«Οι ΗΠΑ απεργάζονται “λιμπρέτο Ονδούρα” για την Κολομβία»

Μιλώντας στην «Εφ.Συν.» ο νομικός συνήγορος της Επιτροπής Διακρίβωσης των Θυμάτων της Πατριωτικής Ενωσης (αριστερό κόμμα που προέκυψε μετά τις συμφωνίες ειρήνης του 1984 και το οποίο αποδεκατίστηκε με δολοφονίες περισσότερων από 5.700 μελών του, ανάμεσά τους και δύο προεδρικών υποψήφιων του) στο Διαμερικανικό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, επισημαίνει τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η χώρα τόσο από την εσωτερική αντίδραση όσο κι από τη στρατιωτική απειλή του Τραμπ.

● Ο Τραμπ έχει θέσει στο στόχαστρό του τον πρόεδρο Πέτρο κατηγορώντας τον για «ναρκο-ηγέτη» και απειλώντας, εκτός της Βενεζουέλας, και την Κολομβία με επίθεση. Βασικό επιχείρημά του είναι τα στοιχεία του ΟΗΕ για αύξηση της καλλιέργειας κόκας στη χώρα.

Υπάρχουν πολλές ενστάσεις για τη μεθοδολογία που ακολουθεί ο ΟΗΕ με την καταγραφή σε συγκεκριμένες περιοχές κάθε χρόνο κι όχι στο σύνολο της επικράτειας. Πέρυσι σημειώθηκε αύξηση 3% από το 2023, αλλά θα πρέπει να προσμετρηθούν δύο παράμετροι. Πρώτα ότι από το σύνολο των εκταρίων που αναφέρονται δεν έχουν αφαιρεθεί εγκαταλειμμένα εδάφη ή άλλα που βρίσκονται στη φάση αντικατάστασης των καλλιεργειών κόκας: κάτι που δείχνει πως κυριαρχεί μια τάση μείωσής τους. Και δεύτερο ότι πρέπει να συνυπολογιστούν οι ποσότητες ναρκωτικών που κατάσχονται, που είναι πολύ μεγαλύτερες από πριν από δύο χρόνια. Αυτή είναι η πραγματική εικόνα. Αλλιώς είναι στρεβλοί οι αριθμοί.

● Με τα ναρκωτικά σαν πρόφαση για επεμβάσεις και οικειοποίηση του πλούτου των χωρών της περιοχής, όπως κατέδειξε η κατάσχεση βενεζουελάνικου πετρελαίου, έχει διαρραγεί η συμμαχία Κολομβίας – ΗΠΑ στον περίφημο πλέον «πόλεμο κατά των ναρκωτικών»;

Για ποιον πόλεμο μιλάμε; Πιστεύω ότι υπάρχει στενή συμμαχία ανάμεσα στο κολομβιάνικο και το αμερικάνικο ναρκεμπόριο: κρυφή αλλά πανίσχυρη. Οι πραγματικοί ναρκέμποροι δεν είναι στα πλοιάρια που χτυπά ο Τραμπ. Είναι στο Μαϊάμι. Ή μπορεί να ζουν στο Μεντεγίν, την Μπαρανκίγια ή άλλες πόλεις μας, αλλά τους καταλαβαίνεις αμέσως από τον τρόπο ζωή τους, τα αυτοκίνητά τους, τα ταξίδια, τα γλέντια τους. Ολοι τους έχουν βίζα για τις ΗΠΑ κι όταν τους ρωτάς αν δεν έχουν πρόβλημα να ταξιδεύουν εκεί, απαντούν «εμείς δουλεύουμε με τους (εκεί) δικούς μας». Υπάρχει ένα ναρκεμπόριο «λευκό» που δεν διώκεται, που γίνεται με «άδεια»… Μιλούν για το Καρτέλ των Τριών Ηλιων στη Βενεζουέλα (από τα διακριτικά στις στολές των στρατηγών), αλλά δεν υπάρχει τέτοιο καρτέλ: είναι μια εφεύρεση. Αντίθετα, αυτό που υπάρχει είναι το καρτέλ των Τριών Γραμμάτων, της DEA (αμερικανική υπηρεσία κατά των ναρκωτικών) που έχει διαβρωθεί από αυτές τις μαφίες.

«Πιστεύω ότι υπάρχει στενή συμμαχία ανάμεσα στο κολομβιάνικο και το αμερικανικό ναρκεμπόριο: κρυφή αλλά πανίσχυρη. Οι πραγματικοί ναρκέμποροι δεν είναι στα πλοιάρια που χτυπά ο Τραμπ»

● Υπάρχει άμεση στρατιωτική απειλή για την Κολομβία;

Και η Κολομβία, όπως και η Βενεζουέλα, δέχεται αυτή τη στιγμή επίθεση που συνιστά διεθνές έγκλημα. Είναι μια επίθεση χωρίς κανένα έρεισμα από έναν πρόεδρο, μια υπερδύναμη που αποσταθεροποιεί όχι μόνο αυτά τα δύο κυρίαρχα κράτη αλλά ολόκληρη την περιοχή. Η πρωτοφανής στρατιωτική ανάπτυξη έχει τεράστιο κόστος, αλλά ο Τραμπ τη βλέπει σαν μια επένδυση που επιδιώκει να αποσβέσει οικειοποιούμενος τα πλούτη των χωρών μας. Γιατί σαφώς δεν αφορά τα ναρκωτικά αλλά το πετρέλαιο και τις πλουτοπαραγωγικές πηγές των χωρών μας όπως και την «εγκατάσταση» φιλικών κυβερνήσεων.

● Προεκλογικά απεργάζεται κι άλλα σενάρια;

Στην Κολομβία η Δεξιά έχει πολύ μικρές πιθανότητες να κερδίσει με καθαρές εκλογές. Αυτό που γίνεται λοιπόν αυτή τη στιγμή είναι εκφοβισμός και πίεση, μια πολιτική παρέμβαση όπως έγινε σε άλλες χώρες της περιοχής, στην Αργεντινή και στην Ονδούρα, με εκβιασμούς όπως «Αν δεν κερδίσει όποιος θέλω εγώ θα κοπεί η βοήθεια, θα πληγούν τα εμβάσματα, θα αυξηθούν οι δασμοί κ.λπ.». Κάτι ανάλογο θα επιχειρήσουν στην Κολομβία γιατί το «λιμπρέτο» για να κερδίσουν τις εκλογές είναι αυτό που ξεδιπλώθηκε στην Ονδούρα όπου ο Τραμπ επέβαλε τον «υποψήφιό του».

«Υπάρχει ένα ναρκεμπόριο «λευκό» που δεν διώκεται, που γίνεται με «άδεια»… Μιλούν για το Καρτέλ των Τριών Ηλιων στη Βενεζουέλα (από τα διακριτικά στις στολές των στρατηγών), αλλά δεν υπάρχει τέτοιο καρτέλ: είναι μια εφεύρεση»

● Θα μπορούσε η ισχυρή Aριστερά της χώρας, που μάλιστα κατάφερε να ενωθεί με άλλες προοδευτικές δυνάμεις στο Πλατύ Σύμφωνο για να διεκδικήσουν την προεδρία, να αποτρέψει αυτά τα σχέδια και να κερδίσει τις εκλογές;

Στο εσωτερικό υπάρχει μια άλωση του δικαστικού συστήματος και μαζί τού Εθνικού Εκλογικού Συμβουλίου από την αντιδραστική Δεξιά: από τα εννέα μέλη του τα πέντε είναι στην υπηρεσία του ουριμπισμού (σσ: των δυνάμεων του ακροδεξιού πρώην προέδρου Ουρίμπε) και των συμφερόντων των ΗΠΑ. Και το Κογκρέσο κάνει ό,τι μπορεί για να εμποδίσει την όποια προοδευτική μεταρρύθμιση, ενώ πρόσφατα απέρριψε τον προϋπολογισμό, αναγκάζοντας τον πρόεδρο να κηρύξει τη συνταγματικά προβλεπόμενη κατάσταση έκτακτης οικονομικής ανάγκης. Επιδιώκουν να παραλύσουν την κυβέρνηση προκαλώντας τη λαϊκή δυσαρέσκεια λίγους μήνες πριν από τις εκλογές. Αλλά κοινωνικά και πολιτικά η Δεξιά είναι τόσο ανίσχυρη που από μόνη της δεν μπορεί να κερδίσει γι’ αυτό και ζητά τη βοήθεια των ΗΠΑ.

Είμαι, ωστόσο, αισιόδοξος. Ο κόσμος αντιδρά και παρά τα fake news, την αντίδραση, τις σκοτεινές ένοπλες δυνάμεις που συνεχίζουν τη βία και τις δολοφονίες κοινωνικών αγωνιστών, σταθήκαμε όρθιοι, αντέξαμε. Παρότι έχουν επιδοθεί σε μια εκστρατεία δυσφήμισης του ηγέτη του Πλατιού Συμφώνου Ιβάν Σεπέδα, παρουσιάζοντάς τον σαν κληρονόμο των ανταρτών των FARC, κομμουνιστή, αντιδημοκράτη, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πως αυτό το ενωτικό σχήμα με υποψήφιο τον Σεπέδα έχει ποσοστά πολύ μεγαλύτερα από το συνολικό άθροισμα των δεξιών υποψήφιων. Δεν έχουν λαϊκό έρεισμα. Γι’ αυτό υποστηρίζω ότι ο μόνος δρόμος που τους απομένει για να επιστρέψουν στην εξουσία είναι ένα «λιμπρέτο Ονδούρας» με φόντο την παρουσία του αμερικανικού στόλου στις ακτές μας.