Συ έχεις το δικαίωμα αναποδογυρίζοντας μια τσέπη
να πεις: ορίστε, κοιτάξτε, ψάξτε
Μπορίς Παστερνάκ, ποιήματα
Οι πολιτικοί/κομματικοί θρόνοι έχουν πλέον πάψει να στηρίζονται επί των θυσιαστηρίων στελεχών και οι οιονεί – ολοκληρωτισμοί, του υποχρεωτικά συμπαγούς συνονθυλεύματος (το οποίο αλληλοσπαράσσεται άναρχα και ύπουλα προς τα μέσα αλλά σιωπά προς τα έξω), πρέπει να αντικατασταθούν από τις φανερές ιδεολογικές διαφωνίες και τις πολυσήμαντες πολιτικές πρακτικές.
Η ηθική (;) της πάντοτε σοβούσας, αλλά και πάντοτε δειλής νεύρωσης για αρχηγοκτονία και ο αριστεροφανής κομφορμισμός οφείλουν να υποχωρήσουν ενώπιον των νέων αναγκών και δεδομένων.
Η πορεία μετάβασης του ΣΥΡΙΖΑ προς ένα νέο κόμμα πρέπει ν’ ακολουθήσει τα εξής στάδια:
- Aπό την πολιτική αυτοκάθαρση στην ανανέωση (όχι βέβαια αναπαλαίωση)
- Aπό την ανανέωση στη μετεξέλιξη
- Aπό τη μετεξέλιξη στην πολυσύνθεση
Η αυτοκάθαρση αφορά την εξυγίανση από τη διάβρωση που υπέστη η Αριστερά από «εαυτούς και αλλήλους». Η ανανέωση αφορά την αντικατάσταση της παλιάς φρουράς με νέο, αθώο των λαθών και παθών αίμα. Η μετεξέλιξη αφορά την ιδεολογική επανεξέταση θεωρίας και πρακτικών. Η πολυσύνθεση αφορά την αναζήτηση κοινών θέσεων, στόχων και διαδικασιών με τους όμορους πολιτικούς χώρους (πέρα από τη λογική του πλιάτσικου).
Αυτός είναι ο δρόμος των σταδίων. Ο έτερος δρόμος των σκοταδιών σχετίζεται με την ακραία πόλωση, την καλλιέργεια της αυταπάτης ότι κάποιοι «εκλεκτοί»(;) κατέχουν την απόλυτη αλήθεια και δικαιούνται να πράττουν τα πάντα στη βάση μιας ακατ-ανόητης –κι εντέλει– (αυτό)καταστροφικής κινδυνολογίας.
Η τεχνική της αναχρονικότητας, δηλαδή της αναστροφής των γεγονότων, όπου το παρελθόν αντικαθιστά το παρόν κaι ακυρώνει το μέλλον, έχει φτάσει στο όριό της και πολύ γρήγορα θα στραφεί κατά της Αριστεράς.
Η προφητική πολιτική, αν τέτοια υπάρχει στην Ελλάδα, δεν έχει να κάνει με τον προοδευτικό συντηρητισμό ή με τη συντηρητική προοδευτικότητα, αλλά με την αίσθηση του τέλους μιας εποχής και την ταχεία μετάβαση σε μια νέα εποχή.
Αυτό ας το συνεκτιμήσουν όσοι μόνο κουκιά ξέρουν να μετράνε..
ΥΓ.: Ο αριστερός ή είναι ηθικός ή δεν είναι αριστερός. Υπεύθυνος όχι μόνο για τις δικές του πράξεις αλλά και για τις πράξεις των «δικών του». Το επιχείρημα «έτσι ήταν και οι άλλοι» ακυρώνει το όποιο ηθικό πλεονέκτημα και ταυτίζει τον αριστερό με το δόγμα τού «όλα επιτρέπονται», μετατρέποντας το μέταλλό του σε χυλό.
ΥΓ.2: Η –κατά τον Γιώργο Σωτηρέλη– Νέα Πλουραλιστική Αριστερά δεν είναι δυνατόν να σχηματιστεί από «στοιχεία της Δεξιάς» ή από ένα «επ-ουράνιο τόξο» μεταμεληθέντων πρώην ενόχων και νυν απαλλαγμένων λόγω αριστερής μεταμέλειας [sic] περιηγητών.
ΥΓ.3 «Σε τούτους δεν υπήρχανε
της δουλοπρέπειας τα χνάρια
που η ανάγκη αποτυπώνει»
Μπορίς Παστερνάκ
* πρώην υπουργός
