Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Γιάννης Οικονόμου, κάνοντας περατζάδα στη Θεσσαλονίκη ζήτησε και συνάντησε τον συγγραφέα Ισίδωρο Ζουργό «μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας». Τόσο… μακριά, όσο να λήξει η συνάντηση. Στη συνέχεια η πληροφορία μεταφέρθηκε στα μέσα ενημέρωσης(voria.gr). Από αυτόν που ζήτησε τη συνάντηση προφανώς.
Δεν είναι μόνο αγαπημένος του συγγραφέας ο Ζουργός, ήθελε ο εκπρόσωπος και την άποψή του για το «κοινωνικό κλίμα που έχει διαμορφωθεί στην πόλη» κυρίως, για να γίνει γνώστης -ο εκπρόσωπος- όσων «μπορούν να διατυπώσουν καθαρό λόγο, μακριά από εφήμερες κραυγές και εν θερμώ κριτικές» (εκτός και συμφωνούν με την κυβέρνηση εννοείται), οι οποίες ως γνωστόν καίνε όπως το μέταλλο στο φλεγόμενο «Euroferry Olympia». Μπουκωμένη εξηγήσεις η επιθυμία του κ. Οικονόμου συμπληρώθηκε με την απεχθή κοινοτοπία ότι ένας συγγραφέας «μπορεί να διαβάσει πίσω από τα γεγονότα και να δει τη μεγάλη εικόνα». Διακριτικός ο εκπρόσωπος δεν μας ενημέρωσε τι του είπε ο συγγραφέας, τα κράτησε για τον εαυτό του και θα τα δούμε στην προσαρμογή της κυβερνητικής πολιτικής με μέτρα ανάλογης «ψυχρότητας» και έντασης αποχρώσεων στη «μεγάλη εικόνα».
Και σε εκτιμούσε κιόλας, Ισίδωρε! Φαντάσου τι θα είχες πάθει αν σε αντιπαθούσε. Σε έσυρε εκόντα άκοντα (υποθέτω) στον επικοινωνιακό του θρίαμβο ο εκπρόσωπος, ο οποίος, όπως όλοι οι εκπρόσωποι, βλέπει μόνο τη «μεγάλη εικόνα», αρκεί βέβαια να μην καίει. Διότι, όπως το συνοψίζει «εν ψυχρώ» ένας ποιητής, «Κι αυτό είναι καταστάλαγμα πείρας:/ άναψαν μια φωτιά στο Λίβανο/για να μπορούν στο σκότος ανενόχλητοι/να κλέβουν και να ρημάζουν/και να μη φαίνονται» (Δ.Π. Παπαδίτσας, «Δυοειδής Λόγος», Οι εκδόσεις των Φίλων, Αθήνα, 1980).
