Δουλειά και υπομονή

Για όποιον παρακολουθούσε ελληνικό ποδόσφαιρο και πέρσι και πρόπερσι, η περασμένη Πέμπτη φάνταζε ανεξήγητη. Μαγική, ναι, αλλά και ανεξήγητη… Μιλάμε για την ΑΕΚ που αποκλειόταν εντός έδρας από τη Βέλεζ Μόσταρ, για τον Παναθηναϊκό που δεν μπορούσε να κερδίσει τη Σλάβια Πράγας σε δύο ματς, κάτι στο οποίο απέτυχε και ο ΠΑΟΚ με τη Λέφσκι Σόφιας…

Τώρα η ΑΕΚ είναι σε θέση να νικήσει μέσα στην Αγγλία την πιο φορμαρισμένη ομάδα της Πρέμιερ Λιγκ. Ο Παναθηναϊκός είναι σε θέση να νικήσει 2-0 (σκορ που φαίνεται φτωχό για την ολοκληρωτική εμφάνισή του) την ισπανική Βιγιαρεάλ, θριαμβεύτρια του Γιουρόπα Λιγκ το 2021. Ο ΠΑΟΚ απλά δεν χάνει φέτος στην Ευρώπη – όπου κι αν παίζει, με οποιονδήποτε αντίπαλο και οποιεσδήποτε συνθήκες… Ακόμα και ο Ολυμπιακός, που την περασμένη Πέμπτη έχασε 2-3 από τη Φράιμπουργκ, απέχει παρασάγγας από το μπουλούκι που υπέστη το 0-4 από τη Μακάμπι Χάιφα στην έδρα του το καλοκαίρι του 2022.

Υπάρχουν δύο λόγοι για το «τσιπ» που άλλαξε και μέσα σε δύο χρόνια η Ελλάδα παρακολουθεί με περηφάνια τις ομάδες της στην Ευρώπη, χωρίς να περιμένει μοιρολατρικά την επόμενη κατραπακιά.

Ο πρώτος λόγος είναι ο «σωστός άνθρωπος στην κατάλληλη θέση». Και αποδεικνύεται ειδικά στην ΑΕΚ και τον Παναθηναϊκό (που απόψε θα βρεθούν και αντιμέτωποι για το πρωτάθλημα). Ο Ματίας Αλμέιδα στην «Ενωση» και ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς στο «τριφύλλι» ταίριαξαν με το περιβάλλον τους και ενέπνευσαν τους παίκτες τους οι οποίοι πιστεύουν στο πλάνο. Ο δεύτερος και σημαντικότερος λόγος, όμως, είναι ότι τους άφησαν ήσυχους για να κάνουν δουλειά. ΟΚ, στην ΑΕΚ το… Almeyda factor είχε άμεσα αποτελέσματα, αλλά είναι και απόρροια της λογικής διοίκησης, που δεν επεμβαίνει στο πρώτο στραβοπάτημα. Στον Παναθηναϊκό, η υπομονή απέδωσε και δύο χρόνια αργότερα το έργο του Ιβάν Γιοβάνοβιτς αναδεικνύεται.

Δουλειά και υπομονή. Μαγική συνταγή, άσχετα αν πηγαίνει κόντρα στο ελληνικό… θυμικό.