Η απουσία ανταπόκρισης μελών παρολυμπιακών αποστολών, ουσιαστικά η άρνησή τους να ανταποκριθούν στα ερεθίσματα περί «ισοτιμίας» που τους έδωσα χθες, μία ημέρα πριν από τη σημερινή τελετή έναρξης στο Παρίσι, δεν μου προκάλεσε έκπληξη.
Εθρεψε τη συνειδητοποίηση της ελληνικής ανεπάρκειας για τις συνθήκες διαβίωσης συμπολιτών με σωματικές επιβαρύνσεις. Σε αντίθεση με τις χώρες τους όπου η παροχή ίσων δυνατοτήτων, ευκαιριών στην καθημερινή ζωή πολιτών (ανάμεσά τους και οι κάτοχοι σωματικών επιβαρύνσεων) είναι δεδομένη.
Αυτή ήταν η αιτία της αποστασιοποίησής τους από τη διάθεση του υπογράφοντος για αναφορές περί «παροχής ίσων ευκαιριών-συνθηκών διαβίωσης». Στις χώρες τους πάνε όπου θέλουν, όποτε θέλουν παρά το κινητικό ή όποιο άλλο πρόβλημά τους. «Στο Μαρόκο δεν υπάρχει τέτοια συζήτηση, κάθε μέρα παντού υπάρχουν δίπλα μας συμπολίτες με σωματικές δυσκολίες», μας διευκρίνισε -και- για τη χώρα της Βόρειας Αφρικής ο συνοδός Μαγκντί Σκελά. Η διοργάνωση αρχίζει σήμερα (9 μ.μ., ΕΡΤ 2) στη γαλλική πρωτεύουσα και η πολύωρη χθεσινή επίσκεψη στους τόπους διαμονής αποστολών δεν αλλοίωσε την ίδια αίσθηση.
Συνοπτικά, το πέρασμά μου από τη γαλλική, αγγλική, βραζιλιάνικη, μαροκινή, αυστραλιανή, ταϊλανδέζικη, ιαπωνική αποστολή έλαβε απαντήσεις από μέλη τους, συχνά με στόμφο, για τις οικείες πιθανότητες διάκρισης. Απαντούσαν μόνο ερωτήματά μου με αμιγώς αγωνιστικό περιεχόμενο, συνοδοί και αθλητές, αθλήτριες. «Μήνυμα θάρρους» αναγνώρισε, χωρίς τους σχετικούς νεοελληνικούς, επικολυρικούς τόνους όπως «ήρωες της ζωής» και άλλα παρόμοια, ο ίδιος συνοδός-αθλητικός παράγοντας τις συμμετοχές των αθλητών. Ως εκεί…
Στο πινγκ πονγκ, στην τοξοβολία και την ξιφασκία, σύμφωνα με τη σφυγμομέτρηση που επιχειρήσαμε, περιμένουν τον υψηλότερο συναγωνισμό στο Παρίσι. Κι εγώ περιμένω, μάταια όμως, τρεις μήνες τώρα κλήση από τον πρωθυπουργό για τη συνάντησή μας, όπως μου υποσχέθηκε τον Μάιο με θέμα «προσβασιμότητα των εξεδρών στα γήπεδα»… Γελούσαν όταν μοιράστηκα μαζί τους την ίδια διεκδίκηση!
