Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Οι εμβληματικές μεταρρυθμίσεις και η σιωπή των αμνών
EUROKINISSI
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Οι εμβληματικές μεταρρυθμίσεις και η σιωπή των αμνών

  • A-
  • A+

Είναι μακρύς ο κατάλογος με τις επιδόσεις του ΣΥΡΙΖΑ στα 4 χρόνια διακυβέρνησης, όπως επίσης είναι ακριβές ότι οι περίοδοι της αποτίμησης είναι δύο: πριν και μετά τα μνημόνια, παρ’ όλα αυτά το πριν και το μετά δεν έχει τόση σημασία, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά το βίωμα των ανθρώπων.

Σημασία έχει το συναίσθημα, το οποίο καθοδηγεί την πολιτική συμπεριφορά. Για παράδειγμα, ποιος θυμάται, το 2012, την ανεργία στο ταβάνι, τη σύνταξη του παππού που έτρεφε όλη την οικογένεια, τους ανθρώπους που ψάχνανε τροφή στους σκουπιδοτενεκέδες, τις αυτοκτονίες από απόγνωση;

Είναι πιο εύκολη η μακρινή μνήμη για τους μεγάλους ανθρώπους –οι νέοι δεν αναπολούν–, η έγκληση της μνήμης από την εποχή «της ευημερίας», ευημερίας για τα μεσαία στρώματα βέβαια. Ακόμα και με εκείνη την ευημερία με δανεικά, υπάρχουν πράγματα που βγαίνουν από το κάδρο της μνήμης.

Ποιος θυμάται τα καταναλωτικά δάνεια που συσσωρεύονταν από κάρτα σε κάρτα, τα αυτοκίνητα υψηλού κυβισμού που εναλλάσσονταν κάθε 3-4 χρόνια, με δόσεις, τα στεγαστικά για ιδανικά εξοχικά τα οποία για να πληρωθούν χρειαζόσουν σταθερή δουλειά και υψηλότερα εισοδήματα για τα επόμενα χρόνια ή κέρδη από το χρηματιστήριο…

Ετσι κάπως κινείται η ιστορία, ο κοινωνικός και πολιτικός ανταγωνισμός και από αυτή την άποψη δεν χρειάζονται πίκρες, μνησικακίες και άδικες κριτικές στην άλλη Αριστερά, «που δεν καταλαβαίνει».

Χρειάζεται όμως να επισημαίνεται η ευθύνη κάθε συνιστώσας της Αριστεράς απέναντι στις εμβληματικές μεταρρυθμίσεις που προώθησε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.

Δεν θα σας κουράσω με τα πολλά, διαλέγω 3 μεγάλες μεταρρυθμίσεις που αφήνουν το στίγμα του μετασχηματισμού, όχι με ορίζοντα την επικείμενη εκλογική αναμέτρηση, αλλά με ορίζοντα την αλλαγή του παραδείγματος για τον 21ο αιώνα. Αν και ο κίνδυνος της δεξιάς παλινόρθωσης και της κατεδάφισης σε ό,τι προοδευτικό και αριστερό κτίσθηκε είναι υπαρκτός.

Επιλέγω τη στήριξη και τις μεταρρυθμίσεις στον τομέα της δημόσιας υγείας, τα ζητήματα των ελευθεριών, όσον αφορά το κράτος και την ατομική αυτοπραγμάτωση και την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου, με την αντιμετώπιση της ανεργίας και την εργασιακή αξιοπρέπεια στην κορυφή. Η επιλογή δεν είναι στην τύχη ούτε στον σωρό. Είναι αριστερές μεταρρυθμίσεις κόντρα στο ρεύμα, δηλαδή στον αντίποδα του νεοφιλελευθερισμού και της μεταδημοκρατίας.

Επιγραμματικά οι παραπάνω μεταρρυθμίσεις μπορούν να συνοψιστούν, να κωδικοποιηθούν σε λίγες παραπάνω από μια ντουζίνα λέξεις: Ανασφάλιστοι, Κοινωνικό Επίδομα Αλληλεγγύης, Πρέσπες, Ταυτότητα φύλου, Ποινικοί Κώδικες, Βιασμός, Φυλακές, Ανεργία -10%, Αδήλωτη Εργασία, Περιβάλλον και Ελεύθεροι χώροι, νέο Ενεργειακό Αποτύπωμα.

Δεν χρειάζονται μεγάλες αναλύσεις για τα προηγούμενα, όλοι καταλαβαίνουν περί τίνος πρόκειται, ιδιαίτερα εκείνες οι ομάδες του πληθυσμού που έχουν ψηλά στην προσωπική τους ατζέντα την αξιοπρέπεια, την ελευθερία και την αλληλεγγύη, την κοινωνική αλληλεγγύη. Οι γυναίκες και οι νέοι πρώτοι απ’ όλους.

Χρειάζεται όμως να ειπωθεί ποιο είναι το κυρίαρχο ρεύμα της περιόδου, πώς δηλαδή ο νεοφιλελευθερισμός και η συντηρητική παλινόρθωση δηλητηριάζει όχι μόνο τις κοινωνικές σχέσεις, αλλά μολύνει όλο το σύστημα των ανθρώπινων ιδεών, τις αξίες με τις οποίες διάγουμε τον βίο.

Η Ακροδεξιά και ο νεοφιλελευθερισμός έχουν βάλει στο στόχαστρο όλες τις παρακαταθήκες της Γαλλικής Επανάστασης: την ελευθερία, την ισότητα, την αδελφοσύνη. Ενα κύμα μίσους και εγωισμού ξεχύνεται από κάθε πόρο του συστήματος. Δεν είναι μόνο ο Αδωνης και ο Βορίδης που σε κάθε ευκαιρία διαλαλούν «να τελειώνουμε με τις ιδέες της μεταπολίτευσης, τις αξίες της Αριστεράς», μαζί τους συντονίζεται όλο το πλέγμα της εξουσίας: επιχειρηματίες, εφοπλιστές, καναλάρχες, «δαιμόνιοι» δημοσιογράφοι, άνδρες και γυναίκες, οι οποίοι δεν διστάζουν να υιοθετήσουν κάθε συντηρητική ιδέα, να αναπαραγάγουν κάθε ανακρίβεια, κάθε συκοφαντία.

Δεν έχουν ενδοιασμούς να συμβάλουν στην κατασκευή ειδήσεων, στα ψέματα στο Διαδίκτυο, που ξαπλώνονται με μορφή χιονοστιβάδας, να συμβάλουν στη «δολοφονία χαρακτήρων» ακόμα και εμβληματικών προσώπων της Αριστεράς.

Θα περίμενε κανείς οι αστοί διανοούμενοι να υπηρετούν με τον δικό τους τρόπο τις πανανθρώπινες αξίες, μάταια, λες και διαγράψανε από τη μνήμη τους την εποχή που ορκίζονταν στις δυτικές αξίες και άναβαν κερί στη νεωτερικότητα. Σήμερα, η σιωπή των αμνών. Αφωνία και λήθη στις παλιές αξίες, λαλίστατοι απέναντι στον κοινό εχθρό, την Αριστερά και τον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν τους ενδιαφέρει ο ορθός λόγος, δεν είναι αδαείς ούτε απληροφόρητοι, όλοι γνωρίζουν τη συνταγή της Ακροδεξιάς και του επιθετικού νεοφιλελευθερισμού. Συνταγή παρόμοια σε όλο τον κόσμο, δεν πρόκειται περί επινόησης ιθαγενών.

Γνωρίζουν τους παραπλανητικούς ισχυρισμούς, ξέρουν επίσης και τη μέθοδο: την υπονόμευση κάθε προοδευτικής ιδέας, την εξύμνηση κάθε εγωισμού, τη δυσφήμηση της ισότητας, την απαξίωση της ελευθερίας και την αντικατάστασή της από το Νόμο και την Τάξη, τη διαχείριση δηλαδή του φόβου και της ανασφάλειας. Με δυο λόγια, καταλαβαίνουν τη συστηματική κατεδάφιση των αξιών της νεωτερικότητας, δεν είναι ανήξεροι, ούτε παραπλανημένοι, απλά διαλέξανε στρατόπεδο.

*βουλευτής Β' Αθήνας, μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ

ΑΠΟΨΕΙΣ
«Από την αρχή I: Η κρίση»
Η συρρίκνωση ή και η κατά περιπτώσεις εξαφάνιση της δυνατότητας μετασχηματιστικών πολιτικών δεν αποτελούν μόνο πρόκληση για τα κυβερνητικά κόμματα της Αριστεράς και της λεγόμενης Κεντροαριστεράς αλλά και για...
«Από την αρχή I: Η κρίση»
ΑΠΟΨΕΙΣ
Μεταρρυθμιστική τόλμη και τίποτε λιγότερο
Λίγες εβδομάδες μετά την ολοκλήρωση του τρίτου και τελευταίου προγράμματος, η χώρα καλείται να ορίσει νέες συντεταγμένες για τη μετά το μνημόνιο πορεία. Καλείται να χαράξει στρατηγικές σε ένα ευρύ πλέγμα...
Μεταρρυθμιστική τόλμη και τίποτε λιγότερο
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το πένθος και ο «θόρυβος»
Ο διάλογος επί του απολογισμού, συντεταγμένος και δημόσιος, χωρίς δραματοποιήσεις και αποσιωπήσεις, πάνω σε ένα κείμενο βάσης της ηγεσίας που θα προσανατολίζει στα ουσιώδη, δεν είναι ένα παλαιοκομμουνιστικό...
Το πένθος και ο «θόρυβος»
ΑΠΟΨΕΙΣ
Για τις κοινωνικές τάξεις και ανισότητες στο κάλεσμα του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία
Η Αριστερά σήμερα δεν μπορεί να επιδιώκει απλά τη συνέχιση της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Πρέπει να επιδιώξει τη γέννηση ενός νέου καθεστώτος, που προσωρινά ονομάζεται σοσιαλισμός με δημοκρατία και ελευθερία.
Για τις κοινωνικές τάξεις και ανισότητες στο κάλεσμα του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία
ΑΠΟΨΕΙΣ
Αναζητώντας την ταυτότητα της Αριστεράς του 21ου αιώνα
Η προγραμματική και η πολιτική-αντιπολιτευτική ανασυγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ, η διασύνδεσή του με τα ευρωπαϊκά κινήματα, η ανάληψη μεγάλων πρωτοβουλιών σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο θα διαμορφώσουν τους όρους...
Αναζητώντας την ταυτότητα της Αριστεράς του 21ου αιώνα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η ακαταμάχητη νοσταλγία του ΚΚΕ Εσωτερικού
Μέσα σ’ αυτό το γενικό πλαίσιο, σε τι συνίσταται η ιδιοτυπία του ΚΚΕ Εσωτερικού; Απαντήσεις κυκλοφορούν πολλές και διάφορες. Κάποιοι επαινούν το ύφος του και επικροτούν ορισμένες εμβληματικές αντιδράσεις του,...
Η ακαταμάχητη νοσταλγία του ΚΚΕ Εσωτερικού

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας