Σκέφτομαι την ομάδα εργασίας του Αλέξη Τσίπρα την ώρα που δούλευαν για το όνομα του νέου κόμματος. Τι να συνέβη άραγε; Να βγήκε κάποιος και να είπε «έχω γαμάτο όνομα σκεφτεί», «για πες», «ΕΛΑΣ», «με δύο λάμδα;», «όχι με ένα», «α, οκ, πάμε με αυτό».
Κρίνοντας λοιπόν από την υποδοχή που είχε το «ΕΛΑΣ» στον κόσμο, στον «κανονικό» κόσμο αλλά και στα social, τα αποτελέσματα δεν είναι και τόσο ρόδινα για τον Αλέξη Τσίπρα. Πολύ πιο πολλά τα αρνητικά σχόλια σε σχέση με τα θετικά. Και μιλάω για τους ανθρώπους που βλέπουν με καλό μάτι τον Αλέξη Τσίπρα, δεν λέω για τους αντιπάλους του που ό,τι και να διάλεγε, θα έβγαζαν αρνητισμό.
Από την άλλη, αν κρίνουμε από την κουβέντα που φούντωσε στο διαδίκτυο, η τοποθέτηση προϊόντος είναι απίστευτα επιτυχημένη. Όταν ένα όνομα γίνεται brand name μέσα σε 5-10 λεπτά μόλις, χωρίς καν διαφήμιση, χωρίς ούτε ένα ευρώ, τότε αποτελεί χτύπημα στον στόχο, στο κέντρο. Αυτό οφείλουμε να το αναγνωρίσουμε και όσοι δεν μας αρέσει το όνομα.
Επικοινωνιακά λοιπόν πέτυχε, πολιτικά δεν ξέρω. Αλλά από την άλλη, θυμάστε μήπως το όνομα του κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού που ανακοινώθηκε μόλις πριν από λίγες ημέρες; Επίσης ο Αλέξης Τσίπρας είναι, έτσι; Αυτός μετράει. Τι σημασία έχει το όνομα σε τελική ανάλυση;
