Οι Μιλγουόκι Μπακς, η ομάδα που μετέτρεψε τον Γιάννη Αντετοκούνμπο σε αστέρα πρώτου μεγέθους, παίζοντας χωρίς τον Γιάννη, πέτυχαν δύο συνεχόμενες νίκες επί των Ατλάντα Χοκς, έκαναν το 4-2 και προκρίθηκαν για πρώτη φορά μετά από 47 ολόκληρα χρόνια στους τελικούς του ΝΒΑ. Κόντρα στους Φοίνιξ Σανς θα διεκδικήσουν το δεύτερο πρωτάθλημα της ιστορίας τους, σε μια χρονιά που οι περισσότεροι εκτιμούσαν ότι ήταν η χειρότερή τους από τις δυο προηγούμενες.
Και ξαφνικά ξεκίνησε μια συζήτηση η οποία καταλήγει σε ένα συγκεκριμένο ερώτημα: μήπως τα «ελάφια» παίζουν καλύτερα χωρίς τον «Greek Freak»;
Για να απαντήσει κανείς πρέπει να λάβει υπόψη του κάποιες σημαντικές παραμέτρους. Η μία είναι ότι οποιαδήποτε ομάδα μπορεί να παίξει χωρίς τον κατά τεκμήριο κορυφαίο παίκτη της για ένα ή δυο παιχνίδια, αλλά σε βάθος χρόνου η απουσία αυτή θα φανεί. Με άλλα λόγια, χωρίς τον Γιάννη, θα μπορούσε ακόμη και να τεθεί υπό συζήτηση αν οι Μπακς θα μπορούσαν να είχαν μπει στα πλέι οφ.
Η δεύτερη παράμετρος είναι ότι ο συγκεκριμένος παίκτης είναι μια ειδική περίπτωση. Τα τεχνικά του χαρακτηριστικά (αθλητικότητα, ταχύτητα, πάθος από τη μία, αλλά και έλλειψη μακρινού σουτ, αστοχία στις βολές από την άλλη) δημιουργούν ένα μοντέλο μη κλασικού παίκτη, ο οποίος κατά συνέπεια συντελεί ώστε να δημιουργηθεί γύρω του μια μη κλασική ομάδα.
Επιπλέον, η εξέλιξη των πλέι οφ της φετινής σεζόν διαμορφώθηκε από τους πολλούς και σοβαρούς τραυματισμούς που βρήκαν πολλούς σούπερ σταρ, όπως για παράδειγμα ο Χάρντεν και ο Ιρβινγκ των Νετς, ή ο Λεμπρόν Τζέιμς των Λέικερς.
Και για να τελειώνουμε: ρωτήστε τον προπονητή των Μπακς, Μάικ Μπουντελχόζερ, αν προτιμάει να παίξει τους τελικούς με ή χωρίς τον Γιάννη. Είναι λοιπόν μία από τις περιπτώσεις που… νόθοι προβληματισμοί δημιουργούν νόθα προβλήματα.
