Χρειάζεται «διάλογος και διαβούλευση» και όχι «τυφλές, ακραίες και μονομερείς κυρώσεις», τονίζει στην «Εφημερίδα των Συντακτών» ο πρέσβης της Κίνας στην Ελλάδα, Σιάο Τζουντσένγκ, για την εξεύρεση λύσης στην κρίση στην Ουκρανία. Τη χειρότερη στην Ευρώπη μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, από την οποία πλέον δεν κρίνεται μόνο η αρχιτεκτονική ασφαλείας στη Γηραιά Ηπειρο, αλλά και η διαμόρφωση μια νέας τάξης πραγμάτων μέσα από τις στάχτες του πολέμου.
● Καθώς ο πόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζεται για δεύτερο μήνα, οι ΗΠΑ και οι Δυτικοί τους σύμμαχοι, ακόμη και το ΝΑΤΟ, απευθύνουν αυστηρές προειδοποιήσεις στην Κίνα για την αμφίσημη στάση της στην κρίση και κατά της εμβάθυνσης της στρατηγικής συνεργασίας της με τη Ρωσία. Ποια στάση θα κρατήσει το Πεκίνο απέναντι στη Μόσχα;
Οι σχέσεις Κίνας και Ρωσίας βασίζονται στην αρχή της «ουδετερότητας, μη αντιπαράθεσης και μη στοχοποίησης έναντι τρίτων». Οι δύο πλευρές ενισχύουν τη στρατηγική τους επικοινωνία προκειμένου να διατηρήσουν το διεθνές σύστημα που έχει ως πυρήνα του τον ΟΗΕ αλλά και τη διεθνή τάξη που θεμελιώνεται στο διεθνές δίκαιο.
Στο ουκρανικό ζήτημα, η Κίνα δεν έχει ιστορικές ευθύνες και γεωπολιτικά συμφέροντα στην περιοχή, ούτε όμως αδιαφορεί απέναντι στα προβλήματα των άλλων. Κρατά αντικειμενική και δίκαιη στάση, εξετάζοντας ανεξάρτητα κάθε φορά την ουσία του ζητήματος, και ενθαρρύνει ενεργά τις διαπραγματεύσεις με στόχο την ειρήνευση. Η Κίνα βρίσκεται σε στενή επικοινωνία με όλα τα μέρη, τονίζοντας τη σημασία αποφυγής κλιμάκωσης, προωθώντας την «πρωτοβουλία έξι σημείων» για την πρόληψη μιας μεγάλης ανθρωπιστικής κρίσης και την ενεργή παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας στην Ουκρανία, ενώ παροτρύνει όλους να σεβαστούν την αρχή του αδιαίρετου της ασφάλειας, διαμορφώνοντας μια ισορροπημένη, αποτελεσματική και βιώσιμη ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφαλείας.
Ο διάλογος και η διαβούλευση αποτελούν τους πιο ρεαλιστικούς και αποτελεσματικούς τρόπους επίλυσης της κρίσης, και όχι οι τυφλές, ακραίες και μονομερείς κυρώσεις, που στριμώχνουν μια παγκόσμια δύναμη στη γωνία και υποχρεώνουν τους Ευρωπαίους να επωμιστούν το κόστος. Οπως τόνισε ο πρόεδρος της Κίνας Σι Τζινπίνγκ στον πρόεδρο των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν, όλοι πρέπει να στηρίξουν τον διάλογο και τις διαπραγματεύσεις Ρωσίας – Ουκρανίας για να επιτευχθεί ειρήνη. Οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ πρέπει επίσης να διεξαγάγουν διάλογο με τη Ρωσία για να αντιμετωπίσουν τα πραγματικά αίτια της κρίσης και τις ανησυχίες ασφαλείας και των δύο.
● Στο μεσοδιάστημα, κλιμακώνονται οι εντάσεις στην περιοχή Ινδίας-Ειρηνικού. Οι σχέσεις Ρωσίας – Ιαπωνίας επιδεινώνονται, η Βόρεια Κορέα εντείνει τις πυραυλικές δοκιμές και η κατάσταση παραμένει τεταμένη στο Στενό της Ταϊβάν. Εκτιμάτε ότι η κρίση στην Ουκρανία θα περιορίσει τη στρατηγική στροφή των ΗΠΑ στην Ασία; Και, πρωτίστως, ποια στάση θα τηρήσει η Κίνα εφεξής στην περιοχή και ειδικά στο μέτωπο της Ταϊβάν;
Το ουκρανικό ζήτημα και το ζήτημα της Ταϊβάν είναι εντελώς διαφορετικά και μη συγκρίσιμα
Η Ασία και ο Ειρηνικός είναι επίκεντρο συνεργατικής ανάπτυξης και όχι σκακιέρα για γεωπολιτικά παιχνίδια. Η Κίνα ανέκαθεν υποστήριζε την ανάπτυξη της περιοχής προς όφελος όλων των κρατών της. Χαιρετίζουμε τις πρωτοβουλίες που ανταποκρίνονται στην περιφερειακή πραγματικότητα και ικανοποιούν τις ανάγκες όλων των εμπλεκομένων. Ταυτόχρονα εναντιωνόμαστε σε προτάσεις που στοχεύουν στην υποκίνηση περιφερειακών αντιπαραθέσεων και τη δημιουργία αντίπαλων στρατοπέδων. Η Κίνα επιθυμεί να συνεργαστεί με όλα τα μέρη για να διακρίνουμε το σωστό από το λάθος, να συνεχίσουμε να βαδίζουμε στο σωστό μονοπάτι, να αντιταχθούμε στην αντιπαράθεση μεταξύ του Ινδο-Ειρηνικού και μιας μικρής «κλίκας», να οικοδομήσουμε μια «μεγάλη σκηνή» για τη συνεργασία της Ασίας-Ειρηνικού και να προχωρήσουμε προς μια κοινότητα Ασίας-Ειρηνικού με ένα κοινό μέλλον.
Το ουκρανικό ζήτημα και το ζήτημα της Ταϊβάν είναι εντελώς διαφορετικά και μη συγκρίσιμα. Η θεμελιώδης διαφορά έγκειται στο ότι στην Ουκρανία έχουμε μια διαμάχη μεταξύ δύο κρατών, ενώ η Ταϊβάν ανέκαθεν αποτελούσε αναπόσπαστο τμήμα του κινέζικου εδάφους, συνεπώς αποτελεί εξ ολοκλήρου εσωτερική υπόθεση της Κίνας. Το μέλλον της Ταϊβάν εναπόκειται στην ειρηνική ανάπτυξη των σχέσεων μεταξύ των δύο πλευρών και στην επίτευξη της εθνικής επανένωσης. Ορισμένες ξένες δυνάμεις συνωμοτούν και υποκινούν την ανάπτυξη δυνάμεων υπέρ της λεγόμενης «ανεξαρτησίας της Ταϊβάν», αμφισβητούν και υποσκάπτουν την αρχή της «μίας Κίνας», παραβιάζουν θεμελιώδεις κανόνες των διεθνών σχέσεων, υπονομεύοντας σοβαρά την ειρήνη και τη σταθερότητα. Σκοπός τους είναι να περιορίσουν την αναζωογόνηση της Κίνας.
● Με αφορμή τον πόλεμο στην Ουκρανία, ο Αμερικανός πρόεδρος Μπάιντεν έκανε λόγο για μια «νέα παγκόσμια τάξη πραγμάτων». Ποια είναι η στρατηγική θεώρηση της Κίνας σε αυτήν την προοπτική;
Η ουκρανική κρίση είναι το αποτέλεσμα της συσσώρευσης και επιδείνωσης των ευρωπαϊκών συγκρούσεων γύρω από ζητήματα ασφαλείας. Οι εμπλεκόμενοι, ιδίως οι ΗΠΑ, πρέπει να εγκαταλείψουν την ψυχροπολεμική νοοτροπία της πολιτικής της ισχύος και των μονομερών ενεργειών, και να εξετάσουν σοβαρά πώς θα δημιουργήσουν μια ισορροπημένη, αποτελεσματική και βιώσιμη ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφαλείας για την αποφυγή άλλης μιας τραγωδίας.
Οσον αφορά την παγκόσμια τάξη, η Κίνα υπερασπίζεται σθεναρά το διεθνές σύστημα με πυρήνα τα Ηνωμένα Εθνη και τον σεβασμό θεμελιωδών κανόνων που βασίζονται στο διεθνές δίκαιο. Ο κόσμος σήμερα είναι πολύ ασταθής και βλέπουμε να ξεδιπλώνονται διαδοχικά μεγάλες, ιστορικές αλλαγές. Την επιδημία του νέου κορονοϊού, που δεν έχει ηττηθεί πλήρως, ακολούθησε η κρίση στην Ουκρανία. Οι αυξανόμενες εντάσεις στην Ανατολική Μεσόγειο και αλλού εγείρουν επίσης ανησυχίες. Σε μια τόσο σημαντική χρονική στιγμή, αυτό που χρειαζόμαστε είναι ενότητα και διάλογο, όχι διχασμό και αντιπαραθέσεις. Η ενασχόληση με την πολιτική μιας μικρής «κλίκας», η εμπλοκή με ιδεολογικές παρατάξεις και ο εξαναγκασμός χωρών να επιλέξουν μεταξύ διαφορετικών στρατοπέδων, όλα αυτά αντιβαίνουν στην ιστορική τάση για ειρήνη, ανάπτυξη και συνεργασία, και τέτοιες συμπεριφορές είναι αντιδημοφιλείς και καταδικασμένες να αποτύχουν.
Η Κίνα πιστεύει ακράδαντα ότι η μόνη διέξοδος είναι περισσότερη αλληλεγγύη και συνεργασία στο πνεύμα της πολυμέρειας, και η από κοινού οικοδόμηση μιας πανανθρώπινης κοινότητας με ένα κοινό μέλλον. Η ειρήνη αποτελεί προϋπόθεση και θεμέλιο της ανάπτυξης. Η εθνική κυριαρχία και η εδαφική ακεραιότητα όλων των χωρών πρέπει να γίνονται σεβαστές. Πρέπει να υποστηρίξουμε την ιδέα μιας κοινής, συνολικής, συνεργατικής και βιώσιμης ασφάλειας, εγκαταλείποντας την ιδέα της αποκλειστικής και απόλυτης ασφάλειας, να επιμείνουμε στον τερματισμό των συγκρούσεων μέσω διαπραγματεύσεων, στην επίλυση των διαφορών μέσω διαλόγου, στην ενίσχυση της αμοιβαίας εμπιστοσύνης μέσω της συνεργασίας και στην από κοινού οικοδόμηση ενός κόσμου διαρκούς ειρήνης.
● Με τις δυτικές κυρώσεις στη Μόσχα γίνεται πολύς λόγος για αποπαγκοσμιοποίηση. Κατά το Πεκίνο, πόσο ορατή είναι η αμφισβήτηση της κυριαρχίας του δολαρίου ως αποθεματικού νομίσματος. Και πώς;
Καθοδηγούμενα από την παγκοσμιοποίηση, όλα τα κράτη σταδιακά διαμορφώνουν μια κοινότητα συμφερόντων και ευθυνών με ένα κοινό πεπρωμένο, μια τάση μη αναστρέψιμη. Στο πλαίσιο των μεγάλων αλλαγών των τελευταίων 100 ετών καθώς και της πανδημίας, η μονομέρεια και ο προστατευτισμός βρίσκονται σε άνοδο, ενώ η οικονομική παγκοσμιοποίηση προσκρούει σε αντίρροπες δυνάμεις. Η κρίση στην Ουκρανία μάς έκανε να δούμε υπό το πρίσμα της γεωπολιτικής το εύθραυστο της παγκόσμιας βιομηχανικής και εφοδιαστικής αλυσίδας και της αξίας. Ουσιαστικά πρόκειται για ένα πρόβλημα ανισότητας, ανισορροπίας και αστάθειας που προκαλεί το δίκοπο μαχαίρι της παγκοσμιοποίησης στο πλαίσιο μιας παράλογης και άδικης διεθνούς τάξης. Η παγκοσμιοποίηση πρέπει να είναι χωρίς αποκλεισμούς και αμοιβαία επωφελής, όχι μια ζούγκλα, όπου ο νικητής νέμεται τη μερίδα του λέοντος.
Η Κίνα υποστηρίζει θερμά την παγκοσμιοποίηση και την πολυμέρεια. Από τη μεταρρύθμιση και το άνοιγμά της, η χώρα μας αγκάλιασε θερμά την παγκοσμιοποίηση, τις οικονομικές ευκαιρίες που αυτή προσέφερε, και επέκτεινε συνεχώς το άνοιγμά της, πραγματοποιώντας ιστορικές αλλαγές στις σχέσεις της με τον υπόλοιπο κόσμο. Με πυξίδα το ιδανικό μιας πανανθρώπινης κοινότητας με ένα κοινό μέλλον, η Κίνα συνεχίζει να προωθεί την εξέλιξη της διεθνούς τάξης προς μια πιο δίκαιη και λογική κατεύθυνση, αλλά και την ανάπτυξη της παγκοσμιοποίησης προς μια πιο ανοιχτή, δίχως αποκλεισμούς, ισορροπημένη και αμοιβαία επωφελή πορεία.
● Αν και στρατηγικός εμπορικός εταίρος του Πεκίνου, η Ε.Ε. έχει χαρακτηρίσει από το 2019 την Κίνα «συστημικό αντίπαλο, που προωθεί εναλλακτικά μοντέλα διακυβέρνησης». Πώς θα χαρακτηρίζατε σήμερα τις σχέσεις της χώρας σας με τους «27» και ειδικότερα με την Ελλάδα;
Την 1η Απριλίου πραγματοποιήθηκε η 23η Σύνοδος Κορυφής Κίνας-Ε.Ε. Ο πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ συναντήθηκε διαδικτυακά με τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Σαρλ Μισέλ και την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, ενώ αντίστοιχη συνομιλία μαζί τους είχε και ο πρωθυπουργός Λι Κετσιάνγκ.
Η Κίνα και η Ε.Ε. είναι μεγάλες δυνάμεις, που διαφυλάττουν την παγκόσμια ειρήνη, μεγάλες αγορές που προωθούν την κοινή ανάπτυξη και μεγάλοι πολιτισμοί που στηρίζουν την ανθρώπινη πρόοδο. Οι δύο πλευρές πρέπει να ενισχύσουν τη στρατηγική επικοινωνία και την αμοιβαία εμπιστοσύνη και να πετύχουν συναίνεση ώστε, στη βάση του αμοιβαίου σεβασμού και οφέλους, να διεξαγάγουν διάλογο συνεργασίας, προωθώντας τη βιώσιμη και υγιή ανάπτυξη των σινο-ευρωπαϊκών σχέσεων αλλά και τη σταθερότητα στο πολυσύνθετο και ταραχώδες διεθνές σκηνικό. Η ευρωπαϊκή πολιτική της Κίνας παραμένει σταθερή και δεν αλλάζει από ένα και μόνο γεγονός. Συνεχίζουμε να στηρίζουμε την ανεξαρτησία και αυτονομία της Ευρώπης καθώς και την ενότητα και ευημερία της Ε.Ε. Ταυτόχρονα, ελπίζουμε ότι η Ευρώπη θα αναπτύξει μια πιο ανεξάρτητη και αντικειμενική κατανόηση της Κίνας, και θα ακολουθήσει μια ρεαλιστική και θετική πολιτική στάση για να αντιταχθούμε από κοινού στη δημιουργία ενός νέου Ψυχρού Πολέμου καθώς και για να υπερασπιστούμε τη γνήσια πολυμέρεια.
Τις χώρες μας συνδέει μακραίωνη φιλία και μια συνολική στρατηγική εταιρική σχέση. Σε πείσμα των διεθνών εξελίξεων μεταξύ μας ανέκαθεν υπήρχε αλληλοσεβασμός, εμπιστοσύνη, αλληλοκατανόηση και αλληλεγγύη, με τη σχέση μας να έχει ήδη εξελιχθεί σε μοντέλο ειρηνικής συνύπαρξης και συνεργασίας μεταξύ χωρών διαφορετικών μεγεθών, πολιτικών συστημάτων και πολιτισμών. Φέτος συμπληρώνονται 50 χρόνια από τη σύναψη των σινοελληνικών διπλωματικών σχέσεων, ενώ γιορτάζουμε επίσης το Ετος Πολιτισμού και Τουρισμού Κίνας και Ελλάδας. Θα συνδιοργανώσουμε σειρά δραστηριοτήτων και θα εκμεταλλευτούμε τις ευκαιρίες που αυτές θα προσφέρουν για να εμβαθύνουμε και να επεκτείνουμε την έμπρακτη συνεργασία μας σε διάφορους τομείς στην εποχή μετά την πανδημία.
