Η απουσία της πολιτικής μπροστά στη φυσική καταστροφή

Το τελευταίο διάστημα, η χώρα μας καταστρέφεται από τις πυρκαγιές. Εάν εξακολουθήσουμε να αντιμετωπίζουμε τις πυρκαγιές ως φυσικό φαινόμενο και όχι ως πολιτικό πρόβλημα, τότε είναι βέβαιο ότι τα πράγματα θα χειροτερεύσουν.

Με τον όρο «απουσία της πολιτικής, δεν εννοώ την απουσία των πολιτικών από τον φυσικό τόπο της καταστροφής ούτε την έλλειψη ανακοινώσεων και ενημερωτικών δελτίων. Η φυσική καταστροφή από τις πυρκαγιές ως πολιτικό πρόβλημα είναι βαθύτερο και εντοπίζεται σε δύο επίπεδα ή σε δύο σφαίρες. Πρώτα πρώτα, οι πολίτες που θέλουν να ενημερωθούν για τη φυσική καταστροφή «μεταμορφώνονται» σε τηλεθεατές και δεν ενημερώνονται στο πλαίσιο της πολιτικής δημοσιότητας. Η πρώτη λοιπόν σφαίρα, στην οποία εντοπίζεται η «απουσία της πολιτικής» είναι η δημόσια σφαίρα της ενημέρωσης και της πληροφόρησης. Το τηλεοπτικό σύστημα, εξαιτίας της δομής του και της λειτουργίας του, δεν εντάσσεται στο πολιτικό σύστημα. Η ενημέρωση για τη φυσική καταστροφή περιορίζεται σε αποσπασματικές εικόνες από τα «μέτωπα» της πυρκαγιάς.

Το δεύτερο επίπεδο, στο οποίο εντοπίζεται η «απουσία της πολιτικής» είναι εκείνο του πυρήνα του πολιτικού συστήματος: η ίδια η κυβέρνηση η οποία μέσω του πρωθυπουργού ή υπουργών προβαίνει σε καθησυχαστικές ανακοινώσεις. Οι πολίτες δεν έχουν ενημερωθεί για κάποιο στοιχειώδες πολιτικό πρόγραμμα για τις φυσικές καταστροφές. Οι πολίτες αντιλαμβάνονται ότι δεν υπάρχει πολιτικό πρόγραμμα. Αλλά μόνον επιχειρηματικό σχέδιο αντιμετώπισης των πυρκαγιών. Οπότε το ερώτημα που τίθεται είναι αμείλικτο: Μπορεί άραγε η ελληνική κοινωνία να αντιμετωπίζει τις φυσικές καταστροφές ως εμπειρική κατάσταση και να αποφεύγει συστηματικά να συγκροτηθεί και να λειτουργήσει ως ορθολογικός πολιτικός νους; Η αδυναμία μας να μετασχηματίσουμε τη φυσική καταστροφή από ανθρώπινη εμπειρία σε πολιτική συνείδηση δείχνει τον «βαθμό μηδέν» της πολιτικής που ασκείται στη χώρα μας.