Από το Γκέτεμποργκ, Σουηδία
Οι ηγέτες και πρωθυπουργοί των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης συμμετέχουν στην Κοινωνική Σύνοδο Κορυφής του Γκέτεμποργκ αυτή την Παρασκευή 17 Νοεμβρίου για να συζητήσουν το θέμα των δίκαιων σχέσεων στους τομείς της εργασίας και της ανάπτυξης στους ανήσυχους καιρούς που διέρχονται οι λαοί των χωρών μας.
Στη συνάντηση αυτή καλεσμένη είναι και η πρωθυπουργός της Μεγάλης Βρετανίας Τερέζα Μέι, όπως επίσης αντιπρόσωποι των ιδρυμάτων της Ε.Ε. και μέλη των φορέων της αγοράς εργασίας των εταίρων χωρών.
Οι συζητήσεις του συνεδρίου θα είναι συμβουλευτικές και γνωμοδοτικές των θεμάτων που προτείνονται για συζήτηση, γι’ αυτό και δεν θα παρθούν αποφάσεις. Η σύγκληση του συνεδρίου, ωστόσο, εκφράζει την ανησυχία των ηγεσιών των ευρωπαϊκών χωρών και την πίεση που νιώθουν ιδιαίτερα τα συντηρητικά κατεστημένα με τη δυσπραγία της ελεύθερης διακίνησης στη σχέση της με την κοινωνική δικαιοσύνη και τη δίκαιη κατανομή των συνθηκών που διέπουν τους όρους των εταίρων στον τομέα της αγοράς εργασίας.
Δεδομένου ότι αυτή η πίεση ενισχύεται τόσο από το αναπόφευκτα ανεξάλειπτο βάρος του Brexit, όσο και από τη γενική αντίδραση κατά της ελεύθερης διακίνησης που επικρατεί στην αγορά εργασίας και των συνθηκών κέρδους που συνεπάγεται.
Γενικά, ιδίως στις βορειοευρωπαϊκές πλούσιες χώρες, σε αντίθεση με τις νοτιοευρωπαϊκές της ανεργίας και της νέας φτώχειας, οι κυβερνήσεις και τα κατεστημένα τους κόπτονται για τη δημοκρατικότητα που διέπει τη λειτουργία τους και τα εύρωστα αποτελέσματα των διαρθρώσεων της οικονομίας με τις μεγάλες εξαγωγές, αλλά και τις κάθε είδους καταθέσεις σε χώρες φορολογικών παραδείσων και offshore εταιρείες.
Οπωσδήποτε ο κόσμος της εργασίας και ιδίως οι μισθοσυντήρητοι δεν αισθάνονται σαν πολίτες συνταγματικών δικαιωμάτων, αλλά σαν καταναλωτές στη μονοκρατορία των αγορών και των χρηματοπιστωτικών κατεστημένων, ιδίως τώρα στην έξαρση της ελεύθερης διακίνησης, που δεν συνάδει με την κοινωνική δικαιοσύνη, τη δίκαιη λειτουργία της αγοράς εργασίας και με τη με γεωμετρική ταχύτητα συσσώρευση των κερδών των επενδύσεων του κεφαλαίου, που οι δισεκατομμυριούχοι έχουν διπλασιαστεί τα τελευταία δύο χρόνια.
Το γεγονός είναι ότι δεν θα παρθούν αποφάσεις κατά τη διάρκεια του συνεδρίου αποκαλύπτει την αδυναμία της πολιτικής εξουσίας και των ηγετών των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αφού οι αγορές, οι πλουτοκράτες και οι συντηρητικοί διαχειριστές, οι τράπεζες και αποθέματα της φοροδιαφυγής διαχειρίζονται τις αγορές και την οικονομία του δυτικού κόσμου, μου δηλώνουν συνομιλητές μου που παρακολουθούν τις προσυνεδριακές διαδικασίες και διαβουλεύσεις και τώρα συνομιλούν με αντιπροσώπους του συνεδρίου.
Αισιόδοξοι αντιπρόσωποι στο συνέδριο, όμως, θέλουν να πιστεύουν ότι πρέπει να παρθούν αποφάσεις-βήματα προτεραιότητας μιας κοινωνικής Ευρώπης, δίκαιης λειτουργίας των αγορών και συνθηκών εργασίας και καταμερισμού των αγαθών του κοινωνικού περισσεύματος μέσα από τον διάλογο.
Δουλοπάροικους χαμηλόμισθους, με κινητό και μερικής απασχόλησης ωράριο με 50 μεροκάματα και μηνιαίο μισθό 450 ευρώ τον μήνα θα βρεις ακόμα και στη Γερμανία, που έχει μόνο 3,6% ανεργία, και αυτό είναι ένα μέτρο που εισήχθη από τους Σοσιαλδημοκράτες το 2003. Σήμερα στη Γερμανία οι χαμηλόμισθοι ανέρχονται σε 7,5 εκατομμύρια. Μόνο ένας στους δύο εργαζόμενους σε όλες τις χώρες της Ενωμένης Ευρώπης έχει μόνιμη εργασία και στη Γερμανία η ανασφάλεια αυτή είναι ακόμα πιο διαδεδομένη.
Στο συνέδριο εδώ στο παγωμένο αλλά χωρίς χιόνια Γκέτεμποργκ δεν θα συμμετάσχει η καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ και καλά θα κάνει με τη νέα φτώχεια που ζουν εκατομμύρια εργαζόμενοι στη χώρα της, που είναι η πλουσιότερη στην Ευρώπη και με τα μεγαλύτερα αποθέματα κάθε είδους κεφαλαίων, νόμιμων και μη νόμιμων, στους παραδείσους φοροδιαφυγής και offshore εταιρείες.
Αλλά και υψηλόμισθοι σε όλη τη βόρεια Ευρώπη της ευημερίας είναι καταχρεωμένοι μέχρι τα αυτιά στις τράπεζες, στις αγορές και στα διάφορα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και κατεστημένα. Σε όλες τις χώρες της υψηλόμισθης ευημερίας υπάρχουν και εργαζόμενοι που νιώθουν ανασφαλείς σαν δουλοπάροικοι με μειωμένο ωράριο εργασίας και από μέρα σε μέρα προσωρινότητα και μισθό πείνας, υποχρεωμένοι να ζουν με επιδόματα και βοηθήματα από την Κοινωνική Πρόνοια.
Ακούω ομιλίες ηγετών των χωρών της ευημερίας που αναφέρω, να ευλογούν τις προνομιούχες συνθήκες ζωής των συμπολιτών τους, αλλά αυτά είναι γι’ αυτούς αυτονόητα.
Αλλιώτικα ζουν την πραγματικότητα οι μεροκαματιάρηδες, οι μερικής απασχόλησης κάθε γένους του εργατικού δυναμικού και οι συνταξιούχοι, που ανησυχούν με τους απλήρωτους συχνά λογαριασμούς τους. Χωρίς μόνιμη εργασία κανείς δεν σου νοικιάζει κατοικία.
Λέω να μην επιδείξω κακοήθεια και να αναμένω τα αποτελέσματα των διαβουλεύσεων και των συζητήσεων του συνεδρίου, αλλά και χωρίς την Άνγκελα Μέρκελ τι συμπεράσματα θα βγουν από τους φιλότιμους αντιπροσώπους των εταίρων μας στην Ε.Ε. στο γραφικό Γκέτεμποργκ, που θεωρώ την πιο ευχάριστη πόλη της Σουηδίας.
* Αρθρογράφος (www.kifisianews.gr), συγγραφέας (Eταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών)
