Χωρίς καμιά αμφιβολία ο ελληνικός λαός έχει κουραστεί από τη σκληρότητα των κυρίαρχων πολιτικών, που τη μία παίρνουν τη μορφή των έκτακτων μέτρων των μνημονίων και την άλλη τη μορφή της ευρωζωνικής νεοφιλελεύθερης κανονικότητας. Εχει θυμώσει από την εργοδοτική αυθαιρεσία που έχει την αναίδεια να λέει κύρια στους νέους εργαζόμενους ότι πρέπει να είστε ευχαριστημένοι και «χαμογελαστοί!» με 300-400 ευρώ τον μήνα, την ίδια ώρα που τα εργατικά θανάσιμα ατυχήματα έχουν γίνει πλέον η τραγική «πραγματικότητα» για πολλούς εργαζόμενους.
Η νέα γενιά έχει αγανακτήσει από τον φόβο της ανεργίας και της ανασφάλειας. Δεν είναι τυχαίο ότι χιλιάδες νέοι επιστήμονες αυτή τη φορά παίρνουν τον δρόμο της ξενιτιάς για να ζήσουν καλύτερα.
Η πολιτική της άγριας λιτότητας και των μνημονίων ήταν καταστροφή για την Ελλάδα. Στο όνομα της κρίσης χρέους, ενός χρέους που δημιουργήθηκε από τις πολιτικές της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ, οι δανειστές επέβαλαν ένα καθεστώς αποικίας στην Ελλάδα. Αυτή είναι δυστυχώς η θέση της Ελλάδας σήμερα, μιας χώρας που δεν έχει καμία κυριαρχία, χωρίς καμία δυνατότητα να χαράξει και να ακολουθήσει πολιτικές προς όφελος του λαού της, στην οικονομία, στο διεθνές εμπόριο, στις συμμαχίες ειρήνης με άλλους λαούς έξω από το πλαίσιο του ΝΑΤΟ, όπως δυστυχώς έγινε και με την κάκιστη Συμφωνία των Πρεσπών.
Ντρέπομαι στην κυριολεξία όταν γνωστοί και φίλοι μου στην Ιταλία, όπου ζω και εργάζομαι, μου λένε ξεκάθαρα ότι και η χώρα τους κινδυνεύει να γίνει σαν την πατρίδα μου. Εχουμε γίνει το κακό παράδειγμα προς αποφυγή σε όλη την Ευρώπη!
Είμαι πεισμένος πλέον ότι μοναδική επιλογή σήμερα είναι ένας δρόμος που θα ακολουθεί μια ανεξάρτητη δημοκρατική αντιμονοπωλιακή και αντιιμπεριαλιστική πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική και πολιτική οικονομικών συνεργασιών που θα υπηρετούν την ειρήνη και την οικονομική πρόοδο για όλους τους λαούς της Ευρώπης.
Νέοι άνθρωποι, όπως και εγώ, παντού, από το Βερολίνο και το Παρίσι με τα «κίτρινα γιλέκα», μέχρι τη Ρώμη, τη Μαδρίτη και την Αθήνα συνειδητοποιούν ότι πρέπει να είναι απόλυτη η αντίθεσή τους στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές των μνημονίων και στις επιλογές των Βρυξελλών που καταστρέφουν την κοινωνική συνοχή στην Ευρώπη. Θεωρώ ότι αυτή η Ε.Ε. δεν μεταρρυθμίζεται αλλά ανατρέπεται! Δεν μπορεί η ταξική Αριστερά να αγνοεί τις αντιδράσεις των νέων, τον «ευρωσκεπτικισμό» τους, αφήνοντας τη λαϊκή αγανάκτηση και οργή στα χέρια της άκρας Δεξιάς της Λεπέν και του Σαλβίνι ή ακόμα χειρότερα στη δική μας νεοναζιστική Χρυσή Αυγή.
Η νέα γενιά της Ελλάδας πρέπει να εκφράσει και με την ψήφο της σ’ αυτές τις ευρωεκλογές την απόλυτη αντίθεσή της στον σάπιο δικομματισμό τού χθες αλλά και τον νέο που ξαναστήνουν σήμερα ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ.
Η Λαϊκή Ενότητα καλεί τη νεολαία να παλέψει και της λέει καθαρά ότι τίποτα δεν κερδίζεται χωρίς αγώνες. Με αυτή την πατριωτική και ταυτόχρονα διεθνιστική Αριστερά που δεν έχασε την ταξική της διαφορετικότητα διάλεξα να στρατευθώ και εγώ.
*Υποψήφιος ευρωβουλευτής με τον συνδυασμό Λαϊκή Ενότητα – Μέτωπο Ανατροπής
