Σε καφενείο στο Πασαλιμάνι, παραμονή Πρωτοχρονιάς.
Ο τύπος μιλάει στο κινητό:
«Ελα, ρε, χρόνια πολλά… Τι πώς πέρασα… Πέρασα τα καλύτερα Χριστούγεννα της ζωής μου. Μαύρα κι άραχλα… Τι τι, ρε; Μαύρα κι άραχλα, σου λέω. Συρία, Ιράκ… Ρε Παυλάρα, τι πού είμαι; Στη Συρία είμαι, ρε. Εσύ; Στο Ιράκ…; Χα, χα, χα….
Δεν μου λες, είσαι για Ειδομένη; 800 καθαρά, τα πετρέλαια δικά σου… Τι πότε; Σήμερα, ρε. Αύριο που αλλάζει ο καιρός τη βάψαμε…
Τι γιατί; Γιατί θα τους κρατάνε στη Χίο άμα έχει αέρα… Ναι, ρε μαλάκα, όλος ο Πειραιάς έχει γεμίσει, έχουν στήσει σκηνές…
Οχι, εγώ δεν πάω. Πήγα τα Χριστούγεννα… Κατέβα σήμερα, ρε… Ο.Κ., γεια σου, ρε Παυλάρα, χαιρετίσματα στον Αντώναρο».
Από αναγνώστρια.
Για την αντιγραφή,
