Ανθρωποφαγία, μόλυνση. Κνουλπ, δεν είσαι η μόνη λύση…

Καταγράφω, μετέχω λόγω χαρακτήρα και δημοσιογραφικής ιδιότητας σε όσα σαρωτικά (ευγενής ο χαρακτηρισμός) συμβαίνουν γύρω μας και ελέγχω τον εαυτό μου. Για την ακρίβεια τον κατηγορώ πως σπατάλησα και συνεχίζω τη ζωή μου, στη χώρα μας, στον κόσμο, χωρίς ουσιαστική προσφορά. Με λέξεις καθημερινής διατύπωσης αναρωτιέμαι ενοχικά «κι εσύ τι κάνεις για όλα αυτά;»…

Επιτρέψτε μου την ίδια, πηγαία εξομολογητική αυτοκριτική, είναι και αυτή, αν όχι κυρίως αυτή, κορύφωση (ίσως και ρίζα) της σκέψης μου. Αναφέρομαι στην ανάγκη παροχής πνοής και οράματος-προοπτικής δίπλα μας, με όλα τα ευεργετικά παράγωγά τους. Εννοώ την προσδοκία ειρηνικής επανάστασης με τις ιδιότητες φιλιού ζωής για τόσες νοσηρές πραγματικότητες. Δίπλα μας. Και εντός μας…

Τέμπη, διαδικασία εκταφής και αποκάλυψης της αλήθειας, όχι μόνο για την ύπαρξη τιμωριών ηθικών αυτουργών – ηθικοί με ευθύνες όμοιες φυσικών αυτουργών. Αλλά και για μελλοντική πρόληψη. Πρόκειται για στυγνό εμπόριο σαρκός, ανθρωποφαγία!

Το αθλητικό ρεπορτάζ με οδηγεί σε επικοινωνία με αξιωματούχους των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων στο Μιλάνο. Ωστε να συμπεράνω αν εννοούσαν την, προ έναρξής τους, εξαγγελία πως θα πρόκειται για τους «πιο οικολογικούς Αγώνες της Ιστορίας». Ο πλανήτης ψυχορραγεί, η προαναγγελία άντλησης κινητήριας δύναμης από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας δεν ήταν λυτρωτική. Μόλις χθες έλαβα από περιβαλλοντολόγους της -βιομηχανικής σημειώστε- βόρειας Ιταλίας επίσημα στοιχεία τους. Στον πάγο-αγωνιστικό χώρο, η γέννηση «τουλάχιστον 940.000 τόνων διοξειδίου του άνθρακα θα επιφέρει εξαφάνιση 24 τ. χλμ. χιονοκάλυψης και λιώσιμο τουλάχιστον 14 εκατομμυρίων τόνων πάγου». Δίπλα στους αθλητές, έμαθα πως κυκλοφορούν και γελούν σαρκαστικά στελέχη ρυπογόνων εταιρειών. Πάμπλουτοι. Οι εφαπτόμενες Αλπεις πλήττονται από «υδρολογική ξηρασία».

Λάτρεψα στην εφηβεία μου τον Κνουλπ του Γερμανού συγγραφέα Ερμαν Εσε, τον ευαίσθητο ταξιδευτή που επέλεγε την ευτυχή απομόνωση. Κι αυτή, όμως, δεν είναι λύση… Κάτι πρέπει να κάνουμε!