Είναι αρχιτεκτόνισσα – πολεοδόμος, συντονίστρια στεγαστικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., οπότε τι καλύτερη ευκαιρία να συζητήσει κανείς το τεράστιο στεγαστικό πρόβλημα της πρωτεύουσας αλλά και το μοντέλο της «Ανοιχτής Πόλης» απέναντι στην αβίωτη καθημερινότητα της Αθήνας, τη βίαιη τουριστικοποίησή της, τα πολυδάπανα έργα βιτρίνας της απερχόμενης δημοτικής αρχής, κάποια από τα οποία υπερψήφισε η παράταξη
● O «Μεγάλος Περίπατος» και το ατελείωτο εργοτάξιο της Πανεπιστημίου προκάλεσαν τεράστια προβλήματα στο κέντρο της πόλης. Ο δήμαρχος Κώστας Μπακογιάννης το χαρακτήρισε «πάθημα που του έγινε μάθημα». Ωστόσο η αντιπολίτευση συμμετείχε στη διαβούλευση και υπερψήφισε το έργο. Για ποιο λόγο;
Ο «Μεγάλος Περίπατος» είναι έργο που προτάθηκε στο δημοτικό συμβούλιο από τη διοίκηση του Κ. Μπακογιάννη την περίοδο της πανδημίας Covid-19. Το έργο, όπως παρουσιάστηκε αρχικά, περιλάμβανε χαμηλού κόστους υποδομές βιώσιμης κινητικότητας κατά τα διεθνή πρότυπα, στο πλαίσιο παρεμβάσεων tactical urbanism. Στο συγκεκριμένο πλαίσιο δεν υπήρξε διαφωνία της Ανοιχτής Πόλης. Από την αρχή υλοποίησης του έργου ωστόσο, οπότε και ξεδιπλώθηκε το πραγματικό «όραμα» της Δημοτικής Αρχής με αναθέσεις εκατομμυρίων ευρώ για απλούς οδοχρωματισμούς, ακατάλληλο αστικό εξοπλισμό, δημιουργία θερμικών νησίδων και άλλες παρεμβάσεις ενάντια στις αρχικά διακηρυγμένες αρχές, πήραμε σαφή θέση ενάντια στο έργο.
Σήμερα βρισκόμαστε στη φάση οριστικής υλοποίησης ενός έργου που ξηλώνεται και ξαναφτιάχνεται επί τέσσερα χρόνια, μακριά από κάθε αρχή βιώσιμης κινητικότητας, με την απομάκρυνση του ποδηλατοδρόμου, την πλήρη έλλειψη αντιπλημμυρικής θωράκισης και, τελικά, την εστίαση των τεχνικών εργασιών στην «ωραιοποίηση» των πεζοδρομίων σε μία οδική αρτηρία της πόλης, από τις ελάχιστες με προϋφιστάμενη πεζοδρόμηση ικανοποιητικού πλάτους. Η Ανοιχτή Πόλη διεκδικεί το αντίθετο των έργων βιτρίνας. Θέτει ως προτεραιότητα τη δημιουργία έργων υποδομής βιώσιμης κινητικότητας, ενταγμένων στον χωρικό σχεδιασμό σε όλες τις κλίμακές του, από τις μεγάλες αστικές παρεμβάσεις μέχρι τις γειτονιές της πόλης όπου ζουν και εργάζονται οι άνθρωποί της.
● Η Ανοιχτή Πόλη και ο Κώστας Ζαχαριάδης αναφέρει για την Αθήνα πως χρειάζεται περισσότερο πράσινο, περισσότερο δημοτικό χώρο, εφαρμογή σχεδίων βιώσιμης κινητικότητας. Ποιο θα μπορούσε να είναι ένα ρεαλιστικό, τεχνοκρατικό σχέδιο υλοποίησης των παραπάνω;
Η Αθήνα και ευρύτερα το λεκανοπέδιο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα και ελλείψεις σε δημόσιες υποδομές, αστικό πράσινο και στους ελεύθερους χώρους. Οχι τυχαία, το πρόβλημα μεγεθύνεται στις περιοχές όπου διαχρονικά καταγράφονται οι μεγαλύτερες κοινωνικές ανισότητες, στις παραμελημένες γειτονιές που έχουν τις μεγαλύτερες ελλείψεις και αποτελούν τις πλέον ευάλωτες απέναντι στην κλιματική κρίση. Απαιτείται ανακατεύθυνση των προτεραιοτήτων, αλλά και ριζικά νέες προσεγγίσεις στον σχεδιασμό. Ολοκληρωμένες δημόσιες πολιτικές, αλλά και άμεσες ρεαλιστικές παρεμβάσεις που θα συμβάλουν στην οχύρωση της πόλης από τις καταστροφές (πλημμύρες, υψηλές θερμοκρασίες, χιονοπτώσεις), στην άμβλυνση των ανισοτήτων μεταξύ περιοχών και στη βελτίωση της ποιότητας ζωής.
Το πράσινο και οι υπάρχοντες ελεύθεροι χώροι πρέπει να ενισχυθούν με υλοποίηση υποδομών και εξασφάλιση κατάλληλου αστικού εξοπλισμού στην κατεύθυνση διατήρησης του δημόσιου και κοινόχρηστου χαρακτήρα τους. Ριζική επαναπροσέγγιση του δημόσιου χώρου σημαίνει όμως ποιοτική και ποσοτική αύξηση του πρασίνου, με έμφαση στην κίνηση πεζών, ΑμεΑ και ποδηλάτων. Αν ακούγεται ουτοπικό, θέλω να σημειώσω ότι μπορούμε να ξεκινήσουμε από κατατεθειμένες και ώριμες προτάσεις, όπως αυτή του δικτύου ποδηλατικών διαδρομών που έχει ψηφιστεί ομόφωνα στο δημοτικό συμβούλιο ήδη από το 2018 και δεν έχει υλοποιηθεί. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο τεχνικό. Για όλα τα παραπάνω, αναγκαία προϋπόθεση είναι ένα δημοκρατικό πλαίσιο διακυβέρνησης και συμμετοχής φορέων και κατοίκων.
● Το Αirbnb και η Golden visa έχουν συμβάλει στην όξυνση της στεγαστικής κρίσης στην υπερτουριστικοποιημένη Αθήνα, ειδικά για τους νέους. Ως συντονίστρια στεγαστικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. έχετε προτείνει μια σειρά λύσεων, όπως τη Σύσταση Τράπεζας Στέγης από κενά, ανεκμετάλλευτα κτίρια του Δημοσίου. Ωστόσο τι θα μπορούσατε να κάνετε σε επίπεδο δήμου, δεδομένου ότι θα έχετε απέναντί σας μια κυβέρνηση η οποία δείχνει ότι μεροληπτεί υπέρ των funds, του real estate και των τραπεζών;
Τα τελευταία χρόνια η στεγαστική κρίση έχει λάβει εκρηκτικές διαστάσεις στην Αθήνα. Σε αυτό έχει συμβάλει η εξάπλωση της βραχυχρόνιας μίσθωσης και το φαινόμενο της τουριστικοποίησης. Ο δήμος όχι απλά δεν παίρνει μέτρα για την αντιμετώπιση του ζητήματος, αλλά αντίθετα τηρεί μια στάση ενίσχυσης των φαινομένων αυτών, είτε μέσω της στρατηγικής προώθησης επιχειρηματικών κατευθύνσεων είτε μέσω της επικοινωνιακής ενθάρρυνσης της τουριστικής ταυτότητας της Αθήνας. Αντίθετα, η εξάπλωση του Airbnb και οι επιθετικές πρακτικές μιας διεθνούς πλέον αγοράς real-estate έχει περιορίσει την προσφορά κατοικίας για μακροχρόνια μίσθωση και αξιοπρεπή στέγη για έναν μόνιμο πληθυσμό που δεν έχει το εισόδημα να ανταποκριθεί στην ανεξέλεγκτη αύξηση των τιμών. Οι πιέσεις αυτές δεν επηρεάζουν μόνο την κατοικία, αλλά οδηγούν στην απώλεια διαχρονικών χαρακτηριστικών της Αθήνας, όπως η πολυλειτουργικότητα και η συνεκτικότητά της, στον εκτοπισμό εμπορικών λειτουργιών και άλλων χρήσεων με μεγάλο ιστορικό βάθος στην πόλη.
Στην Ανοιχτή Πόλη παρακολουθούμε και επεξεργαζόμαστε πολιτικές που αφενός αντιμετωπίζουν το στεγαστικό πρόβλημα, αλλά παράλληλα προτείνουν και ένα άλλο μοντέλο λειτουργίας της πόλης βασισμένο στην κοινωνική μίξη και τον συνδυασμό λειτουργιών με ολοκληρωμένες χωρικές παρεμβάσεις αναβάθμισης υποδομών που εξυπηρετούν και ενισχύουν την οίκηση της πόλης από τους κατοίκους της, όπως αθλητικοί χώροι, πάρκα γειτονιάς, σχολεία, παιδικές χαρές, αξιόπιστες συγκοινωνίες και ασφάλεια στις καθημερινές μετακινήσεις. Σε ό,τι αφορά τη στέγαση, την οποία επιμένουμε να θεωρούμε κοινωνικό δικαίωμα και αγαθό, θέτουμε σε προτεραιότητα την προστασία της μόνιμης κατοικίας στον δήμο, με κίνητρα για τις μακροχρόνιες μισθώσεις σε προσιτές τιμές, με θεσμική παρακολούθηση των τάσεων (παρατηρητήριο κατοικίας), προώθηση σύγχρονου πλαισίου ελέγχου των ενοικίων και ενεργοποίηση των περιορισμών που προβλέπει ο νόμος για τις βραχυχρόνιες μισθώσεις (έως 90 μέρες, έως 2 ακίνητα ανά ιδιοκτήτη/διαχειριστή). Το πρόγραμμά μας περιλαμβάνει ακόμα την ανάπτυξη δημοτικής κοινωνικής στέγης με έμφαση στην προσιτή ενοικίαση και στόχο τη σταδιακή ανάπτυξη δημοτικού στεγαστικού αποθέματος. Επιπλέον, υποστηρίζουμε την ανάπτυξη συνεταιριστικών μορφών κατοικίας, αξιοποιώντας τον πλούτο εμπειριών και πρακτικών σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
● Πώς θα αντιμετωπίσετε την πιθανή είσοδο του καταδικασμένου νεοναζί στον Δήμο της Αθήνας; Σε αυτό το θέμα θα μπορούσε να συγκροτηθεί ενιαίο μέτωπο δημοτικής αρχής και αντιπολίτευσης;
Η παρουσία νεοναζιστικών μορφωμάτων στην πολιτική ζωή τα τελευταία χρόνια έχει προκληθεί σε μεγάλο βαθμό από την ίδια τη συνθήκη της πολιτικής και κοινωνικής κρίσης. Δυστυχώς ένα κομμάτι συμπολιτών μας στρέφεται στην υποστήριξη ακόμα και καταδικασμένων για εγκληματική οργάνωση. Σε αυτό συντέλεσε η ξενοφοβική ρητορική την οποία υποστήριξε συνολικά η δεξιά παράταξη, οι ευθύνες της οποίας είναι τεράστιες. Τα ποσοστά της Χρυσής Αυγής ήταν στο παρελθόν μεγάλα, ειδικά στις λαϊκές περιοχές της Αθήνας. Παράλληλα, με την ανιστόρητη «θεωρία των δύο άκρων», η οποία εκπορεύτηκε εκείνο το διάστημα, η δράση της Χρυσής Αυγής νομιμοποιήθηκε.
Σε ό,τι αφορά το επίπεδο της αυτοδιοίκησης, ο κ. Μπακογιάννης δεν έλαβε κάποια πρωτοβουλία να πιέσει το κόμμα του στην κατεύθυνση της απαγόρευσης της εκλογικής καθόδου του Κασιδιάρη στον Δήμο Αθηναίων. Αρκέστηκε σε ανέξοδες καταγγελίες, αλλά παρέμεινε άφωνος επί της ουσίας. Και καθ’ όλη τη διάρκεια της θητείας του δεν ασχολήθηκε με τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι υποβαθμισμένες περιοχές της Αθήνας, οι οποίες αποτελούν εστίες δράσης των νεοναζί. Η πόλη χρειάζεται φροντίδα και αλληλεγγύη. Σήμερα επανέρχεται και θέλει θεσμική εκπροσώπηση το κτήνος του νεοναζισμού. Να μην το επιτρέψουμε, αρχικά στο κοινωνικό επίπεδο, δίνοντας ελπίδα και κάνοντας πράξη αξίες αλληλεγγύης και ισότητας στην καθημερινότητα της πόλης με τρόπο συλλογικό αλλά και μέσα στο δημοτικό συμβούλιο με όσους προφανώς στέκονται απέναντι στον φασισμό.
