συνταγές αντιμετώπισής της. Επιπρόσθετα, ο εμπορικός και νομισματικός πόλεμος και το Brexit εντείνουν την ανησυχία.

Ολοι τους νουθετούν τον ΣΥΡΙΖΑ να ακολουθήσει τη μεταπολιτευτική κανονικότητα, την καθεστωτική εναλλαγή των δύο κομμάτων εξουσίας, την αποκήρυξη των απεργιών και του κοινωνικού ανταγωνισμού, τη συναινετική αντιπολίτευση με δύο λόγια. Οτι δηλαδή κατέρρευσε με πάταγο το 2012. Αναμενόμενες οι νουθεσίες, εκπλήσσει κάπως ότι στον χορό μπαίνουν και πρόσωπα φιλικά στον ΣΥΡΙΖΑ. Ορισμένοι, μάλιστα, το τραβάνε περισσότερο, ο Γ. Λιακόπουλος, για παράδειγμα, ο οποίος ζητά να εγκαταλείψει ο ΣΥΡΙΖΑ τα ριζοσπαστικά του χαρακτηριστικά, να γίνει ένα κόμμα της Κεντροαριστεράς, να προσχωρήσει στην ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία.

Απαιτεί, μάλιστα, από τον Αλέξη Τσίπρα να καθαρίσει το κόμμα από εκείνους που δυσφορούν στην πασοκοποίηση. Απόψεις, και δεν είναι μόνος, τα ίδια πάνω-κάτω αναπαράγουν και άλλοι γνωστοί δημοσιογράφοι, κακομαθημένοι οι περισσότεροι σε μεγάλα δημοσιογραφικά συγκροτήματα, που είχαν μάθει να ανεβοκατεβάζουν υπουργούς, να δημιουργούν κόμματα εκ του μηδενός, να πριμοδοτούν ακόμα και διασπάσεις κομμάτων προκειμένου να ελέγξουν τις εξελίξεις.

Το πρόβλημα δεν είναι οι απόψεις, όπως έλεγε ο Κλιντ Ιστγουντ στον επιθεωρητή Κάλαχαν, κάθε άνθρωπος έχει από μία… Το πρόβλημα είναι η μέθοδος, η συκοφαντία των αντίπαλων απόψεων, η δολοφονία χαρακτήρων, η υπονόμευση ηγετικών στελεχών που αντιστέκονται, στην περίπτωσή μας του Σκουρλέτη, του Τσακαλώτου, του Βούτση, του Τζανακόπουλου, του Πολάκη, του Βίτσα.

Και κάτι τελευταίο: είναι αδιάβαστη η άποψη ότι στις μέρες μας τα κόμματα μπορούν να ελέγξουν τους κοινωνικούς αγώνες. Οσες φορές το επιχείρησαν, είτε έφτιαχναν καρικατούρες κινητοποιήσεων, όπως της ΠΟΕΔΗΝ και της ΟΛΜΕ επί ΣΥΡΙΖΑ, είτε κομματικές παρελάσεις. Τα κόμματα μπορούν και πρέπει να δίνουν το πολιτικό πλαίσιο, έτσι ώστε οι αγώνες, οι αντιστάσεις, οι διεκδικήσεις να αποκτούν δυναμική μετασχηματισμού του υπάρχοντος. Αντίθετα, τα κόμματα πρέπει να παίρνουν πρωτοβουλίες διεθνικού συντονισμού των κινημάτων. Φανταστείτε τι θα σήμαινε στις μέρες μας μια επανεκκίνηση του Ευρωπαϊκού και Παγκόσμιου Κοινωνικού Φόρουμ με ύλη το προσφυγικό, την κλιματική αλλαγή, τις ανισότητες.

* μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ, πρώην βουλευτής

ΑΠΟΨΕΙΣ
Ενα νέο τοπίο στο πολιτικό σύστημα
Είναι ώρα να γίνει επιτέλους μια πιο σοβαρή συζήτηση για τις σχέσεις Κεντροαριστεράς και Ριζοσπαστικής Αριστεράς. Μέχρι τώρα το πεδίο αυτό σημαδεύτηκε κυρίως από εχθροπάθεια.
Ενα νέο τοπίο στο πολιτικό σύστημα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το πένθος και ο «θόρυβος»
Ο διάλογος επί του απολογισμού, συντεταγμένος και δημόσιος, χωρίς δραματοποιήσεις και αποσιωπήσεις, πάνω σε ένα κείμενο βάσης της ηγεσίας που θα προσανατολίζει στα ουσιώδη, δεν είναι ένα παλαιοκομμουνιστικό...
Το πένθος και ο «θόρυβος»
ΑΠΟΨΕΙΣ
Είμαστε τo 31,5%, αφουγκραζόμαστε το 99% του ελληνικού λαού
Η επανίδρυση της Αριστεράς ή θα γίνει κοινή υπόθεση της πλειοψηφίας των ενεργών πολιτών ή δεν θα υπάρξει. Και πάνω από όλα: στην πορεία προς το συνέδριο επιβάλλεται να συνειδητοποιήσουμε ότι όλες και όλοι, από...
Είμαστε τo 31,5%, αφουγκραζόμαστε το 99% του ελληνικού λαού
ΑΠΟΨΕΙΣ
Από την αρχή ΙΙΙ: η οργανωτική προοπτική
Ο σχεδιασμός μιας καινοτόμου οργανωτικής λειτουργίας πρέπει να αποτελέσει επιτέλους σημαντικό μέρος της προβληματικής του συνεδρίου. Εδώ δυστυχώς ακούγονται ιδέες και προτάσεις που είτε έχουν δοκιμαστεί και...
Από την αρχή ΙΙΙ: η οργανωτική προοπτική
ΑΠΟΨΕΙΣ
Εντεκα μεταρρυθμίσεις στην κρατική διοίκηση που δεν έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά που πρέπει απαραιτήτως να κάνουμε την επόμενη φορά
Άρθρο του Χριστόφορου Βερναρδάκη: Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ επιχείρησε ορισμένες σοβαρές αλλαγές στην κρατική διοίκηση, τόσο σε θεσμικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο διαδικασιών και λειτουργιών, αλλά άφησε πολλές...
Εντεκα μεταρρυθμίσεις στην κρατική διοίκηση που δεν έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά που πρέπει απαραιτήτως να κάνουμε την επόμενη φορά
ΑΠΟΨΕΙΣ
Διεύρυνση δεν σημαίνει Κεντροαριστερά
Η οργανωτική ανασύνταξη δεν υπακούει σε κουτοπόνηρους τακτικισμούς χάριν ψηφοθηρίας, αλλά προϋποθέτει πολιτική ανασυγκρότηση, ευκρινές πρόγραμμα και διαυγές ιδεολογικό περίγραμμα επί τη βάσει των οποίων θα...
Διεύρυνση δεν σημαίνει Κεντροαριστερά

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας