ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Γιάννης Μπέζος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Συμπληρώνονται εκατόν ενενήντα οκτώ χρόνια από την έναρξη της επανάστασης των προγόνων μας το 1821. Δηλαδή σε δύο χρόνια θα του δώσουμε να καταλάβει σε γιορτές και πανηγύρια για τα διακόσια χρόνια! Θα γίνουν αναλύσεις παντός είδους, θα ακουστούν ανακρίβειες, υπερβολές και σίγουρα θα χαρούμε και λίγο από το κιτς που εμπεριέχουμε και τόσο μας γοητεύει μερικές φορές.

Καλό θα ήταν να υπενθυμίσουμε στους παλαιότερους και να ενημερώσουμε τους νεότερους ότι η επανάσταση, με όλα τα κακά της και τις εσωτερικές αναταράξεις, κατέληξε στην ίδρυση του ελληνικού κράτους και ήταν η πρώτη κίνηση απελευθερωτικού χαρακτήρα στην τότε συντηρητική Ευρώπη.

Η Ιερά Συμμαχία της κεντρικής Ευρώπης για πρώτη φορά ταρακουνήθηκε! Σίγουρα έπαιξαν καθοριστικό ρόλο οι μεγάλες δυνάμεις της εποχής και κυρίως η Ρωσία και η Βρετανία. Αλλά χωρίς τη σπίθα στο εσωτερικό και τον αιματηρό αγώνα των παππούδων μας, μάλλον δεν θα είχαμε καμία τύχη.

Το «έθνος» που τόσο πολύ επικαλούμαστε αλλά ελάχιστα γνωρίζουμε ήταν άγνωστη λέξη.

Τότε προτιμούσαμε να λέμε «το γένος». Επί της ουσίας δεν υπήρχε διαφορά. Μας ένωναν η γλώσσα, οι συνήθειες, το κλίμα, το θρήσκευμα, τα έθιμα και κυρίως η καταγωγή από τους αρχαίους προγόνους, «τα αρχαία μας στολίδια» που λέει ο Γκάτσος.

Ο πατριωτισμός είναι λοιπόν ένας δεσμός αισθήματος με τη χώρα μας. Η κοινή ζωή, το ότι ανήκουμε κάπου, μαζί με άλλους, και μοιραζόμαστε τις ίδιες αξίες και αγωνίες, δεσμευόμαστε μεταξύ μας ότι προστατεύουμε τον τρόπο με τον οποίο επιλέξαμε να ζούμε.

Υπερασπιζόμαστε λοιπόν την πατρίδα σημαίνει ότι πρώτα απ’ όλα τη σεβόμαστε και την αγαπάμε. Δηλαδή την προστατεύουμε από την επιπολαιότητά μας και τη μωροφιλοδοξία μας.

Μόνο όταν είμαστε πατριώτες τέτοιας κοπής μπορούμε να κοιτάξουμε και τους υπόλοιπους στα ίσια, δηλαδή να είμαστε πολίτες του κόσμου.

Ας είναι λοιπόν η φετινή επέτειος της 25ης Μαρτίου μια ευκαιρία να γνωρίσουμε το παρελθόν μας, να το κατανοήσουμε, να γίνει βατήρας για ένα άλμα, έστω και μικρό, προς το μέλλον.

Τα σύμβολα, οι σημαίες και τα φλάμπουρα τις περισσότερες φορές μάς αγχώνουν και μας τυφλώνουν.

Τον πατριωτισμό δεν τον δείχνεις. Τον έχεις μέσα σου σαν γνώση, σαν αίσθημα και κυρίως σαν επιθυμία για μια καλύτερη μελλοντική περιπέτεια. Η ζεστασιά που μας παρέχει πολλές φορές το περίφημο ιστορικό παρελθόν μας δεν αρκεί.