Ξανάρχεται το μπάσκετ στον Βορρά…

Για να προλάβω αντιδράσεις, προφανώς ο τίτλος του άρθρου εκφράζει πόθους, τόσο προσωπικούς, όσο και αρκετών πολιτών της Θεσσαλονίκης και της βόρειας Ελλάδας, ειδικά της ηλικίας μου, που είχαν μεγαλώσει με τα αλησμόνητα ντέρμπι Αρης-ΠΑΟΚ στην κοινή τους έδρα, το «Αλεξάνδρειο». Αδέλφια διαφορετικής οπαδικής απόχρωσης, χωρισμένα με μόνο ένα σχοινί στο Παλέ… ρουφούσαν αναμνήσεις που θα τους συνόδευαν για μια ολόκληρη ζωή από τις μυθικές μονομαχίες του Γκάλη με τον Πρέλεβιτς, του Γιαννάκη με τον Κόρφα και της παρέας τους…

Δυστυχώς, εδώ και πολλά χρόνια, αυτή η εποχή μοιάζει ένα μακρινό, όμορφο όνειρο (ας μην ξεχνάμε και τον Ηρακλή στην Ευρωλίγκα) και ο γράφων για πολλά χρόνια δεν είχε τη διάθεση να παρακολουθήσει παιχνίδια των ομάδων της πόλης γιατί οι συγκρίσεις προκαλούσαν μόνο θλίψη. Η περσινή πορεία του ΠΑΟΚ μέχρι τον τελικό του FIBA Europe Cup ήρθε σαν ένα μικρό ταρακούνημα γι’ αυτό που διαφαίνεται από την ώρα που αρχικά ο Κινέζος Ρίτσαρντ Σιάο αποφάσισε να επενδύσει στον Αρη με… σπρώξιμο και από τα αδέρφια Αντετοκούνμπο και στη συνέχεια και ο Σαλονικιός Τέλης Μυστακίδης, ο πιο ισχυρός οικονομικός παράγοντας που έχει εμπλακεί ποτέ στον ελληνικό επαγγελματικό αθλητισμό, επέλεξε να πάρει το πλειοψηφικό πακέτο της ΚΑΕ ΠΑΟΚ (κίνηση που αναμένεται να ολοκληρωθεί εντός των επόμενων ημερών), δημιουργώντας την προσδοκία για ανατροπή δεδομένων στην κορυφή του ευρωπαϊκού μπάσκετ.

Ο πραγματικός ανταγωνισμός με Παναθηναϊκό, Ολυμπιακό θέλει ακόμη χρόνο, βέβαια, αλλά για πρώτη φορά η Θεσσαλονίκη και ο μπασκετικός Βορράς μοιάζει να έχουν σοβαρή «απάντηση» για το δίπολο που μονοπωλεί το ενδιαφέρον στη χώρα μας και κατά διαστήματα και στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια. Ο φρέσκος αέρας είναι πάντα απαραίτητος και μπορεί να κάνει καλό και στην εθνική ομάδα, καθώς θα δημιουργηθούν περισσότερες ευκαιρίες για την ανάδειξη γηγενών παικτών μέσα από ποιοτικές ομάδες.