Για πολλοστή φορά τα τελευταία χρόνια ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης επικαλέστηκε την κλιματική κρίση ως «ανώτερη δύναμη» που, όταν ξεσπάσει η «οργή» της, είναι «ανθρωπίνως αδύνατο» να υπάρξει σοβαρή «αντίσταση». Το πρωθυπουργικό άλλοθι απευθύνεται σε μια ανάλογη διαδεδομένη αίσθηση στην κοινωνία.
Ανεξάρτητα από καταλογισμούς ευθυνών ή από πολιτικές προτιμήσεις, διαμορφώνεται η άποψη ότι τα ακραία καιρικά φαινόμενα είναι τέτοιας κλίμακας που δεν μπορούμε να κάνουμε παρά ελάχιστα για να μειώσουμε σοβαρά τις συνέπειές τους.
Είναι το τέλειο άλλοθι για τους κυβερνώντες – του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος: για τις καταστροφές όπως της Θεσσαλίας δεν θα φταίνε αυτοί. Το δικό τους φταίξιμο το πολύ πολύ θα ξεκινά από τη διαχείριση των συνεπειών – θα αφορά δηλαδή την επόμενη μέρα!
Αυτό το άλλοθι είναι ψεύτικο και έχει επικίνδυνες συνέπειες. Η Ολλανδία είναι σε αρνητικό υψόμετρο –κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας– αλλά εξακολουθεί να υπάρχει, ζωντανή απόδειξη ότι τα αντιπλημμυρικά έργα μπορούν να παράσχουν αποτελεσματική προστασία σε εκτεταμένη κλίμακα.
Η παραδοχή αυτή είναι θεμελιώδης αν θέλουμε να μη ζήσουμε ξανά καταστροφές με τον ολοκληρωτικό χαρακτήρα αυτής στη Θεσσαλία. Ηδη επιστήμονες έχουν προειδοποιήσει ότι αν είχαμε στην Αττική τέτοια ύψη βροχής, όλη η παραλιακή ζώνη από το Φάληρο και το Μοσχάτο ώς τον Πειραιά και τη Δραπετσώνα θα είχε βυθιστεί κάτω από το νερό.
Η μεγα-πλημμύρα «Ντάνιελ» είχε πολλαπλάσια καταστροφική δύναμη από τον «Ιανό» και απείχε απ’ αυτόν μόλις 3 χρόνια. Τι θα συμβεί αν η επόμενη είναι ακόμη ισχυρότερη και έχει επίκεντρο κάποιο τμήμα της Μακεδονίας, την ανατολική Αττική, την Αθήνα, τη Βοιωτία ή ξανά τη Θεσσαλία;
Αυτό μας δίνει ένα μέτρο του τι πρέπει να (απαιτήσουμε να) γίνει: είναι κατεπείγουσα η αναβάθμιση των αντιπλημμυρικών υποδομών σε ολόκληρη τη χώρα, με ιεράρχηση των πλέον ευάλωτων περιοχών. Και αυτό απαιτεί πόρους πολλών δισεκατομμυρίων, γρήγορο σχεδιασμό και εκτέλεση.
Αν προσθέσουμε και την αντιπυρική προστασία, οι απαιτήσεις είναι τεράστιες. Ωστόσο, ο σκοπός είναι ιερός, σε αντίθεση με διάφορους «κόφτες» που δεν επιτρέπουν την επίτευξή του (όπως το πρωτογενές πλεόνασμα ή η επενδυτική βαθμίδα)…
