Γιατί με το Ισραήλ;

Γράφει ο Πέτρος Παπακωνσταντίνου στο βιβλίο του «Πολεμικός καπιταλισμός» για το κορυφαίο θέμα που ταλανίζει τη χώρα μας, αυτό της ηλεκτρονικής παρακολούθησης πολιτικών προσώπων αλλά και στρατιωτικών από την ΕΥΠ, ότι οι θύτες στο παιχνίδι της ηλεκτρονικής παρακολούθησης μπορούν εύκολα να μετατραπούν σε θύματα από τον προμηθευτή τους. Διότι, όπως επισημαίνει, «τα κακόβουλα λογισμικά είχαν εκ κατασκευής “κερκόπορτες” (backdoors)». Και εξηγεί: Την ώρα που η τάδε κυβέρνηση παρακολουθεί το κινητό τηλέφωνο του τάδε δημοσιογράφου ή πολιτικού, το Ισραήλ που της πούλησε το λογισμικό είναι σε θέση να παρακολουθεί την εν λόγω κυβέρνηση, μαζεύοντας στοιχεία που μπορεί να χρησιμοποιήσει αργότερα για να την εκβιάσει πολιτικά, αν παραστεί ανάγκη.

Παράδειγμα: Τον Μάιο του 2025, καθώς η ισπανική κυβέρνηση του σοσιαλιστή Πέδρο Σάντσεθ είχε εξαγριώσει το Ισραήλ με την ενεργή της αλληλεγγύη στους Παλαιστίνιους της Γάζας, ο Ισραηλινός επιτετραμμένος στη Μαδρίτη έκανε διάβημα διαμαρτυρίας στο ισπανικό υπουργείο Εξωτερικών, όπου δεν παρέλειψε να αφήσει το εξής δηλητηριώδες υπονοούμενο: «Η κυβέρνησή μου δεν έχει ακόμη αντιδράσει στις αποκαλύψεις του (λογισμικού) Pegasus». Κατά μια διαβολική σύμπτωση, λίγες ημέρες αργότερα βγήκαν στη φόρα αποκαλύψεις για οικονομικό σκάνδαλο που ενέπλεκε τον γραμματέα του κυβερνώντος κόμματος, Κάρλος Θερντάν, αναγκάζοντας τον Σάντσεθ να τον αποπέμψει.

Το αποτέλεσμα είναι το Ισπανικό Σοσιαλιστικό Κόμμα να πλήττεται από σκάνδαλα: Η σύζυγος του Σάντσεθ, ο αδελφός του, Νταβίντ, ο πρώην υπουργός Μεταφορών Χοσέ Αμπαλος. Τελικά το ερώτημα που ανακύπτει είναι προφανές: Αξιοποιούνται όλες αυτές οι εταιρείες από το Ισραήλ, που κατάφερε να γίνει παγκόσμιος πρωταθλητής στο σπορ των υποκλοπών και των παρακολουθήσεων, ως Δούρειος Ιππος, ως μηχανισμός πολιτικής ομηρίας των κυβερνήσεων που το εμπιστεύονται, αν τα συμφέροντά του το απαιτούν;

Μου φαίνεται αδιανόητο μια κυβέρνηση να παρακολουθεί μέσω της ΕΥΠ τα κορυφαία στελέχη της, να παρακολουθεί και τη στρατιωτική ηγεσία που η ίδια επέλεξε. Ποιο νόημα έχει να παρακολουθεί και συζύγους πολιτικών στελεχών της; Η παρακολούθηση της στρατιωτικής ηγεσίας έγινε με εντολή του πρωθυπουργού ή καθ’ υπέρβαση των ορίων των ισραηλινών εταιρειών και σήμερα η κυβέρνηση είναι όμηρος του Τελ Αβίβ και σε αυτό οφείλεται η αφωνία της για τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που συντελούνται σε Γάζα και Βηρυτό και σύρεται στην τουρκο-ισραηλινή αντιπαράθεση;

Αυτός ο φόβος της αποκάλυψης της εθνικής ομηρίας οδήγησε την κυβέρνηση να απορρίψει την πρόταση για σύσταση εξεταστικής επιτροπής με αντικείμενο τις υποκλοπές αξιώνοντας 151 θετικές ψήφους στο Κοινοβούλιο έναντι 120 κατά το παρελθόν; Εύλογα ο εισαγγελέας του Β’ Μονομελούς Πλημμελειοδικείου της Αθήνας διαπίστωνε στην αγόρευσή του: «Η στράτευση αγνώστων ανθρώπων, η εμπλοκή μυστικών υπηρεσιών με σαφή γνώση του παράνομου υλικού και η δυνατότητα αποθήκευσης δεδομένων που ακόμα και τώρα δεν ξέρουμε πού και πότε θα χρησιμοποιηθούν…» («Καθημερινή», 27/2/2026). Μπορεί ο ιδρυτής της Intellexa να υποστηρίζει ότι «παρέχουμε τεχνολογία μόνον σε κυβερνήσεις» αλλά τι συνέβη στην Ισπανία; Εχουν οι κυβερνήσεις τη γνώση ώστε να οριοθετήσουν και να ελέγξουν τη δράση τους, τις «κερκόπορτες»;

Στο συνέδριο που συνδιοργάνωσαν ο Κύκλος Ιδεών και το Delphi Economic Forum ο Λουκάς Τσούκαλης, πρόεδρος του ΕΛΙΑΜΕΠ, ερωτηθείς για τις σχέσεις μας με το Ισραήλ απάντησε λέγοντας ότι αισθάνεται εξαιρετικά αμήχανος λόγω του ρόλου του στη Μ. Ανατολή. Για να προσθέτει ότι αισθάνεται αμήχανος και για πολύ συγκεκριμένους λόγους: «Οταν έχεις μια κυβέρνηση (Νετανιάχου) που κατηγορείται για εγκλήματα πολέμου και για γενοκτονία σε διεθνή δικαστήρια, εσύ ως Ελλάδα που επικαλείσαι το διεθνές δίκαιο, έχεις ένα θέμα». Μπορείς να εμπιστεύεσαι ένα κράτος που έχει μεταβληθεί σε παρία της διεθνούς κοινότητας λόγω της γενοκτονίας στη Γάζα, των φονικών βομβαρδισμών αμάχων στη Βηρυτό και όχι μόνον; Με αυτές τις συνθήκες είναι δυνατόν να έχουμε αφεθεί ώστε οι ελληνοτουρκικές σχέσεις να αποτελούν παράμετρο των τουρκο-ισραηλινών σχέσεων; Γιατί ανεχόμαστε την επικυρίαρχη θέση του Ισραήλ στις διμερείς μας σχέσεις;

● Τ. αρχιμηχανικός ΟΣΕ, πολιτικός μηχανικός ΑΠΘ