Μια ομάδα που αποκαλεί «αρχιτέκτονες της ΑΙ (τεχνητής νοημοσύνης)» επέλεξε το περιοδικό Time για πρόσωπο της χρονιάς. Στη συντριπτική τους πλειονότητα είναι μεγιστάνες της Σίλικον Βάλεϊ που έχουν επιδοθεί σε μια εμπορική και γεωπολιτική κούρσα για τον έλεγχο αυτής της τεχνολογίας η οποία αλλάζει ανεπιστρεπτί όχι μόνο τον κόσμο μας αλλά και τον τρόπο με τον οποίο τον αντιλαμβανόμαστε και δρούμε σε αυτόν.
Σαμ Αλτμαν (OpenAI), Ντάριο Αμόντεϊ (Anthropic), Τζένσεν Χουάνγκ (Nvidia), Ιλον Μασκ (xAI), Λίζα Σου (AMD), Μαρκ Ζούκερμπεργκ (Meta) και Ντέμις Χασάμπις (Google DeepMind) είναι οι επίλεκτοι (επιχειρηματίες) αυτής της χρονιάς. Με μοναδική εξαίρεση (όπως κάπως συμβαίνει και με τον Χασάμπις, που διατηρεί το προφίλ του ερευνητή) αυτής της ομάδας, που διακρίνεται περισσότερο για την επιχειρηματική παρά για την επιστημονική της συνεισφορά, τη Φέι Φέι Λι, συνδιευθύντρια του Ινστιτούτου Ανθρωποκεντρικής Τεχνητής Νοημοσύνης του Πανεπιστημίου Στάνφορντ.
Είναι βέβαιο πως δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τις διευκολύνσεις που προσφέρει η ΑΙ, ούτε όμως και τα τεράστια προβλήματα που δημιουργεί: από την απώλεια θέσεων εργασίας ώς την παραπληροφόρηση και την υπερσυγκέντρωση εξουσίας σε μια χούφτα ολιγάρχες, που προωθούν και επιβάλλουν έναν επικίνδυνο τεχνο-αυταρχισμό, υπονομεύοντας δημοκρατικές αρχές.
Αυτοί οι τεχνολογικοί γκουρού πρωταγωνιστούν στην εμπορική διάδοση της ΑΙ, αλλά αναλυτές της τεχνολογίας επισημαίνουν πως ο ορισμός τους ως «αρχιτέκτονές» της είναι λανθασμένος γιατί συγχέει αρχιτεκτονική με ηγεμονία.
Οι περισσότεροι εξ αυτών δεν σχεδίασαν τα πνευματικά θεμέλια της τεχνητής νοημοσύνης. Διαχειρίζονται την παγκόσμια εκμετάλλευσή της, επηρεάζουν την πολιτική της κατεύθυνση και διαμορφώνουν την οικονομική της αξία: «Αυτό το σημασιολογικό σφάλμα είναι επίσης ένας τρόπος να ξαναγραφτεί η Ιστορία σε πραγματικό χρόνο, εκτοπίζοντας επιστήμονες, μηχανικούς και ολόκληρες κοινότητες από το βασικό αφήγημα και αντικαθιστώντας το με μια εποποιία CEOs, επιχειρηματικών κεφαλαίων και γεωπολιτικής».
-320x213.jpg)
