ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Αρτεμις Σπηλιώτη
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Στη διάρκεια της πρώτης καραντίνας, μεγάλο σούπερ μάρκετ δεν με είδε. Ψώνιζα τα πάντα, με τηλεφωνική παραγγελία και παραλαβή από τον μανάβη (με ολίγη μπακαλική), τον χασάπη και τον φούρνο της γειτονιάς. Ηταν συνειδητή επιλογή για υγειονομικούς λόγους αλλά και για να στηριχθούν μικροί επαγγελματίες που συνεχίζουν να δίνουν αγώνα επιβίωσης. Και αργά το βράδυ, μετά τη λήξη της τηλεργασίας, το μίνι μάρκετ 24ωρης λειτουργίας της περιοχής ήταν η καλύτερη λύση για να αποφεύγω τον συνωστισμό και να παίρνω λίγο αέρα.

Αυτά έκανα τότε, αυτά κάνω και τώρα. Για να προστατεύσω τον εαυτό μου, την οικογένειά μου και να συμβάλω στην προσπάθεια να μην επιβαρυνθεί ακόμα περισσότερο το ΕΣΥ, που δεν είναι απρόσωπο. Είναι οι γιατροί, οι νοσηλευτές, οι τραυματιοφορείς, το διοικητικό προσωπικό των νοσοκομείων, οι οικογένειές τους. Αυτά έκανα εγώ, αυτά έκαναν οι περισσότεροι.

Τα περί ατομικής ευθύνης λοιπόν μπορεί να είναι για κάποιους ένα βολικό άλλοθι, αλλά δεν είναι καθόλου πειστικά. Μπορεί να τα επικαλεστεί όποιος θέλει, αρκεί πρώτα να δει τις ευθύνες της πολιτείας. Αν τα έχει κάνει όλα τέλεια η κυβέρνηση, όχι με βάση την προσωπική άποψη των μελών της αλλά με βάση την οδυνηρή πραγματικότητα, τότε να ρίξουμε όλο το ανάθεμα στους νέους στις πλατείες, στους ηλικιωμένους στα παγκάκια.

Οι ευχές για την ανακάλυψη και ανάπτυξη εμβολίου και οι προσευχές (και η θεία κοινωνία) δεν είναι άσκηση πολιτικής. Και να με συμπαθάτε, αλλά εγώ επιλέγω να πιστέψω τους γιατρούς. Πιστεύω τους καθηγητές των ιατρικών σχολών που λένε ότι έπρεπε να εμβολιαστούμε όλοι για τη γρίπη. Μας λείπουν περί τα 4 εκατ. δόσεις που κοστίζουν, όπως λένε, γύρω στα 20 εκατ. ευρώ, αλλά η κυβέρνηση επιλέγει να «πουλήσει» στο πόπολο το εμβόλιο για τον Covid-19. Από την ανακάλυψη μέχρι την παραγωγή και τη διάθεσή του έχουμε όμως αρκετό δρόμο. Μέχρι τότε όμως, τι;