Αιτία, η μουσική-παγκόσμια γλώσσα, λυρική esperado; Κοινότοπες ακούγονται οι ίδιες παρομοιώσεις, μα είναι αληθινές! Το διαπιστώσαμε και πάλι βράδυ Τρίτης στο σχεδόν κατάμεστο Ηρώδειο. Ανεξάρτητα αν, πριν φτάσουμε στη ρίζα του Παρθενώνα, όλοι οι παρόντες κάθε εθνικότητας νιώθαμε την… ανάγκη απονομής τιμών με αφορμή τον καθορισμό της 21ης Ιουνίου ως «Παγκόσμιας Ημέρας της Μουσικής», οι ιδιότητες των ακουσμάτων (Μπραμς, Ντβόρζακ) ίσως και η αυθυποβολή συνέπραξαν…
Αρχικά, στο διάλειμμα της -υπό τον Μιχάλη Οικονόμου- συναυλίας από τη Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ. Παρατηρήσαμε ένα ζευγάρι μιγάδων, πλάι τους τρία αγόρια, ο 60χρονος δάσκαλος από τον Ισημερινό, Αγουστιν Μαρκέδο, η σύζυγος του και τρεις μαθητές του, νικητές σχολικού διαγωνισμού με έπαθλο «ταξίδι-προσκύνημα πολιτισμού στην Ελλάδα». Δεκτικοί, το δημοσιογραφικό ενδιαφέρον στάθηκε αιτία αρμονικής συνύπαρξης. Τον ακούσαμε να προαναγγέλλει την 8η Συμφωνία του Ντβόρζακ ως «απόδειξη ικανότητας της μουσικής να επιτρέψει στον Τσέχο συνθέτη δημιουργική επιρροή, αλλά και επηρεασμό από την Αμερική όπου έζησε για πολλά χρόνια». «Απόδειξη το έργο του “Συμφωνία του Νέου Κόσμου (9η)”», του είπαμε. Συμφώνησε. Συμπλήρωσε με πρόσωπο προς τους μαθητές του και ματιά-σπονδή προς την Ακρόπολη «εδώ αντικρίζετε τη… συμφωνία του παλαιού, αρχαίου κόσμου!».
Χωρίσαμε, οι μουσικοί είχαν βγει στη σκηνή αλλά στο τέλος τούς ξεπροβοδίσαμε… Πρόλαβε να μας πει πως ο «Πλούτος» και οι «Ορνιθες» του Αριστοφάνη είναι δημοφιλή έργα στην πατρίδα του… Επειδή «ο Πλούτος ήθελε να πηγαίνει μόνο στους δίκαιους και γι’ αυτό τυφλώθηκε από τον Δία, είναι σχόλιο της καθημερινότητας!», χαμογέλασε. Τους ευχηθήκαμε, από τους «Ορνιθες»: «Παγκόσμια κοινωνία – Νεφελοκοκκυγία, ουτοπία μακριά από την απειλή της εποχής μας» και χαιρετηθήκαμε… Η μουσική είχε κάνει το θαύμα της!
