Οι τελευταίες αγωνιστικές της Γ΄Εθνικής…

Πλέον, το πρωτάθλημα της Γ Εθνικής στο ποδόσφαιρο βρίσκεται στην τελική στροφή πριν τον τερματισμό. Απομένουν μονάχα δύο αγωνιστικές για να ξέρουμε σε ποιες θέσεις θα τερματίσουν οι ομάδες.

Γιατί το να μιλήσει κάποιος στο σήμερα για το πόσοι (και ποιοι) θα ανέβουν και πόσοι (και ποιοι) θα πέσουν είναι αρκετά επίφοβο. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε όλοι είναι να δούμε τις επίσημες (ισχύουσες) προκηρύξεις των αρμοδίων θεσμών για να πάρουμε μία γεύση και για να έχουμε μία σχετική γνώση. Η Lady Hope καταλαβαίνει πως σε «καιρούς αναδιάρθρωσης» μπορεί να χρειαστεί και όλο το καλοκαίρι για να ξέρουμε οριστικά τι θα γίνει.

Αυτό που κάθε χρόνο λαμβάνει χώρα στις τελευταίες αγωνιστικές, πάντως, είναι η αγωνία για τα ίδια τα ματς και την έκβασή τους. Η κάθε ομάδα που κυνηγάει κάποιο στόχο κάνει τα κουμάντα της, με οτιδήποτε συνεπάγεται αυτό… Οι ορισμοί των διαιτητών λαμβάνουν άλλη χροιά, καθώς η διοργανώτρια αρχή οφείλει να είναι πιο προσεχτική όσο ποτέ. Οι φίλοι των ομάδων βρίσκονται σε αναβρασμό και δίνουν όρκους πως θα υποστηρίξουν όσο πιο έντονα μπορούν. Oι προπονητές και οι ποδοσφαιριστές έχουν το βαρύ φορτίο να ισορροπήσουν ανάμεσα στις ανάγκες της κατάλληλης αγωνιστικής προετοιμασίας, της διαχείρισης άγχους και των πολύμορφων πιέσεων από τους περίγυρους για ευτυχή κατάληξη της προσπάθειάς τους.

Αν έμπαινε κάποιος στη διαδικασία να καταγράψει μικρές ιστορίες από τις τελευταίες αγωνιστικές, ειδικότερα των μικρότερων κατηγοριών του εγχώριου ποδοσφαίρου, σίγουρα θα έβγαζε ένα πολυσέλιδο βιβλίο που θα ισοδυναμούσε με εκατοντάδες ακαδημαϊκές διατριβές με θέμα το ποδόσφαιρο… To μεγάλο ζητούμενο είναι να μπορέσουν αυτές τις ημέρες όσοι περισσότεροι άνθρωποι γίνεται να χαλιναγωγήσουν τα πάθη τους, να κινηθούν σε λογικά πλαίσια, να εκλείψει κάθε μορφής βία, και τα τελικά αποτελέσματα να είναι αποδεκτά από όλους μετά το πέρας των αγώνων.

Kατά βάθος, στο νεοελληνικό μικρόκοσμο, γουστάρουμε την όποια αναμπουμπούλα. Αν κύλαγαν όλα με ευταξία και προγενέστερο οργανόγραμμα, μάλλον θα νιώθαμε σα να μας έχει τραβήξει κάποιος το χαλί κάτω από τα πόδια μας. Αυτό που θέλουμε είναι να υπάρχουν ανοιχτά μέτωπα, για να έχουμε όλοι κάτι να καταπιανόμαστε. Να γκρινιάζουμε, να φωνάζουμε, να λέμε τη γνώμη μας, να κάνουμε επίδειξη γνώσεων και επιτυχούς προσέγγισης των μελλούμενων. Είτε είμαστε θεσμικοί, είτε διοικητικοί παράγοντες, είτε δημοσιογράφοι, είτε οπαδοί-φίλοι των ομάδων. Εξάλλου, αν επιτευχθεί ο όποιος στόχος όλα καλά, πάμε για τα επόμενα… Τότε, «είμαστε μάγκες που τα καταφέραμε σε τέτοιες συνθήκες»… Αν όχι, τότε θα φταίνε όλοι και όλα. Πάλι «θα είμαστε μάγκες», όμως, γιατί «τα βάλαμε με τα θηρία»…

Όσον αφορά στην ίδια τη Γ Εθνική και το άμεσο μέλλον της, η Lady Hope ξέρει πως αυτό που προέχει τώρα είναι να διεξαχθούν οι δύο τελευταίες αγωνιστικές όσο πιο ομαλά γίνεται. Όπως συμβαίνει, άλλωστε, στην πλειοψηφία των περιστάσεων, γιατί μπορεί να είμαστε «μπιρμπιλιάρηδες» ολκής, αλλά αυτό λαμβάνει συνήθως αποδεκτές ακόμα διαστάσεις… Και από εκεί και πέρα, πρέπει να ξεκαθαρίσει το θέμα της νέας χρονιάς όσο πιο έγκαιρα γίνεται. Για να ξέρουν οι ομάδες σε ποια κατηγορία θα αγωνίζονται, με ποιο σκοπό, άρα και ποιες κινήσεις πρέπει να πραγματοποιήσουν. Δεν είναι λίγες οι φορές που κάποια αργοπορημένη κινητοποίηση λόγω «ανωτέρας βίας» (π.χ. θεσμικών μπερδεμάτων) έκρινε αποτελέσματα μέσα στα γήπεδα, αφού «η πλάστιγγα είχε γείρει εξαρχής μονόπλευρα»…