● Κάποιοι αδημονούν, κύριε υπουργέ, άλλοι απλώς αναρωτιούνται: γιατί δεν ανακοινώνει τώρα ο Αλέξης Τσίπρας την πολιτική πρωτοβουλία που προετοιμάζετε;
Η όποια πολιτική πρωτοβουλία πρέπει να είναι αποτέλεσμα πολιτικών ζυμώσεων με ένα μεγάλο φάσμα πολιτών και ενός καλά μελετημένου πολιτικού προγράμματος. Και τα δύο είναι σε εξέλιξη, μεθοδικά και χωρίς βιασύνες. Επιταχύνουμε, αλλά δεν βιαζόμαστε.
● Από το 2019 και μετά, χιλιάδες προοδευτικοί πολίτες επέλεξαν την αποχή από τις εκλογές. Πώς μπορεί οι πολίτες αυτοί να σηκωθούν από τον καναπέ τους σήμερα;
Η αίσθησή μου είναι πως οι πολίτες που απείχαν δεν το έκαναν λόγω αδιαφορίας. Με δεδομένο ότι είναι πολλοί οι λόγοι που οδηγούν στην αποχή, μπορούμε να διακρίνουμε τους δύο πιο κυρίαρχους. Τη συνεχή απαξίωση των πολιτικών θεσμών και το ότι οι πολίτες, μη βρίσκοντας ανταπόκριση από την πολιτεία για την επίλυση των προσωπικών τους προβλημάτων, αισθάνονται πως η λύση τους εξαρτάται από τον καθένα ξεχωριστά, ενισχύοντας έτσι τον ατομισμό. Ο μόνος τρόπος να αλλάξει αυτή η κατάσταση είναι η προβολή ενός συνεκτικού, έντιμου, με προτεραιότητες και χρονοδιάγραμμα προγράμματος αντιμετώπισης των προβλημάτων. Ενός προγράμματος που θα πείθει με τις σοβαρές επεξεργασίες του και όχι με τα μεγαλόστομα «θα».
«Επιταχύνουμε, αλλά δεν βιαζόμαστε […] Η μεγάλη πρόκληση δεν είναι να αναμασήσουμε λύσεις που έχουν ήδη προταθεί, αλλά να αναγνωρίσουμε ότι η χώρα μας σήμερα αντιμετωπίζει μια σειρά από εντελώς καινούργια προβλήματα»
● Ενα ερώτημα είναι τι θα γίνει με το στελεχιακό δυναμικό του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αριστεράς σε σχέση με την πρωτοβουλία Τσίπρα…
Δεν πρέπει να προτρέχουμε και δεν νομίζω ότι αυτό το ζήτημα απασχολεί την κοινωνία. Σήμερα επείγει να δημιουργηθεί ένα πλειοψηφικό ρεύμα που θα αντιμετωπίσει μια κυβέρνηση που καθημερινά μας οδηγεί σε ακόμη πιο αδιέξοδες καταστάσεις. Και αυτό δεν θα λυθεί από το πώς σκέφτεται την επόμενη μέρα το κάθε στέλεχος. Αν από τώρα αρχίσουμε να ασχολούμαστε με αυτό το συγκεκριμένο θέμα, θα λειτουργήσει διαλυτικά για όλους τους χώρους.
● Σε ποια φάση βρίσκεται το πρόγραμμα που εκπονεί το Επιστημονικό Συμβούλιο του Ινστιτούτου Αλέξη Τσίπρα; Ποια η κεντρική οπτική του προγράμματος, σε ποιους τομείς θα ρίξετε μεγαλύτερο βάρος;
Από τα τέλη Φεβρουαρίου θα αρχίσουμε να ανακοινώνουμε τις επεξεργασίες μας. Η μεγάλη πρόκληση δεν είναι να αναμασήσουμε λύσεις που έχουν ήδη προταθεί, αλλά να αναγνωρίσουμε ότι η χώρα μας σήμερα αντιμετωπίζει μια σειρά από εντελώς καινούργια προβλήματα. Η διεθνής κατάσταση έχει αλλάξει άρδην, η Ευρώπη καθημερινά δείχνει πόσο αδύναμη είναι και κοντεύει να την απορροφήσει η δίνη που και η ίδια δημιούργησε, η φτώχεια αυξάνεται, οι νέοι συνεχώς περιθωριοποιούνται και η ψηφιακότητα δεν έχει αφήσει τίποτα αμετάβλητο στην καθημερινότητά μας – ούτε στην εργασία, ούτε στην εκπαίδευση, ούτε στην υγεία, ούτε στην ψυχαγωγία.
Η ακραία νεοφιλελεύθερη πολιτική της κυβέρνησης έχει διαλύσει τα πάντα και, μέσα από αδιανόητες σε δημοκρατικούς καιρούς μεθοδεύσεις, έχει υπονομεύσει το σύνολο σχεδόν των θεσμών ελέγχου της εξουσίας. Tο πρόγραμμά μας θα προτεραιοποιεί μια σειρά θεμάτων και θα είναι ανοικτό σε περαιτέρω βελτιώσεις και συμβολές από πολίτες που θα έχουν λόγω των εμπειριών τους να προσφέρουν πολλά.
Η παραγωγική ανασυγκρότηση, το φορολογικό, τα μέτρα για τη διαχείριση του δημόσιου χρήματος, για την ακρίβεια και το στεγαστικό, η υγεία, η εκπαίδευση, τα δικαιώματα, ο πολιτισμός και η αναδιοργάνωση του κράτους και της Δικαιοσύνης θα είναι οι αιχμές. Δίνουμε, επίσης, ιδιαίτερη έμφαση και στις δυνατότητες που αναδύονται μέσα από νέες πρωτοβουλίες, όπως, πχ., αυτές των κοινών, κάτι που μελετάμε προσεκτικά και έχουμε πειστεί πως η όποια πρόταση εξόδου από τα σημερινά αδιέξοδα θα πρέπει να στηρίζεται και στη γενικότερη φιλοσοφία των κοινών.
«Το ιδεολογικό και πολιτικό στίγμα της Μαρίας Καρυστιανού είναι στην κατεύθυνση των σταθερών αναφορών της Δεξιάς: πατρίς, θρησκεία, οικογένεια»
● Θα θέλαμε ένα σχόλιο για το πώς προσεγγίζετε το πολιτικό εγχείρημα Καρυστιανού. Μπορεί να συμβάλει στην πτώση της κυβέρνησης Μητσοτάκη;
Δεν «ψάχνεται» μόνον η Αριστερά και οι προοδευτικές δυνάμεις για να επαναπροσδιορίσουν την ταυτότητά τους μέσα στις νέες συνθήκες. Και η συντηρητική παράταξη στο σύνολό της αναζητά τρόπους ανασυγκρότησης. Για την ώρα, βέβαια, οι επιτελείς της θεωρούν πως το νέο πρόσωπό της θα βρεθεί στην πορεία της προς ακόμη πιο δεξιές θέσεις. Το εγχείρημα της κ. Καρυστιανού εντάσσεται νομίζω σε αυτήν την πορεία.
Γιατί ακόμη και αν καταφέρει κάποια πλήγματα στην κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη, το ιδεολογικό και πολιτικό της στίγμα είναι στην κατεύθυνση των σταθερών αναφορών της Δεξιάς: πατρίς, θρησκεία, οικογένεια. Και ας μην ξεχνάμε πως η οργή έτσι όπως εκφράζεται ενάντια στο πολιτικό σύστημα συλλήβδην ήταν και είναι το χαρακτηριστικό ηγετών και κομμάτων που καθιέρωσαν καθεστώτα που μόνο δυστυχία έφεραν στον κόσμο.
● Ενα σχόλιό σας για την «Ιθάκη», μια και ο Αλέξης Τσίπρας σας ευχαριστεί για τη συνεργασία στη συγγραφή του βιβλίου;
Οτι πρέπει να διαβαστεί! Ξέρετε, ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια όλων των εποχών και κοινωνιών είναι ότι ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος πόσοι από όσους λένε ότι διάβασαν ένα βιβλίο που αγόρασαν, όντως το έχουν διαβάσει!
Τα βιβλία δεν αλλάζουν τον κόσμο ούτε και τις κοινωνίες. Αλλάζουν, όμως, τους ανθρώπους γιατί τους κάνουν να σκεφτούν, να αναθεωρήσουν τις απόψεις τους, να ανακαλύψουν πράγματα που δεν γνώριζαν και άλλα πολλά.
Ο Αλέξης Τσίπρας ανέλαβε πρωθυπουργός στην πιο δύσκολη περίοδο των τελευταίων 50 ετών, κατασυκοφαντήθηκε από τους πολιτικούς του αντιπάλους και όταν ήρθε η ώρα να μιλήσει αναλυτικά για το πώς βίωσε όλα αυτά, η ελληνική κοινωνία έδειξε μια αξιοθαύμαστη ανταπόκριση δημιουργώντας ένα εκδοτικό και κοινωνικοπολιτικό γεγονός.
Το βιβλίο έχει μια τέτοια μεγάλη ανταπόκριση και για έναν ακόμη λόγο: κυκλοφορεί σε μια περίοδο που οι πολίτες θεωρούν πως το μεγάλο πρόβλημα είναι η διαφθορά και το ζητούμενο η έντιμη διακυβέρνηση. Και ο Αλέξης Τσίπρας και οι κυβερνήσεις του έδωσαν σκληρές εξετάσεις σε αυτούς τους τομείς και παρά τις τεράστιες δυσκολίες και ορισμένες αντιφάσεις μας, τα καταφέραμε. Μετά ήρθαν οι ακρίδες…
