«Η μεγάλη πρόκληση» -ο τίτλος του εγχειρήματος για άνοιγμα των σχολείων εν μέσω πανδημίας, που έχει δώσει μιλώντας στην «Εφ.Συν.» η ειδική επιστήμονας η οποία έχει τεθεί επικεφαλής του για τη χώρα μας, η καθηγήτρια Παιδιατρικής Λοιμωξιολογίας Βάνα Παπαευαγγέλου- είναι τώρα!
«Κανένα μέτρο δεν μετράει λιγότερο: σωστή χρήση μάσκας, τήρηση των αποστάσεων, υγιεινή των χεριών και του αναπνευστικού», επαναλαμβάνει σε κάθε ευκαιρία. Ακολούθησαν οι εκπτώσεις της πολιτείας. Η χρήση μάσκας παρουσιάστηκε ως πανάκεια, αφού προφανώς σε τάξεις 20 και πλέον μαθητών είναι αδύνατο να τηρηθεί το μέτρο των αποστάσεων. Θυμόμαστε δε όλοι ότι τον Ιούνιο, όταν τα κρούσματα αποτυπώνονταν σε μονοψήφιο αριθμό ημερησίως, τα σχολεία ξανάνοιξαν με όριο τους 15 μαθητές ανά τάξη.
Μάσκες λοιπόν, ας είναι, είπαμε. Μαθητές προετοιμάστηκαν, γονείς αγχώθηκαν, το πρώτο κουδούνι χτύπησε. Και μοιράζονται οι μάσκες. Παντού; Οχι σε κάποια σχολεία. Πρώτο φάουλ της κυβέρνησης των αρίστων και του πολυδιαφημισμένου «Μαθαίνουμε Ασφαλείς». Οσοι πήραν μάσκα τώρα, την άνοιξαν, τη φόρεσαν για να μεταμορφωθούν σε μέλη των ειδικών δυνάμεων, αφού περισσότερο θύμιζε μπαλακλάβα – κουκούλα ειδικών στρατιωτικών επιχειρήσεων. Δεύτερο φάουλ. Αλλά ποιος μετράει;
Βγήκε αργά το βράδυ της Δευτέρας το υπουργείο Υγείας να αναλάβει την ευθύνη του λάθους. Είχε δώσει, λέει, η Γενική Γραμματεία του υπουργείου Υγείας στην ΚΕΔΕ -αρμόδια για τον διαγωνισμό της προμήθειάς των μασκών- τις διαστάσεις για το μέγεθος του υφάσματος πριν από τη συρραφή του και όχι για το τελικό μέγεθος της μάσκας. Δεν πειράζει! Κόψε-ράψε στο ύφασμα, κόψε-ράψε στα μέτρα προστασίας, κόψε-ράψε στις διαδικασίες υλοποίησης: κόψε-ράψε θα βγει η χρονιά…
