ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Νίκος Γραικός*
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Σε πρόσφατο άρθρο μου τονίζω ότι «δυνατές προσωπικότητες είναι όσοι ξέρουν να εντάσσονται στο σύνολο» κι ότι «για αυτό στενοχωριόμαστε και δεν αντέχουμε όσους δεν ξέρουν να λειτουργούν συλλογικά».

Σε όλες τις δημόσιες παρεμβάσεις μου επιμένω στη διαλεκτική σχέση κινημάτων, κόμματος, κοινοβουλευτικής και νομοθετικής δουλειάς, κυβέρνησης και κράτους. Στην πράξη αυτά δε γίνονται πάντα σεβαστά. Βλέπουμε άστοχες ενέργειες, λανθασμένες επιλογές, μικροεγωισμούς να καταστρέφουν μεγάλες κοινές προσπάθειες.

Η πρόσφατη φωτογραφία συνυποψηφίου μου με έναν ιεράρχη-υμνητή της Χρυσής Αυγής ενόχλησε πάρα πολύ και δημιούργησε τεράστιο θέμα. Κι αυτό γιατί θεωρούμε ότι η πίστη κανονικά εκφράζει την αγάπη και τον σεβασμό κι όχι το μίσος των λόγων του συγκεκριμένου επισκόπου.

Πιστεύω ότι ο ίδιος ο υποψήφιος μπορούσε να αναλάβει τις ευθύνες του και να δηλώσει ότι πρόκειται για μια λανθασμένη ενέργεια, ακόμα και να παραιτηθεί από υποψήφιος, για να μη φέρει την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ σε δύσκολη θέση.

Πολλοί μου ζήτησαν να αποχωρήσω για λόγους ευθιξίας. Μου είπαν ότι, όταν σε φτύνουν, δεν μπορείς να λες ότι ψιχαλίζει. Δεν γίνεται όμως να παρατήσω τον αγώνα και να γυρίσω στην ηρεμία και την ασφάλεια των μαθημάτων μου.

Η στράτευση δεκαετιών δεν αναιρείται έτσι εύκολα. Στο ψηφοδέλτιο υπάρχουν πολλοί υποψήφιοι, γυναίκες και άντρες, που εκπροσωπούν τον κόσμο που αγωνίζεται και δεν επιλέχτηκαν με μοναδικό κριτήριο την αξία της προσωπικής τους προσφοράς.

Οι ψηφοφόροι ας πάρουν τα πράγματα στα χέρια τους. Ας μετατρέψουν τη σταυροδοσία σε αμεσοδημοκρατική διαδικασία επιλογής αυτών που θα μας εκπροσωπήσουν στην Ευρωβουλή. Ας επιλέξουν όσους ξέρουν να σέβονται όχι μόνο τις συλλογικές αποφάσεις, αλλά πρώτιστα τις ιδέες και τις αξίες της Αριστεράς.

Οι εκλογές θα έπρεπε να θεωρούνται μορφή πάλης και όχι πεδίο αντιπαράθεσης μηχανισμών και επικοινωνιακών πολιτικών. Οι εκκλήσεις για αποχή ή καταφυγή σε επιλογές ιδεολογικής σιγουριάς δεν προωθούν τίποτα.

Οι πολίτες δεν είναι θεατές-καταναλωτές, είναι ικανοί να επιβάλουν τη θέλησή τους. Να επιβραβεύσουν και να καταδικάσουν. Ως πότε θα θεωρούμε ότι είμαστε απλά στο «ίδιο έργο θεατές»;

*Υποψήφιος ευρωβουλευτής ΣΥΡΙΖΑ- Προοδευτική Συμμαχία