Η σκληρή αντιπαράθεση που έχει ξεσπάσει μεταξύ κυβέρνησης και Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και το κουκούλωμα που επιχειρείται, δείχνει ότι στην κυβερνητική ηγεσία είναι «Ευρωπαίοι» μόνο όταν τους εξυπηρετεί.
Πίσω από το φιλοευρωπαϊκό προσωπείο της ΝΔ κρύβονται βαλκανικού τύπου πολιτικοί, πρωταθλητές στην κακοδιαχείριση των ευρωπαϊκών κονδυλίων και στην υπονόμευση του ευρωπαϊκού κράτους δικαίου.
Μια παλιά ιστορία
Η φιλοευρωπαϊκή υποκρισία της ΝΔ έχει παρελθόν και έχει επισημανθεί, άμεσα ή έμμεσα, από κορυφαίους Ευρωπαίους.
Ο πρώην πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Γιούνκερ παρουσιάζει, όταν του δίνεται η ευκαιρία, την κοροϊδία διαρκείας που υπέστη σαν πρόεδρος του Eurogroup,από την κυβέρνηση Καραμανλή. Μαγειρεμένα στοιχεία για το δημοσιονομικό έλλειμμα και το δημόσιο χρέος μέχρι τελικής πτώσης με τη μορφή χρεωκοπίας. Πίσω από τα μαγειρεμένα στοιχεία ήταν οι μαζικοί διορισμοί, η νομή της εξουσίας, το πελατειακό κράτος η διαπλοκή και η διαφθορά.
Πιο διακριτική στην κριτική της η Μέρκελ. Στην αυτοβιογραφία της αντιμετωπίζει με σεβασμό τον Τσίπρα. Δεν αμφισβητεί τις καλές προθέσεις και την εντιμότητά του. Αμφισβητεί την πολιτική του κρίση και του αποδίδει ευθύνες για τη δοκιμασία του 2Ο15. Η Μέρκελ, σαν κυρίαρχη προσωπικότητα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος είχε όλη την αναγκαία πληροφόρηση για το διαχειριστικό επίπεδο της ΝΔ και για το ποιο έριξε έξω τη χώρα.
Δεν έβγαλε, για προφανείς λόγους, το λογαριασμό στα στελέχη της ΝΔ, οι θετικές αναφορές της όμως στον Τσίπρα δείχνουν ότι δεν τον θεωρούσε βασικό υπεύθυνο για τη χρεωκοπία της Ελλάδας και τα μνημόνια, τα οποία προηγήθηκαν της θεαματικής πολιτικής ανόδου του ΣΥΡΙΖΑ.
Δύο σχολές
Στο αντί-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο του 2015 συμπαραταχθήκαμε εκπρόσωποι δύο διαφορετικών σχολών σκέψης.
Όσοι πιστεύαμε σε μία ευρωπαϊκή αναβάθμιση της χώρας και θεωρούσαμε ότι το πείραμα Τσίπρα-Βαρουφάκη υπονόμευε την ευρωπαϊκή προοπτική της. Και εκείνοι που αξιοποιούσαν τα προβλήματα που δημιουργούσαν οι επιλογές Τσίπρα για να ενισχύσουν τη θέση τους χωρίς να πιστεύουν στον αναγκαίο ευρωπαϊκό εκσυγχρονισμό.
Ο Μητσοτάκης δεν έπαιζε ακόμη πρωταγωνιστικό ρόλο, η ΝΔ ήταν σε μεταβατική φάση. Το προφίλ του όμως και ορισμένες δηλώσεις του σε βάρος των διαχειριστικών πρακτικών της κυβέρνησης Καραμανλή δημιούργησαν την εντύπωση ότι θα διεκδικούσε την εξουσία στη βάση του αναγκαίου ευρωπαϊκού εκσυγχρονισμού.
Τελικά πήρε την εξουσία στη βάση μιας αντι-ΣΥΡΙΖΑ επιχειρηματολογίας για να κάνει σε τομείς μεγάλης σημασίας χειρότερα και.. αντιευρωπαικότερα.
Κατήφορος
Ο Μητσοτάκης αποδείχθηκε ένας βαλκανικού τύπου ηγέτης. Με έλεγχο των ΜΜΕ που συγκρίνεται στις διεθνείς αξιολογήσεις των Ρεπόρτερ Χωρίς Σύνορα με τον έλεγχο που ασκεί στα ΜΜΕ της Αλβανίας το καθεστώς Ράμα.
Με χρήση κοριών κατά πολιτικών αντιπάλων που παραπέμπει στις μεθόδους Ορμπαν της Ουγγαρίας και Γκρουέφσκι της Β. Μακεδονίας.
Με πολιτικό, δικαστικό κουκούλωμα των Τεμπών που ξεπερνάει κατά πολύ τις μεθοδεύσεις του Βούτσιτς της Σερβίας σε σχέση με το δυστύχημα στον σιδηροδρομικό σταθμό του Νόβι Σαντ. Και σε ζητήματα νομής της εξουσίας, διαφθοράς, διαπλοκής, ο Μητσοτάκης αποδείχθηκε εξαιρετικά… ανταγωνιστικός έναντι Ορμπαν, Βούτσιτς, Ράμα.
Mέχρι και τις εκλογές του 2023 ο Μητσοτάκης μπόρεσε να καλύψει τις βαλκανικού τύπου οπισθοδρομικές επιλογές του,πίσω από ένα ευρωπαϊκό προσωπείο.
Σιγά-σιγά όμως οι πολίτες έπαθαν και έμαθαν. Τα ποσοστά απόρριψης της κυβερνητικής πολιτικής για Τέμπη, κοριούς, ΟΠΕΚΕΠΕ, predator, πολιτικά-δικαστικά κουκουλώματα, ξεκινούν πλέον από το 75%-80% με ανοδική τάση.
Το Μαξίμου δεν έχει πολιτική διάθεση και πολιτικό χρόνο για να χαράξει διορθωτική πορεία. Όσο μεγαλύτερη πίεση δέχεται,
τόσο επιταχύνει τον βαλκανικό κατήφορό του. Εφαρμόζει μία άμυνα καμένης θεσμικής, δημοκρατικής γης, εν όψει εκλογών.
Το λάθος με Κοβέσι
Ο Μητσοτάκης στηρίζεται στον αντιευρωπαϊκό κατήφορό του στην κατανόηση του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στο οποίο ανήκει η ΝΔ.
Δεν είναι η πρώτη φορά που η σιωπή πολιτικής σκοπιμότητας του ΕΛΚ και του συστήματος κυβερνήσεων, επιτρόπων, ευρωβουλευτών που ελέγχει, διευκολύνει τον αντιευρωπαϊκό κατήφορο Μητσοτάκη.
Στη διαχείριση όμως του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ η κυβέρνηση ξεπέρασε τα όρια. Μοίρασε παράνομα άφθονο ευρωπαϊκό χρήμα, κουκούλωσε την υπόθεση στη Βουλή και προσπάθησε να καπελώσει με τις εξπρές δίκες βουλευτών και το πετσόκομμα των αρμοδιοτήτων των ευρωπαίων εισαγγελέων, την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία.
Η αντίδραση της Κοβέσι ήταν εξαιρετικά δυναμική. Έθεσε το θέμα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή με το σκεπτικό ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν προσφέρει πλέον τις βασικές εγγυήσεις για διαφάνεια και Εντιμότητα στη διαχείριση των ευρωπαϊκών κονδυλίων. Πρόκειται για την πιο επίσημη επιβεβαίωση του αντιευρωπαϊκού, βαλκανικού κατήφορου του Μητσοτάκη.
