Πολλές φορές λέμε πόσο απαραίτητο είναι ένα καλό και λειτουργικό δημόσιο Σύστημα Υγείας, αλλά ίσως δεν το συνειδητοποιούμε πραγματικά ώσπου να το χρειαστούμε. Προσωπικά, το κατάλαβα στο έπακρο τις προηγούμενες μέρες, όταν η μητέρα μου χρειάστηκε να νοσηλευτεί στο νοσοκομείο για ένα -ευτυχώς διαχειρίσιμο- πρόβλημα υγείας. Οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ στο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό της παθολογικής μονάδας του «Ευαγγελισμού» για την άψογη περίθαλψη που πρόσφεραν επί μία εβδομάδα όχι μόνο στη μητέρα μου, αλλά και σε όλους τους ασθενείς που είχαν υπό την εποπτεία τους. Αυτοί οι άνθρωποι αξίζουν τον σεβασμό και τον θαυμασμό όλων μας.
Το υγειονομικό προσωπικό του ΕΣΥ δουλεύει κάτω από συχνά αντίξοες συνθήκες, ειδικά στα επαρχιακά νοσοκομεία όπου η υποστελέχωση και οι κάθε είδους ελλείψεις είναι εντονότερες. Κάνουν ό,τι καλύτερο μπορούν και παραπάνω από αυτό επειδή αγαπούν το λειτούργημά τους και είναι βαθιά ευσυνείδητοι. Δεν αμείβονται και αμφιβάλλω αν θα αμειφθούν ποτέ για όσο πραγματικά αξίζουν. Στον καπιταλισμό γενικότερα και στον ελληνικό (μετα)μνημονιακό καπιταλισμό ειδικότερα, η δημόσια υγεία μπαίνει στο κρεβάτι του Προκρούστη. Ειδικά η παρούσα κυβέρνηση έχει άλλες προτεραιότητες: ένστολους, παπάδες και άλλους χρήσιμους υπηρέτες του συστήματος. Τοποθέτησε μάλιστα για δερβέναγα στην Υγεία έναν τσιρίδα, πρώην τηλεπωλητή βιβλίων γ’ και δ’ κατηγορίας, πανάσχετο με το αντικείμενο, αλλά όσο χρειάζεται χοντρόπετσο και θρασύ για να κάνει τη βρόμικη δουλειά χωρίς να κωλώνει σε αντιδράσεις.
Χρειαζόμαστε τους υγειονομικούς και μας χρειάζονται κι αυτοί. Μια καλή κουβέντα, ένα «ευχαριστώ», είναι μικρές, αλλά απαραίτητες αμοιβές στη δύσκολη καθημερινότητά τους. Ας είμαστε δίπλα τους στους αγώνες που δίνουν για καλύτερους μισθούς και καλύτερες συνθήκες εργασίας. Μας αφορά κι εμάς. Είναι ζήτημα ζωής και θανάτου. Κυριολεκτικά.
ΥΓ. 1. «Στη Βουλγαρία όπου ήμουν ήταν αδιανόητο να αναλαμβάνει διοικητική θέση σε νοσοκομείο, πόσω μάλλον να γίνεται υπουργός Υγείας, άνθρωπος άσχετος με το αντικείμενο», μας είπε ένας από τους παθολόγους της εφημερίας όταν εισήχθη η μητέρα μου.
ΥΓ. 2. Στις εκλογές της ΕΙΝΑΠ, της Ενωσης Ιατρών Νοσοκομείων Αθήνας-Πειραιά, την περασμένη εβδομάδα, πρώτη αναδείχτηκε για πρώτη φορά η παράταξη που πρόσκειται στο ΚΚΕ εκτοπίζοντας στη δεύτερη θέση τη Ν.Δ., ενώ τρίτη ήρθε η παράταξη που πρόσκειται στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Κι αυτό είναι σίγουρα ένα καλό νέο.
