1. «Ντύσου καλά, πάρε τη ζακέτα σου», λένε οι μητέρες στα παιδιά τους σε κάθε γωνιά του κόσμου. Γιατί ορισμένα πράγματα δεν είναι ιδιωτική υπόθεση.
2. Εκτεταμένες δομές τύπου μαφίας έχουν γίνει μια παράλληλη εξουσία. Η Ελλάδα είναι πλέον ένα επαίσχυντο κράτος.
3. Ο χρόνος δεν φεύγει, μόνο φεύγει μέσα από τα χέρια μας.
4. Περιπλανώμενος πτυχιούχος: «Θα το προτιμούσα ακόμη κι αν με έβαζαν να κάνω μόνο φωτοτυπίες. Θα ήταν ένας τρόπος για να καταλάβω πώς πάνε τα πράγματα».
5. Δεν χτίζεις απλώς μια εναλλακτική πρόταση μόνο και μόνο από αντίδραση, ούτε αναζητάς συναίνεση με την επίκληση παλαιών τύπων.
6. Αυτό που ενθουσιάζει τον συγγραφέα είναι η ελευθερία να γράφει αυτό που αισθάνεται. Δεν κάθεται να ασχοληθεί με ψιλοπράγματα, αλλά πηγαίνει κατ’ ευθείαν στην ουσία: εκστασιάζεται με το να ακονίζει τη λέξη με την οποία αρχίζει την πρώτη γραμμή, μετά την επόμενη και την επόμενη και την επόμενη, και τον γεμίζουν με ηδονή μια ζωντανή παράγραφος, μια φρέσκια σελίδα, καινούργια, γεμάτη ρυθμό, φωτιά, νόημα, παιχνίδι.
7. Δεν υπάρχει γυναικεία γραφή, μόνο να βλέπεις τον κόσμο από μια γωνία και όχι από το κέντρο της σκηνής.
8. Οι καλοί άνθρωποι υπάρχουν. Στην πραγματική ζωή θα είναι ίσως και το 90 τοις εκατό του συνόλου. Οι υπόλοιποι κακοί, ωστόσο, αφήνουν μεγάλα ίχνη, δυσανάλογα με τον μικρό αριθμό τους.
9. Το μέλλον είναι ένας άγνωστος πλανήτης όπου αυτό που αγνοούμε είναι απείρως μεγαλύτερο από αυτό που γνωρίζουμε: κάθε βήμα πάνω σ’ αυτόν τον πλανήτη πρέπει να οδηγείται από ένα πρωτότυπο κοκτέιλ σύνεσης και τόλμης, που παράγεται την κατάλληλη στιγμή, χωρίς να βασιζόμαστε, μηχανικά, στα προηγούμενα βήματά μας. Η εφαρμογή της οποιασδήποτε στρατηγικής συναντά εμπόδια που επιβάλλουν αλλαγή στην κατεύθυνση των βημάτων μας και καμιά φορά την πλήρη αναθεώρησή τους.
