Πέρασαν εβδομάδες από τα επεισόδια στο πολυσυζητημένο πάρτι στην Πολυτεχνική Σχολή του ΑΠΘ, με τις 213 προσαγωγές, στις 7 Φεβρουαρίου. Ενα γεγονός που απασχόλησε την κοινή γνώμη, προκάλεσε έντονες πολιτικές αντιπαραθέσεις και οδήγησε στη διενέργεια Ενορκης Διοικητικής Εξέτασης από τις πρυτανικές αρχές. Ωστόσο, όσο περνά ο χρόνος τόσο μεγαλώνει ένα εύλογο ερώτημα: Γιατί ακόμη δεν έχει δημοσιοποιηθεί το πόρισμα;
Οι πρυτανικές αρχές του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και το υπουργείο Παιδείας όφειλαν να δώσουν σαφείς απαντήσεις. Οχι μόνο να εκτοξεύουν αόριστες κατηγορίες και να επιβάλλουν απαγορεύσεις στην Πανεπιστημιούπολη.
Αντί γι’ αυτό, επικρατεί εκκωφαντική σιωπή. Η ΕΔΕ υποτίθεται ότι διεξάγεται για να διαλευκανθούν ευθύνες και να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη στη λειτουργία των θεσμών. Οταν όμως τα αποτελέσματά της παραμένουν κρυμμένα στο συρτάρι, η διαδικασία μοιάζει περισσότερο με άσκηση συγκάλυψης παρά με πράξη διαφάνειας.
Είναι άραγε το πόρισμα άκρως απόρρητο; Υπάρχουν στοιχεία που δεν πρέπει να μάθει η κοινωνία; Ή μήπως η καθυστέρηση εξυπηρετεί την κλασική ελληνική συνταγή της λήθης; Αφήνουμε τον χρόνο να περάσει μέχρι να σβήσει το ενδιαφέρον και τότε το θέμα κλείνει αθόρυβα…
Το πανεπιστήμιο δεν μπορεί να λειτουργεί με όρους κλειστού συστήματος. Οταν συμβαίνουν σοβαρά περιστατικά μέσα στους χώρους του, η κοινωνία δικαιούται να γνωρίζει τι συνέβη και ποιοι φέρουν ευθύνη. Η λογοδοσία, κυρία Υπουργέ, κύριε Υφυπουργέ και κύριε Πρύτανη, δεν είναι προαιρετική, είναι προϋπόθεση αξιοπιστίας.
Αν υπήρξαν ευθύνες, πείτε μας αν θα αποδοθούν. Αν δεν υπήρξαν, πρέπει επίσης να ειπωθεί καθαρά για να μη μένουν σκιές. Αυτό που δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό είναι η σιωπή. Γιατί κάθε μέρα που περνά χωρίς απαντήσεις ενισχύει την εντύπωση ότι κάποιοι απλώς δεν θέλουν να μάθουμε την αλήθεια.
