Ως ιστορική στιγμή καταγράφεται η πρώτη εφαρμογή του πολιτικού όρκου, με την πολιτική διαβεβαίωση του Αλέξη Τσίπρα ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας προκειμένου να αναλάβει τα καθήκοντά του ως πρωθυπουργός. Η διάθεση και η αποδοχή της πράξης αυτής ήταν γενικά ευφρόσυνη, και η προσπάθεια της Νέας Δημοκρατίας να καπηλευτεί άλλη μια φορά την Ορθοδοξία με αφορμή αυτό το γεγονός μάλλον μοιάζει να πέφτει στο κενό.
Η κατάργηση του όρκου είναι και αίτημα των πιστών και των θεολόγων, καθώς δεν συνάδει με το Ευαγγέλιο, όπου ο Χριστός απαγορεύει ολοσχερώς τον όρκο και ζητά την απλή διαβεβαίωση. Το «ναι» να είναι «ναι», το «όχι» «όχι». Η αμήχανη εξάλλου πραγματικότητα της διττής ορκωμοσίας γέννησε κάποιες δεύτερες σκέψεις, τόσο από τη σκοπιά της Αριστεράς όσο και από τη σκοπιά της εκκλησιαστικής συνείδησης. Η εικόνα των λιγοστών εκείνων που ορκίστηκαν με θρησκευτικό όρκο και η απουσία του αρχιεπισκόπου, ο οποίος διαθέτει μεγάλο πολιτικό αισθητήριο, γέννησαν έναν προβληματισμό. Μήπως η Κυριακής χαρά γίνει Δευτέρας λύπη;
Ακολουθεί άμεσα η ορκωμοσία στη Βουλή. Είναι σχετικά προβλέψιμο πως η Δεξιά θα ορκιστεί θρησκευτικά και η Αριστερά θα δώσει πολιτική διαβεβαίωση, ακόμα και οι πιστοί εντός της Αριστεράς. Η εικόνα αυτή παραβλάπτει απόλυτα την Εκκλησία, καθώς θα τη συνταυτίσει με πρακτικές και πολιτικές της αδικίας, αυτές ακριβώς που σφοδρά αποδοκιμάστηκαν αφού ρημάξαν τον λαό μας.
Η εικόνα αυτή όμως θα βλάψει βαθύτατα και την Αριστερά, καθώς βαθιά και σιωπηρά στη συνείδηση κάποιων ανθρώπων θα εμπεδώνεται η ιδέα ότι στην Αριστερά δεν υπάρχει χώρος για την πίστη. Μια εικόνα, χίλιες λέξεις. Ο κίνδυνος από ένα συμβολισμό να πληγωθεί μια πορεία συνάντησης χριστιανών και Αριστεράς, μιας συνάντησης που έφερε και τη νίκη, είναι υπαρκτός.
Για λόγους λοιπόν δημοκρατικής λειτουργίας αλλά και πιστότητας στο Ευαγγέλιο προτείνω να παρθεί το συντομότερο μια γενναία απόφαση για την ορκωμοσία της Βουλής, με πρωτοβουλία της Εκκλησίας. Προτείνω η Εκκλησία, με δική της πρωτοβουλία, να μετατρέψει την ορκωμοσία σε απλή ευχή και να δώσουν όλοι οι βουλευτές πολιτική διαβεβαίωση.
Πριν από την πολιτική του διαβεβαίωση, ο Αλέξης Τσίπρας ζήτησε την ευλογία του Αρχιεπισκόπου. Η Εκκλησία εύχεται για τους εντός και τους εκτός. Οι πιστοί προσευχόμενοι ζητούν άνωθεν βοήθεια για την επιτυχία της νέας κυβέρνησης. Και συνάμα εργάζονται γι’ αυτό στο πεδίο του πολιτικού βίου.
Ο απλός αγιασμός και η ολική αποφυγή του όρκου θα οικονομήσει ώστε η εναρκτήρια τελετή να είναι και να παραμείνει μόνο αιτία χαράς. Για την ιστορία θα αναφέρω ότι ο Νίκος Ψαρουδάκης, πιστός χριστιανός και κοινωνικός αγωνιστής, ιδρυτής του κινήματος της Χριστιανικής Δημοκρατίας, διωγμένος και φυλακισμένος για την αντιδικτατορική του δράση, αλλά και από τη μεταπολιτευτική δημοκρατία, το 1985 που εκλέχτηκε βουλευτής αρνήθηκε να ορκιστεί στο Ευαγγέλιο. Τότε του το επέβαλε ο πρόεδρος της Βουλής, διότι αλλιώς δεν θα μπορούσε να αναλάβει τα καθήκοντά του ως βουλευτής. Ετσι, αναγκάστηκε να ορκιστεί, δηλώνοντας ταυτόχρονα ότι θα αγωνιστεί με κάθε τρόπο για την κατάργηση του όρκου. Εχουν περάσει 30 χρόνια και είναι καιρός αυτός ο στόχος να επιτευχθεί. Κατάργηση του θρησκευτικού όρκου τώρα, παντού.
* δρ Θεολογίας, συγγραφέας, εκπαιδευτικός
