Επετειακό καλοκαίρι αυτό που διανύουμε για το Φεστιβάλ Αθηνών-Επιδαύρου που 70άρισε φέτος. Κι επιπλέον τελευταίο καλοκαίρι για την καλλιτεχνική διεύθυνση της Κατερίνας Ευαγγελάτου (το τιμόνι του Φεστιβάλ θα περάσει έπειτα, ως γνωστόν, στα χέρια του Μιχαήλ Μαρμαρινού) αλλά και τελευταίο προτού το Ηρώδειο να κλείσει από το ερχόμενο φθινόπωρο -και για την επόμενη τριετία τουλάχιστον- για εργασίες αναστήλωσης και συντήρησης.
Σημαντικά και τα τρία ορόσημα, φέρνουν στο φεστιβαλικό πρόγραμμα του Ηρωδείου 18 παραγωγές, εκ των οποίων η μία προηγήθηκε ήδη με την Εθνική Λυρική Σκηνή να σηκώνει κατά το έθος την καλοκαιρινή αυλαία με αναβίωση της κατά Morandi και Șerban «Τουραντότ» του Πουτσίνι. Με τη Λυρική θα πέσει και η αυλαία του Ηρωδείου (26, 27, 29, 30/7), με την παλαιότερη (2022) παραγωγή του «Ριγολέτου» του Βέρντι σε σκηνοθεσία Κατερίνας Ευαγγελάτου. Σε σκηνοθεσία της ίδιας είναι και ο προπέρσινος «Ιππόλυτος» του Ευριπίδη από το Εθνικό Θέατρο, μια παράσταση που θα επαναληφθεί τώρα στο Ηρώδειο, παρότι το 2023 οι κριτικοί δεν την είχαν στέψει με δάφνες.
Από εκεί και πέρα και με εξαίρεση την παράσταση «Impermanence» (4/7) με τη Sydney Dance Company και το κουαρτέτο εγχόρδων Zaïde Quartet, οι υπόλοιπες παραγωγές είναι αμιγώς μουσικοκεντρικές με έξι από απλά ενδιαφέρουσες έως εξαιρετικά σημαντικές παραγωγές συμφωνικής μουσικής (7 αν κατατάξουμε και τον νεοκλασικό Μαξ Ρίχτερ στο είδος) και ύστερα σύγχρονη ποπ-σόουλ, «αρχετυπική» ροκ, αφιέρωμα στον Μίκη Θεοδωράκη με το «Αξιον Εστί», τζαζ, συναυλία του Πιοβάνι κ.ά.
Προσωπικά αντιλαμβάνομαι μια πιο μουσικοκεντρική αποστολή του Ηρωδείου, αν και -ομολογώ πως- δεν καταλαβαίνω π.χ. γιατί ο συναρπαστικός, σχετικά νέος σταρ της σόουλ Michael Kiwanuka, οι ιστορικοί Stranglers, ο εμβληματικός της δεκαετίας του ’90 Youssou N’Dour ή ο Βρετανός κοντραμπασίστας και συνθέτης της τζαζ Ντέιβ Χόλαντ να μην πάνε στον Λυκαβηττό ώστε να τους απολαύσουμε με πιο χαλαρές συμμετοχικές συνθήκες ακρόασης που τους ταιριάζουν, ταιριάζοντας και στην «παράδοση» του Λόφου. Κι αν αυτό αφορά μια προσωπική εκτίμηση, η άλλη παρατήρηση περί των δύο παραγωγών σε παλαιότερες σκηνοθεσίες της ίδιας της καλλιτεχνικής διευθύντριας μου γεννά επίμονα το ερώτημα γιατί έπρεπε να είναι έτσι κάπως άνοστα διαμορφωμένο το πρόγραμμα αυτό το ιδιαίτερο καλοκαίρι στο Ηρώδειο.
-320x213.jpg)
