Τι είναι ο όψιμος αντι-μανταλισμός των ημερών μας;

Επειδή το ποδόσφαιρο έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά γνωρίσματα είναι λογικό -ως ενός σημείου- να αποτελεί και ένα πεδίο κοινωνικής εκτόνωσης. Όλοι όσοι πηγαίνουμε στα γήπεδα κουβαλάμε όλα τα υπόλοιπα που μας βασανίζουν στην καθημερινότητά μας. Και δεν είναι λίγα, ούτε εύκολα ως προς την άμεση αντιμετώπισή τους.

Δεν κατεβαίνουμε από τον πλανήτη Άρη με κάποιο διαστημόπλοιο για ένα τρίωρο περίπου κι ύστερα επιστρέφουμε πίσω. Αν και είναι σίγουρο πως κι εκεί να γυρνάγαμε, πάλι θα είχαμε βάσανα. Κάποια ενδεχομένως θα ήταν και τα ίδια… Η Lady Hope αναγνωρίζει ακόμα και το «μπινελίκι» ως ένα αναπόσπαστο κομμάτι της φάσης «γήπεδο», αρκεί αυτά που εκτοξεύονται φραστικά να μην περνάνε κάποια όρια.

Άλλο πράγμα μία έξυπνη ατάκα (που σκορπάει χαμόγελα ακόμα και αν συνοδεύεται από «χυδαίες» λέξεις), άλλο πράγμα ένα δικαιολογημένο ξέσπασμα οργής (γιατί υφίσταται μία αδικία -ή έστω η αίσθηση μίας αδικίας- φερ΄ειπείν από κάποια διαιτητικά σφυρίγματα), αλλά άλλο πράγμα ένα αρρωστημένο μπαράζ-οχετός που φανερώνει απωθημένα και ψυχισμούς που εύκολα μπορούν να εκτραπούν γιατί έχει χαθεί πλήρως η αίσθηση του μέτρου. Γενικώς, οι ισορροπίες σε τέτοιες περιστάσεις είναι λεπτές, για αυτό χρειάζεται σύνεση και ψυχραιμία. Γιατί κάποιες φορές, δίχως να το πάρουμε χαμπάρι…, φτάνουμε σε καταστάσεις που δεν μαζεύονται εύκολα.

Το τελευταίο χρονικό διάστημα έχει βρεθεί στο επίκεντρο έντονης κριτικής από πολλούς φίλους της ΑΕΚ ο Πέτρος Μάνταλος. Η απόδοση του συγκεκριμένου ποδοσφαιριστή κάποιες φορές μπορεί να δικαιολογεί απολύτως κριτική, ίσως και έντονη κάποιες στιγμές (γιατί απαιτήσεις έχεις από κάποιον που στο παρελθόν σου έχει δείξει πως μπορεί…), αλλά όταν παγιώνονται συνθήκες όψιμου αντι-μανταλισμού, υπάρχει θέμα. Ειδικά όταν διακρίνεις και τα πρώτα στοιχεία υπερβολικού μένους. Αρχίζει μετά η (απαραίτητη) ενδελεχής διερεύνηση γιατί τα πράγματα παίρνουν αυτήν την τροπή. 

Τι είναι ο όψιμος αντι-μανταλισμός των ημερών μας; Βλέπουν κάποιοι στο πρόσωπο του Μάνταλου την αντανάκλαση κάποιου προβληματισμού που να σχετίζεται με τη δική τους ζωή; Βλέπουν στο συγκεκριμένο ποδοσφαιριστή την επίσημη ΠΑΕ ΑΕΚ και τις βασικές της επιλογές το καλοκαίρι που μας πέρασε; Κρίνουν πως επιτυγχάνεται με το «σταύρωμα» του Μάνταλου μία αντιδραστική εξισορρόπηση για τις όποιες δυσλειτουργίες διακρίνουν στη φετινή ΑΕΚ;

Αυτό που έχει μεγάλη σημασία είναι το πόσο εύκολα, και μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα, μπορεί κάποιος ποδοσφαιριστής που μόλις λίγους μήνες νωρίτερα αποθεωνόταν από τη συντριπτική πλειοψηφία των οπαδών της ομάδας του (ως αναπόσπαστο κομμάτι των αγωνιστικών της επιτυχιών) να βρεθεί στα «τάρταρα» (μεγάλου τμήματος) του μαζικού υποσυνείδητου… Ο αντι-μανταλισμός των ημερών μας έχει διάφορες προεκτάσεις που ξεπερνούν το όποιο ντεφορμάρισμα του Πέτρου Μάνταλου.

Αν ο παίκτης για τον οποιονδήποτε λόγο δεν μπορεί να αποδώσει καλά σε ένα σχετικά παρατεταμένο χρονικό διάστημα, είναι ζήτημα του τεχνικού επιτελείου να τον προστατεύσει. Και να πράξει τα δέοντα ώστε και να μη χαθεί ο παίκτης, και να βρεθεί άμεση (αγωνιστικής υφής) λύση ώστε να βγει κερδισμένη η ομάδα. Σε κάθε περίπτωση, το ζητούμενο είναι να πηγαίνει η κάθε ομάδα καλά, γιατί αλλιώς θα ψάχνουν όλοι να βρίσκουν εξιλαστήρια θύματα. Ενδεχομένως και με άκομψο τρόπο. 

Η Lady Hope συνειδητά επιλέγει να είναι πολύ προσεχτική στις κρίσεις της για ποδοσφαιριστές και προπονητές, γιατί ξέρει πως το να είσαι στην κερκίδα, στα δημοσιογραφικά ή στην τηλεοπτική οθόνη, είναι -όσον αφορά στο πραγματικό επίδικο του ποδοσφαίρου ή κάθε άλλου αθλήματος- μία πολύ πιο εύκολη συνθήκη από το να αγωνίζεσαι ή να προπονείς.