«Γυναίκα-φάρος»…

Η Μελίνα με το αέναο φως, τη ζωογόνο ενέργειά της, στην πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης Ελευσίνα… Στην αίθουσα «3» του Παλαιού Ελαιοτριβείου. Ενταγμένη στα εκθέματα ανάδειξης του ιστορικού, μα συγχρόνως κατακερματισμένου, τόπου, η έκθεση προσωπικών κειμηλίων, αναρτημένων λέξεων, όσων είχαν λεχθεί για τη Μελίνα Μερκούρη σε υποβάλλει. Ο απαράμιλλος ανδρισμός της μοναδικής Ελληνίδας υποχρεώνει σε αυτοκριτική, σε υποβάλλει μπροστά στα εκθέματα, συχνότερα, να σκύψεις μελαγχολικός το κεφάλι…

Επειδή, όπως διαβάσαμε πως έγραψε επισκέπτης στο βιβλίο αφιερώσεων, «αλήθεια, Μελίνα, πόσο λείπει η παρεμβατική παρουσία σου ως αντίδοτο στον τωρινό ξεπεσμό του δημόσιου βίου μας»… Κι ενώ βασίλευε η σιγή-έκσταση των επισκεπτών, η φωνή της, διακριτικά απ’ τα ηχεία, ηχούσε να τραγουδά ή απλά να λέει συμβολικές διατυπώσεις-παρεμβάσεις της, την ατμόσφαιρα έσχισε το «γιατί;» άλλου επισκέπτη και μόλις οι υπόλοιποι μάθαμε τον λόγο αναρωτηθήκαμε το ίδιο… «Η έκθεση “Μελίνα” θα κλείσει στις 25 Απριλίου», μας είπαν. «Παρά τη μεγάλη επισκεψιμότητα…». Στον διπλανό σκοτεινό χώρο, αίθουσα «2», προβάλλεται σε οθόνες «η αντίληψη Αμερικανού χορογράφου για τα Ελευσίνια Μυστήρια». Βλέπεις χορευτές με σύγχρονο ντύσιμο να κυλούν (σαν μπάλες του μπόουλινγκ…) αρχαίες κολόνες… Χυδαίο!

Αντίθετα, «μπράβο» λες στο Παλαιό Δημαρχείο με την προβολή περιγραφικής ταινίας, κυρίως, ιστορικού περιεχομένου για τη γη της Περσεφόνης, της Δήμητρας, της «Λεψίνας» του 18ου αιώνα… Της αυτοκαταστροφικής «πολιτιστικής πρωτεύουσας»… Επειδή αν δεν ξέρεις την ανακήρυξή της και μπεις στην πόλη, τίποτα εμφατικό, ανάρτηση-υπόμνηση για τον επισκέπτη, δεν θυμίζει, έστω σε κεντρικά σημεία της, πως βρίσκεσαι στην «Πολιτιστική πρωτεύουσα»…

Στην ερώτηση του Γάλλου συγγραφέα-επισκέπτη Φλομπέρ (19ος αιώνας) «ποιες γυναίκες να λούστηκαν σ’ αυτές τις θάλασσες; Ω, αρχαιότητα!» απαντά -και- η Μελίνα! Θα τη διώξετε;