Προς την «Εφημερίδα των Συντακτών»
Εντυπωσιάζει ο τρόπος με τον οποίο χειρίστηκε η αντιπολίτευση, κατά τη συζήτηση στη Βουλή για την παροχή ψήφου επιστοσύνης, το θέμα της Συμφωνίας των Πρεσπών. Χωρίς έλλογη επιχειρηματολογία, με αγνόηση ή υποτίμηση των πραγματικών δεδομένων και με σαφή μικροκομματική στόχευση. Κυρίως, το αποσύνδεσε από το γενικότερο πλαίσιο της εξωτερικής πολιτικής στο οποίο εντάσσεται και αυτό, τα πράγματι ζωτικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα στον τομέα αυτόν. Προβλήματα που αποτελούν, εδώ και αρκετά χρόνια, εστίες πραγματικού κινδύνου. Και εννοώ τον κίνδυνο που προέρχεται από τον ολοένα και πιο πολύ αναπτυσσόμενο τουρκικό ιμπεριαλισμό.
Θα σταθώ επιγραμματικά σε κάποιες από τις πιθανότερες επιπτώσεις που θα έχει, κατά τη γνώμη μου, η καταψήφιση της Συμφωνίας των Πρεσπών. Η πρώτη συνέπεια θα είναι η ανατροπή της κυβέρνησης Ζάεφ και της πολιτικής της και η επιστροφή στην εξουσία τής πιο αδιάλλακτης και ακραίας εκδοχής του βορειομακεδονικού εθνικισμού με στόχο την προστασία της χώρας από την ελληνική επιθετικότητα. Προστασία που θα αναζητηθεί –καθώς η ανοιχτή στήριξη από τα ευρωπαϊκά πολιτικοστρατιωτικά σχήματα είναι αβέβαιη και η ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας ματαιωμένη– στη στρατιωτική συνδρομή της ελλοχεύουσας Τουρκίας. Το ενδεχόμενο των τουρκικών στρατιωτικών βάσεων (και) στα βόρεια σύνορά μας καθίσταται εξαιρετικά πιθανό. Αυτό σημαίνει κύκλωση της χώρας και πιθανή νέα πηγή στρατιωτικών επεισοδίων (όπως στο Αιγαίο). Επίσης, πολύ πιθανή είναι και η πολιτική ανάμειξη-στήριξη της Ρωσίας, η οποία μπορεί να αναλάβει τον ρόλο της εγγυήτριας δύναμης. Ετσι, η Ελλάδα χάνει τη δυνατότητα μιας εξαιρετικά χρήσιμης φιλικής σχέσης με τη γειτονική χώρα. Μιας σχέσης με πολλές θετικές προοπτικές και για τις δύο χώρες. Αλλη συνέπεια αυτής της εξέλιξης θα είναι η γεωγραφική αποκοπή της Ελλάδας από τη βαλκανική ενδοχώρα και η δυσχέρανση των πολιτικοοικονομικών επιδιώξεών της στην ευρύτερη περιοχή. Δεν θα άξιζε να μας δώσει η αντιπολίτευση τις απόψεις της για τα θέματα αυτά;
Γιάννης Χαΐνης
