Στο συνέδριο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης πραγματοποιήθηκε ένας γόνιμος διάλογος που στρεφόταν είτε προς μια προσπάθεια διατύπωσης συγκεκριμένου προγραμματικού λόγου, είτε προς τον επαναπροσδιορισμό της ιδεολογικής και πολιτικής πορείας του εγχειρήματος.
Ταυτόχρονα, αίσθηση προκάλεσε η ομιλία του εκπροσώπου Τύπου του ΠΑΣΟΚ Παύλου Χρηστίδη, ο οποίος, θέλοντας να δώσει μια κατεύθυνση για την πορεία του εγχειρήματος, προέταξε τη φράση «Μπροστά και Αριστερά».
Ορισμένοι στέκονται σκεπτικοί απέναντι στην παραδοχή πως η Δημοκρατική Συμπαράταξη έχει ή οφείλει να έχει αριστερή κατεύθυνση προς τα εμπρός. Τι σημαίνει, λοιπόν, «μπροστά» και ποια είναι η «Αριστερά» που εμπνέει κάποιους στη Δημοκρατική Συμπαράταξη; Αριστερά, πρώτα από όλα, δεν μπορεί να θεωρηθεί ο κυβερνητικός ΣΥΡΙΖΑ.
Η συνεργασία με τους υπερσυντηρητικούς Ανεξάρτητους Ελληνες, οι υπουργοί που απειλούν με τη δημιουργία «Σοβιετίας», ενός μοντέλου που ο χώρος της μη κομμουνιστικής Αριστεράς απέρριψε από το 1968 και η εφαρμογή μιας πολιτικής που δεν πιστεύουν απλά και μόνο επειδή το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ αλώθηκε από τον κυβερνητισμό δεν συνδέονται με την ανανέωση της Αριστεράς.
Για τη Δημοκρατική Συμπαράταξη η «Αριστερά» είναι ο ιδεολογικός της πρόγονος.
Οφείλει να αποτελεί την έμπνευσή της μέσα από τους αγώνες που έδωσε η Αριστερά για ισότητα και κοινωνική δικαιοσύνη.
Πρέπει, λοιπόν, να μας ερεθίζει μια αναφορά της Σοσιαλδημοκρατίας στην Αριστερά; Σαφώς και δεν πρέπει.
Η Αριστερά που μάχεται για κανόνες στο σύστημα της ελεύθερης αγοράς, η Αριστερά που αναγνωρίζει τη δυσκολία ίσων ευκαιριών στον ασύδοτο καπιταλισμό και που παλεύει για διεύρυνση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων οφείλει να συμπορεύεται με τη Σοσιαλδημοκρατία.
Παράλληλα, η αναφορά στη λέξη «Μπροστά» δείχνει δύο δρόμους με την ίδια κατεύθυνση: τον δρόμο της προόδου και της τόλμης για μια πραγματική αλλαγή και τον δρόμο της εθνικής συμφιλίωσης μακριά από τη ρητορική του μίσους που αντιμετωπίσαμε και μας τραυμάτισε στο παρελθόν.
Η Δημοκρατική Συμπαράταξη, λοιπόν, αν οδηγήσει το πολιτικό της όχημα «μπροστά και Αριστερά», μόνο να ελπίζει μπορεί.
Εξάλλου, τα αποτελέσματα από πιο «κεντρώες» κατευθύνσεις του χώρου υπήρξαν γνωστά και δεν ήταν άλλα από την ήττα και τις χαμηλές εκλογικές πτήσεις.
Τώρα, με έναν ΣΥΡΙΖΑ που διεκπεραιώνει πλεονάσματα χωρίς δομικές μεταρρυθμίσεις και με μια Νέα Δημοκρατία που καμία συγκυριακή φιλελεύθερη ηγεσία δεν μπορεί να νικήσει τον συντηρητισμό της, είναι ανάγκη για την ελληνική Σοσιαλδημοκρατία να μεγαλώσει, να εμπνεύσει και να δώσει ξανά την ελπίδα στους Ελληνες.
*Υποψήφιος Διδάκτορας Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας, ΕΚΠΑ, Γραμματέας Δ.Ο. ΠΑΣΟΚ Αμαρουσίου
