Ευοίωνη επιρροή σκληρής εμπειρίας…

Συνάδελφος αλλά και φίλη, θαρρείς συνεννοημένοι, με πλησίασαν, σε διαφορετικό χρόνο, στο Πνευματικό Κέντρο Αθήνας και μου είπαν: «Αντίδοτο στην άγονη προεκλογική περίοδο που μόλις ξεκίνησε, είναι το βιβλίο σου, οι δημιουργικές σκέψεις που γεννά στον αναγνώστη το περιεχόμενό του…». Χαμογέλασα, ευχαρίστησα…

Επιτρέψτε μου, λοιπόν, προσωπική αναφορά, θαρρώ, με ουσιαστική σημασία. Εγινε η επίσημη παρουσίαση του δεύτερου βιβλίου μου με τίτλο «Φυλακισμένος στο σώμα» (εκδόσεις «Καμπύλη»), παιδί δύσκολης καθημερινότητας εδώ και κοντά 30 χρόνια, απ’ το σοβαρό ατύχημα στην πυρκαγιά του «Star Channel» το 1993.

Ενδοσκόπηση-απόδειξη της τραχύτητας των συνεπειών αλλά και της γενναιόδωρης θείας συνδρομής, σχετική αναφορά ικανή να καταλύσει αναίτιες ενστάσεις ανυποψίαστων, όσων θεωρούν γραφικότητα την απονομή τιμών στον Θεό.

Κινητικό πρόβλημα λοιπόν και τιτάνια, καθημερινή προσπάθεια αποφυλάκισης απ’ το ίδιο το σώμα μου. Δεν συνθηκολόγησα ποτέ με τα αποτελέσματα τραυματισμού στη σπονδυλική στήλη, όσα μεγιστοποιούνται στον ελληνικό κοινωνικό περίγυρο, παρά τις επιμέρους παρεμβάσεις-ενισχύσεις στους τομείς νοσηλείας, αποκατάστασης, κοινωνικής επανένταξης. Στην Ελλάδα, όπως τόνισα και πάλι, «ενοχοποιείται το κινητικό πρόβλημα».

Ξέρω, το ίδιο μπορείς να πεις κι εσύ για όποιο άλλο δικό σου πρόβλημα… Ρεπορτάζ εντός μου αλλά και στις σκοτεινές πτυχές του αφαιρετικού (κομψός χαρακτηρισμός…) κοινωνικού περίγυρου, καταγραφή μύχιων σκέψεων, υπαρκτό το αισιόδοξο μήνυμα ελευθερίας ακόμη και αναφορών-πρωτότοκων παιδιών τραυματικής εμπειρίας αλλά και διαρκούς ανάκαμψης. Απτή η ευοίωνη επιρροή, όπως διαπίστωσα από τις αντιδράσεις αναγνωστών και όχι μόνο. «Υπερκινητική ακινησία» καθορίζω την καθημερινότητά μου ώς την προσωπική ανασύσταση, ανάκτηση της όρθιας στάσης…

Σας προτείνω να πέσει στα χέρια σας ώστε να αναπτύξουμε δημιουργικό διάλογο μέσω της «Εφ.Συν.», με εναύσματα αναρίθμητα ουσιώδη ερεθίσματα… Ευχαριστώ.