Ανοιχτή επιστολή προς τον κύριο Κώστα Πηλαβάκη, υπεύθυνο για τις μουσικές προτάσεις, και τον κύριο Βαγγέλη Θεοδωρόπουλο, καλλιτεχνικό διευθυντή του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου 2019.
Αθήνα, 19 Ιανουαρίου 2019
Κύριε Πηλαβάκη, κατέθεσα μία πρόταση (366) που αφορά μια συναυλία στον χώρο «Πειραιώς 260», στο πλαίσιο του «Φεστιβάλ Αθηνών 2019». Η πρόταση αυτή έγινε εκ μέρους μου, λαμβάνοντας υπόψη μου τους εξής παράγοντες:
1) παραγωγές και προγράμματα προηγούμενων ετών,
2) επιλέγοντας αυστηρά τους συντελεστές που πρότεινα για τη συγκεκριμένη παραγωγή, έτσι ώστε όχι μόνο να έχουν βιογραφικά υπερ-πλήρη για τα δεδομένα του φεστιβάλ, αλλά και μεγάλη εμπειρία επί σκηνής και σε μεγάλες αίθουσες στην Ευρώπη -μάλιστα κάποιοι από αυτούς είχαν συμμετάσχει σε προγράμματα του «Φεστιβάλ Αθηνών» προηγούμενων ετών και
3) η οικονομική πρόταση που σας έκανα ήταν απολύτως εντός λογικών οικονομικών πλαισίων (σημείωσα μάλιστα ότι επιδέχεται και αντιπρόταση από εσάς) και, πριν προβώ σε αυτήν, ρώτησα μουσικούς που είχαν συμμετάσχει τα προηγούμενα χρόνια, ώστε να είναι λογική, προκειμένου να γίνει αποδεκτή.
Η αρνητική απάντηση στην επιστολή που έλαβα από εσάς -ανυπόγραφη («Εκ μέρους του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου»), είναι απολύτως ασαφής ως προς το περιεχόμενό της και με οδηγεί στα εξής θλιβερά συμπεράσματα: σε μία εποχή ηθικής, πνευματικής και οικονομικής παρακμής, οι πολιτικές των επίσημων φορέων διαχείρισης του πολιτισμού αναπαράγονται ίδιες και απαράλλακτες.
Και το μήνυμα είναι ένα: «εάν δεν έχεις “κονέ”, “βύσμα” (χυδαίες εκφράσεις που αντικατοπτρίζουν πλήρως και τις ποιότητες των δημοσίων αυτών σχέσεων), μη στέλνεις προτάσεις και χάνεις τον χρόνο σου! Κάτσε κλεισμένος στο καβούκι σου και άσε τα «τσακάλια» να λυμαίνονται τον χώρο ανενόχλητα! Γίνε παρατηρητής της ζωής σου -όπως φρόνιμα και τακτικά κάνει όλη η ελληνική κοινωνία που πάσχει από κατάθλιψη και βρίσκεται σε συνειδησιακή ύπνωση». Αυτό μου λέτε!
Ευθέως και απροκάλυπτα! Ε, όχι λοιπόν! Θα αντιδράσω!
Απαιτώ γραπτώς από το Φεστιβάλ Αθηνών να μου πει ποιοι συγκεκριμένα από τους παράγοντες της πρότασής μου δεν συμπίπτουν με τα απαιτούμενα του Φεστιβάλ και γιατί απορρίφθηκε -τεκμηριωμένα όμως- η πρότασή μου -διότι το «Δεχθήκαμε πολλές και ενδιαφέρουσες προτάσεις, όπως και η δική σας, δυστυχώς όμως λόγω του περιορισμένου αριθμού παραγωγών μας δεν είναι δυνατόν να συμπεριληφθεί στον προγραμματισμό για το 2019», είναι απολύτως αόριστη ως απάντηση. Επίσης, να μου απαντήσετε σχετικά με το εάν τα «κονέ» παίζουν καθοριστικό ρόλο στην επιλογή των προτάσεων. Σας ρωτάω ευθέως! Σε αυτό το σημείο, θα ήθελα να παρατηρήσω ότι στο προηγούμενο πρόγραμμά σας υπήρχαν παραστάσεις που επαναλήφθηκαν δύο και τρεις φορές. Γιατί δεν υποστηρίξατε διαφορετικές παραγωγές από μία φορά, παρά την ίδια δύο και τρεις φορές;
Στο φετινό πρόγραμμα που ανακοινώσατε, βλέπω πάλι Mόνικα, Κουμεντάκης -όποια πέτρα και αν σηκώσεις πάλι ο Κουμεντάκης. Γιατί οι ίδιοι και οι ίδιοι; Ζητάω από το Φεστιβάλ Αθηνών να δημοσιοποιήσει τις προτάσεις που δέχτηκε και τους σχετικούς προϋπολογισμόυς για το 2019. «Put your cards on the table!»
Τέλος, θα ήθελα να πω ότι, τα τελευταία χρόνια, το Ηρώδειο το έχετε καταντήσει σκυλάδικο και μας ξεφτιλίζετε και στους τουρίστες.
Ενώ θα έπρεπε να είναι ένας χώρος που προάγει την κλασική μουσική και τον πολιτισμό, έχει μετατραπεί σε μία πασαρέλα από τραγουδιστές νυχτερινών κέντρων που ουδεμία σχέση έχουν με τον πολιτισμό. Ως επίσημοι φορείς πολιτισμού, έχετε ευθύνη για αυτή την κατάντια.
Αντί να παίζει εκεί ο Δημήτρης Σγούρος, τραγουδάει ο Τόλης Βοσκόπουλος.
Περιμένω την απάντησή σας!
Γιούλα Γιαννάκη
