Πληθαίνουν οι κραυγές διαμαρτυρίας κυρίως στο πρώτο πόδι της Χαλκιδικής -αν και για το δεύτερο άρχισαν οι καταγγελίες- για την έλλειψη νερού.
Αναφερόμαστε σε πολυήμερες διακοπές. Οσοι έχουν εξοχικό επιστρέφουν Θεσσαλονίκη να κάνουν ένα ντους και δεν ξαναγυρνάνε. Τουρίστες ακύρωσαν κρατήσεις, κάποιοι έφυγαν άρον άρον. Φέτος οι διακοπές νερού έκαναν καρέ με τις διακοπές ρεύματος. Οι υποδομές είναι φανερό ότι όχι μόνο δεν αντέχουν το τουριστικό λεφούσι, αλλά όπως εξελίσσεται η ιστορία δεν είναι μακριά ο χρόνος που οι μόνιμοι κάτοικοι νερό δεν θα έχουν και τις άλλες εποχές του χρόνου.
Κι όμως εγκρίνονται διαρκώς μεγάλες τουριστικές επενδύσεις σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Κανένα έργο δεν πραγματοποιείται λες και όλοι έχουν παραδοθεί στην καταστροφή. Δυστυχώς καμιά φορά η καταστροφή είναι η αναπόφευκτη λύση…
