Είναι γνωστή ως «κατάρα του Ασαντ»: κοινώς, όποιος ηγέτης έλεγε πως «ο Ασαντ πρέπει να φύγει», τον έτρωγε η μαρμάγκα, δηλαδή έχανε την εξουσία και πήγαινε για βρούβες. Ο κατάλογος είναι μακρύς, από δω μέχρι τη Δαμασκό, και περιλαμβάνει δύο –μέχρι τώρα– Αμερικανούς προέδρους (Ομπάμα και Τραμπ), τρεις υποψήφιους προέδρους (Χίλαρι και Κέρι, που διετέλεσαν και υπουργοί Εξωτερικών, και τον μακαρίτη ΜακΚέιν), δύο Γάλλους πρεζιντάντ (Σαρκοζί και Ολάντ) και πλέον τρεις Εγγλέζους πρωθυπουργούς: τον Κάμερον, τη Μέι και από χθες τον Μπόρις Τζόνσον… Ο οποίος το 2017 –όταν ήταν ΥΠΕΞ και η χώρα του είχε στήσει το σόου με τα Λευκά Κράνη και τα ανύπαρκτα χημικά όπλα της Συρίας– είχε αποκαλέσει τον Ασαντ «τέρας» που «πρέπει να αποκεφαλιστεί»!
Στα θύματα της δαμασκηνής κατάρας μπορεί κανείς να προσθέσει τον Νετανιάχου, τον Νταβούτογλου, τον Μόρσι, αλλά και πολυάριθμους Αραβες εμίρηδες, σεΐχηδες, βασιλιάδες και δεν συμμαζεύεται, που ξοδέψαν ένα βουνό πετροδολάρια για να οπλίσουν διάφορους ισλαμοφασίστες κατσαπλιάδες ώστε να ρίξουν τον Ασαντ, αλλά τώρα κοιτάνε τα ραδίκια ανάποδα, Αλλάχ σχωρέσ’ τους. Βασικά, απ’ όλους τους ξένους «σωτήρες» που βάλθηκαν να φάνε τον Ασαντ το 2011 και οδήγησαν τη δύστυχη Συρία και τον λαό της, που μόνο λίγη παραπάνω ελευθερία ζητούσε, στην απόλυτη καταστροφή, μόνον ο Ερντογάν στέκεται ακόμα – κι αυτός δεν νιώθει εσχάτως και πολύ καλά.
Τα θυμήθηκα όλα αυτά γιατί νομίζω πως, μετά τις χθεσινές ομορφιές στη Λόντρα –όπου πάει, τον φάγανε μπαμπέσικα οι Τόρηδες τον Μέγα Δημοκράτη και Ανθρωπιστή, το παλικάρι μας το ξανθό, το αχτένιστο, το ζουμπουρλούδικο–, η «κατάρα του Ασαντ» μπορεί πλέον να αναβαθμιστεί, αναβαπτιζόμενη και επισήμως σε «κατάρα του Πούτιν». Γιατί, κακά τα ψέματα, χωρίς τις πλάτες του Βλαδίμηρου, τον Μπασάρ θα τον είχε φάει το μαύρο σκοτάδι από το 2015 και η «δημοκρατία» δυτικού τύπου θα είχε θριαμβεύσει στη Συρία, όπως άλλωστε θριαμβεύει στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ, στη Λιβύη, στο Κόσοβο και σε ακόμη τόσα ευτυχισμένα, ειρηνικά και ευημερούντα κράτη επί της Γης.
